»

Wednesday, July 7, 2010

Συναυλίες - Μέρος Β΄

Σήμερα θα σας πω για τη συναυλία όπου ήθελα να καταλήξω με το πρότελευταίο ποστ αλλά αυτοακυρώθηκα τζι επήρα το μέσω Πεκίνου.

(XAXAXA ήβρα τζιαι label - εβαρκούμουν να επινοήσω άλλο)

Στες δυο καλύτερες εμπειρίες της ζωης μου για πολλά χρόνια, ήταν η πρώτη φορά που είδα τους Paradise Lost.

Ελάτρευα τους και ήμουν ερωτευμένη σε βαθμό απελπισίας με τον κιθαρίστα. Έθθα παραθέσω το μοιρολόι που έκαμνα όποτε εθώρουν φωτογραφία του. Όταν έμαθα πως θα επαίζαν στο Rock City του Nottingham έπια το τραίνο τζι επήα. Έκαμα check-in σε ένα παρακμιακό YMCA (όχι, δεν είναι μόνο τραγούδι) που το δωμάτιο είχε μέσα μόνο ένα υπερυψωμένο σίδερο για κρεβάτι και ένα τραπεζούι. Εθύμιζεν κάτι δωμάτια που νοικιάζουν στα έργα κάποιοι γέροι που αποφυλακίζονται μετά που 284 χρόνια τζιαι εν έχουν πού να πάσιν τζιαι τζιαι η περιουσία τους ούλλη ενένας χαρτοφύλακας με 2 σώβρακα, μια χτενιά τζι ένα ρολόι (ναι, ξέρω το Shawshank Redemption πόξω).

Επειδή ήμουν τέλεια μανιshή μου τζιαι εν έξερα την πόλη, τζιαι ούτε έθελα να ξομακρίσω που το venue μπας τζι αρκήσω τζιαι χάσω τίποτε, επήα που το απόγευμα τζιαι έκατσα σε κάτι σκαλιά στο δρόμο απέναντι που το Rock City. Τζιαι έχασκα να περάσει η ώρα. O δρόμος όφκερος και ήσυχος.

Στην πολλή την ώρα, νάτον, νάτον, νάτον πετιέται!! ΝΑΑΤΟΝ ΠΕΤΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΞΑΡΧΗΣ ΚΙ ΑΓΡΙΕΥΕΙ ΚΑΙ ΘΕΡΙΕΕΕΕΥΕΙ!!! Και ΝΑΤΟΝ, ΕPXΕΤΑΙ, ΨΕΚΑΖΕΙ ΜΕ FRESHAIR. (έshει τζι άλλα ή εκαταλάβετε;)

Ο κιθαρίστας μου. Επερνούσεν περπατητός πόξω που το Rock City. Εσπίαζα τον, εξανασπίαζα τον να δω αν εν τζείνος στες φωτογραφίες μου, τζιαι πριν τον χάσω τέλεια σπίασε-τζιαι-να-σπιάσεις, είπα στον εαυτό μου "He HAS to be stopped". Πριν καλά καλά ολοκληρώσω τη σκέψη μου, ακούω να φκαίνει που το στόμα μου μια χαζοβιολίστικη αππομένη φωνή "Gree-eeeeg!!" (όπως λέμε "γιούυυυ-χουυυυ", ετσι ακριβώς) :ζ (οι "φίλες" μου κόμα φακκούν μου το)

Προς παραπάνω μου ρεζιλλίκκι, εκοντοστάθηκε τζι εγύρισεν τζι είδεν με. Shit.

Aριστερά-δεξιά-και-ξανά-αριστερά my arse. Όπως ήμουν επετάχτηκα ίσια πάνω τζι εβρέθηκα στην απέναντι όχθη. Giggling like a mannoStroumfita, εζήτησα του να φκάλουμε φωτογραφία τζιαι είπεν μου να πάμεν "ποτζεί που εν τζιαι οι άλλοι να φκάλουμεν ούλλοι μαζί".

ΕΛΑ ΜΟΥ;;;!!!

And there was I, walking alongside HIM, going to meet the OTHERS and take pictures. Επερπάτουν δίπλα του τζι εγύριζα τζι εθώρουν τον τζι επαραμίλουν "εν το πιστεύκω, γουάααουυυrgh" (όπως το γουργούρισμα του κάττου). Τζιαι εσκέφτουμουν, "γιε μου;; έμμε κόφτει που τους άλλους!! κάτσε να σε δούμεν!".

Τζιαι πάμεν πίσω που το venue που ήταν στημένα τα καραβάνια τους. Ήτανε όλοι εκεί. Μy posters on legs.

Εκεί ο έρωτας μου έκαμε shift που τον κιθαρίστα στον μπασσίστα... Τέλοσπάντων, έφκαλα τες χαζοβιολίστικες μου τες φωτογραφίες, υπογράψαν μου πας σ’ένα Eeyore που είχα μαζί μου, τζι ελάμνησα εκστατική.

Πιο μετά στη συναυλία εννοείται ότι εκουρτίστηκα πρώτο τραπέζι πίστα. Λάθος, μέγα λάθος. Εκτός που το ότι έπιασα την πέννα του μπασσίστα όταν την έριξε στο φιλόμουσο κοινό, κατά τ’άλλα εταράξαν τα ζωτικά μου όργανα που τα μεγάφωνα, plus επροσπαθούσα αδιαλείπτως να μεν προσγειώνονται οι stage divers πας το ζυνίshι μου. Σοβαρά, ενόμιζα ήταν να κοπεί η κκελλέ μου τζιαι να κατρατζιυλήσει χαμέ τζείντην νύχτα. Άκυρο, ήταν να μείνει μες τα shέρκα μου γιατί εν είshεν τόπο να ππέσει χαμέ. Τόσο τσαρτελλοποιημένοι είμασταν στες πρώτες γραμμές που αναγκάζουμουν να ππηδώ τζι εγώ πάνω-κάτω μαζίν τους γιατί αν εμείνισκα στέκοντας ήταν να με βάλουν πουκάτω. Τζιαι ενευρίαζα γιατί εν είχα όρεξη να χοροππηδώ αλλά έθελα μόνο να χάσκω τον μπασσίστα μου.

O μπασσίστας έσυρεν μας τζιαι το ττορούι που εσφόγγαν τα δρώματά του αλλά ευτυχώς είχα αρκετή διαύγεια ώστε να μεν το συνάξω. Άφηκα μιαν άλλην μπιάτς να χαριεντιστεί.

Μετά το κικ, επεράσαμεν σε ένα άλλο χώρο του club για άφτερς. Εκεί εντόπισα το συγκρότημα να τα πίνει στο μπαρ και κάποια μέλη του να μιλούν με θαυμαστές. Εκόντεψα τζι εγώ δειλά δειλά τζιαι εμίλησα του μπασσίστα. Ετοιμαστείτε να με απομυθοποιήσετε.


"Αρ γιου μάριτ;"

"In my heart I am", he smiles.

("άγγια ολάν που ιν γιορ χαρτ γου αρ" :ζ)

"Γουέαρ γιου στόουν-τ ττουνάιτ;" (wtf? είχα πρόσφατα μάθει τη λέξη "stoned" και έθελα να τη χρησιμοποιήσω)

"Εrm, no, that’s how I play, I lose myself in the music" κάτι τέτοια.

"Oκκέι, θέκκιου, πάπαϊ"


Κάμνω για να πιάννω ίντερβγιου έννε;

Με την άκρην του μμαθκιού μου είδα τον κιθαρίστα να σούζει ρυθμικά το πόδι του σε ένα τραγούδι του Robbie Williams τζιαι εθύμωσα πολλά μαζίν του. Παρόλο που μετέπειτα μου προέκυψε ότι ο Robbie εν ίσως ο μόνος άθρωπος που θα επαντρεύκουμουν α-ύ-ρ-ι-ο, εντούτοιτς εν επέτρεπα στο παρατάισλοστιάρη μου να αρέσκεται σε έτσι ακούσματα. Ήταν πριν ξηαππωθώ τζιαι να δεχτώ ότι μπορείς να απολαμβάνεις διάφορα είδη μουσικής - εδιακατέχουμουν ακόμα που το εφηβικό σύνδρομο που ήθελε τους ροκκάδες να ακούν μόνο σκληρό ροκ και εσνόμπαρα οτιδήποτε άλλο.

Τέσπα, εσκολάσαμεν τζιαι που τζιαμέ τις μικρές ώρες τζι επήεν ο καθένας έσσω του. Στο δρόμο για το YMCA, έμπηκα σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο τζι ετηλεφώνησα της φίλης μου στην Ελλάδα τζιαι έκλαια. Εννοείται ότι έshεσεν πάνω της. Έκλαια από χαρμολύπη: αβάσταχτη ευτυχία που τους είδα, τζιαι αβάσταχτη δυστυχία που δεν θα τους ξανάβλεπα (νομίζω έρκουμουν Κύπρο λίγο μετότερα, ε πού ήταν να τους δω; Στο Kοινοτικό Στάδιο Αργάκας; Έshει έτσι πράμα;).

Το επόμενο πρωί εμπήκα στο πρώτο Boots που βρήκα και έδωσα το φιλμ για εμφάνιση (ίντα πρωτόγονο που ακούεται τούτο). Είπαν μου ότι θα έπαιρνε μια ώρα. Ήταν η πιο αργή σπαστική εκνευριστική ώρα της ζωής μου.

Αυτά περίπου.

Ήταν λλίο άδοξο το τέλος του ποστ αλλά εν τζιαι έθελα να καταλήξω πούποτε, απλώς εθυμήθηκα τι ωραία πούτανε. Έθελα να σας έβαλλα τες χαζοφωτογραφίες που έφκαλα μαζίν τους, αλλά κες χουώτ. Εν τες βρίσκω όπου τζι αν τες εφαράντζιησα >:ζ Ήβρα τον Eeyore αλλά εβαρκούμουν να τον φωτογραφήσω.

Στούντην φωτογραφία εθώρουν τον τζιαι έκλαια («ίνταλος είσαι έτσι αγάπη μου... μα γιατί να μεν έshεις ένα λάθος... μα γιατί το τραγούδι ναναι λυπητερό» κτλ), ο τέλεια μπροστά:


Συμπερασματικά, οι καλύτεροι που είδα live ήταν οι Therapy, με την έννοια ότι αποδίδαν και τα τραγούδια καλά, όπως στο cd, ΚΑΙ ήταν πολλά συμπαθείς και καλοί με τον κόσμο (στο Screamager εζητήσαν να πάει κάποιος που το κοινό να παίξει την κιθάρα και εσυμπάθησα τους πάρα πολλά που επραγματοποιούσαν τούντην φαντασίωση σε κάποιον). Επίσης εξαιρετικοί στην απόδοση των τραγουδιών ζωντανά ήταν και οι Korn, αλλά η συμπεριφορά τους πολλά σκάρτη. Οι Paradise Lost ήταν simply fine, nothing extraordinary.

Οι shειρόττεροι ζωντανά (που είδα από τηλεοράσεως) εν ο Axl Rose τζιαι η Βανδή. Τζιαι οι System of a Down.

Θέλω Metallica τζιαι Red Hot Chilli Peppers.

A, σόρρυ, ενόμισα ερωτήσετε.

19 comments:

alexandros said...

http://www.youtube.com/watch?v=vunTTWAlpyo
σαν επήεννες :) (αν ρωτήσεις γιατί μόλις αρχίζει το βιτεο ακούεται 'ο ύμνος της ομόνοιας' εν επειδή ερώτησεν για ρικουεστ ο τραγουδιστής)

ελπίζω σε 1-2 χρόνια να γράφω τζι εγώ έτσι ποστ που συναυλίες(hopefully METALLICA)!

Anonymous said...

she demon= bark na kamo log in, an tze prepi na to kopso giati tha me paroun xaparin tze tha mpenoun alloi san ego na sas afinoun koments. tespa.

ena exo na po. MY POSTERS ON LEGS ROFL...HAHAHAHA

oi, exo allo na. XALIA PICK UP LINES ESHIES. AKOU MOU TZI. EISAI STONED.

ACTUALLY, EXO ALLO NA. an sou po en ixero poioi en toutoi oi paradisenoxamenoi en na ppeso polla pou to matti sou?????

Anonymous said...

Άνκρη=βαρκ να κάμω login

she demon: I'm watching you!

oniropolos said...

periergi fasi. na gnwrizis to idolo s tzai telika exetias tou na katarreoun oulles oi thewries s. en kati omws san apomithopiisi p gia mena en polla kalo prama (gia to oti akouei robin ennow)

Arahni said...

thelo sinavlia, thelo Red Hot Chili Peppers. Giati mono ti J Lo fernun gmt?

Mana said...

Σααααααααααααααακη τζείζμου

Leni said...

Ψηφίζω τζαι'γώ για τους Peppers.
Φέρνουν μας τους;
Χεχε είδα ούλλο το ποστ ταινία μες στο νου μου

Rain Tears said...

Wow μα τι ατίθασο νιάτο (που ήσουν -τότε χιχιχιχι αστείο) !! Πολλά ωραία εμπειρία!!

osr said...

μα σοβαρά ο axl rose εν χάλια live;

εξαρτάται πριν πόσο τζαιρό τον είδες φυσικά

katerina said...

my god u r sooo funny
σοβαρά γράψε βιβλίο ή κανένα σενάριο!

stinkfist said...

χαχαχαχα "γουεαρ γιου στόουντ" γιατί να το ρωτίσεις έτσι πράμα? ποιός ο στόχος σου...απάρτ φρομ δατ γουεαρ γιου στόουντ δατ νάϊτ? ειλικρινά?

Θέλω κ εγώ "κότσινα καυτά αψά πιπέρκα" όσο τίποτε άλλο είχαν τουρ φέτος Αγγλία τζαι εν επήραμεν χαπάριν :(

Νυχτερινός Ποδηλάτης said...

ο Axl στις δόξες του έβγαινε 2 ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα και πάντα φέσι...τον γέριμον ρε.

"...φωνή βοώντος εν τη ερήμω..." said...

dear οι paradise lost ήρταν στο Tepee (αν είσαι λεμεσιανή τζαι ξέρεις xD) πέρσυ έτσι τζαιρό αν δεν κάμνω λάθος!! αλλά ήμουν μέσα τζαι εν εμπορούσα να πάω...όσο για Metallica ήταν στην Αθήνα πριν κάτι μέρες!! πρέπει να κάμεις update τον event notifier σου xD

Invictus said...

Dude, you have to work on those pickup lines!
Το μόνο πιο lame που μπορώ να σκεφτώ τωρά εν ένας τύπος στην Αγία Νάπα πριν χρόνια που όπου εθώρεν τουρίστριαν ερώταν την αν γονατά.
Μεν με θωρείς έτσι χασκιασμένη man! Να εξπλέην...
Λαλεί που λες ο τύπος του παρέα του ότι το μόνο που χρειάζεται να πουν των τουρίστριων είναι να τες ρωτήσουν αν γονατούν. "Μα είσαι πελλός ρε;" λαλεί του ο άλλος.
Τζι απαντά του ο άλλος: Όι ρε...είπεν μου το ένας παρέας εγγλέζος...για να την πιάεις κουβένταν λαλείς της "ΓΟΝΑΤΑΣΣΣ;" (ναι ναι καλά εκατάλαβες...ο εγγλέζος είπεν του να της λαλεί "wanna dance?")

Sike said...

alex, αρέσκει μου που πάντα τεκμηριώνεις τες κουβέντες σου με βίτεο, χαχα

rain tears, "νιάτο", "ήμουν", "τότε" ;;!! whats with the past tenses man!

osr, πριν πολλά χρόνια. Εννοείς ότι εννάν καλλύττερος τωρά;!!

κατερίνα, μάζεψε μου καμιάν οχτακοσιάν shιλλιάες υπογραφές τζιαι να το σκεφτώ (βάλλε τους να σου διούν τζιαι που ένα ευρώ ο καθένας)

στινκφιστ, πέρκι να σοβαρομιλάς ότι επήαν αγγλία!! ενόμιζα μόνο αμερικη καταδέχουνται!

ποδηλάτη, ο άξολ σάννα τζι εν μοτιφαρισμένη φωνή που μας επούλαν πας τες κασσέττες (σιντί; κέσκεσε;)

φωνή βοώντος, ξέρω τζιαι για τα 2, αααρργγκ! Πέρσι εν επήα στους PL γιατί ήμουν προχωρημένα έγκυος και δεν είχε περάσει ακόμα ο αντικαπνιστικός νόμος! Για μετάλλικα φέτος άησμε, μεν μου μιλάς.

she, invictus, και άλλοι, εν τζι έθελα να pick him up with those lines. Έθελα να είμαι κοινωνική τζιαι να λαλώ μετά ότι εκαθούμαστεν στο μπαρ τζι εκόφκαμεν κουβέντες, ΧΑΑΑΑ ΧΑΑΑΑΑ ΧΑΑΑΑΑΑ. Εκόψαμεν τες, εν μπορείς να πεις. Εππαλιάσαμεν τες καλά.

Neerie said...

ahahahah invictus

Sike είμαι περήφανη για σένα μόνο που του εκόντεψες να του μιλήσεις, προσωπικά θα εκώλωνα big time. Really, εν έσιει σημασία τί του είπες (there there...)

Άτε έβρε τες φωτό

Aurora said...

Ρε Sike, απολαυστικότατο!!!!!
Καταλαβαίνω σε απόλυτα.
Ωραίες εποχές τα ροκ νιάτα μας. Κι εγώ μετά πέλλανα με τον Robbie.
Είναι για να δούμε πώς αλλάζουμε κι εμείς μαζί με τη ζωή καμιά φορά. Είμαι σίγουρη ότι κάποτε αυτές οι φωτογραφίες θα ήταν η απάντηση σε κάθε ερώτηση του τύπου "Αν έπκιαννεν το σπίτι σου φωθκιά ποιο ένα πράμα θα έπκιανες μαζί σου;" και τώρα πολύ απλά δεν τις βρίσκεις. Χωρίς να είναι απαραίτητα κακό αυτό. Λογικά θα τις έβαλες κάπου τόσο "ασφαλισμένα" που δεν θυμάσαι πού! Θεϊκή η κουβέντα με το φίλμ, χαχα!

osr said...

νυχτερινέ ποδηλάτη ότι εν πάντα πίτττα τούτον εν δεδομένο

με τα σώβρακα πάνω στη σκηνή... τέλεια λεβέντης

kill your idols

sike να σου πω γιατί το λέω

η φωνή του axl εν πάρα πολλά χαρακτηριστική

τσιριλλικτή οπότε οκ σίουρα εννα ήταν μοτιφαρισμάνη η φωνή του στα στούντιο

αλλά κάτι συναυλίες που είδα που την τηλεόραση πριν καμιά 10αρκα χρόνια εν μου εφάνηκεν τοσο χάλια

αν τζαι αγκομαχούσεν η αλήθεια είναι
;)

πάντως η διασκευή του knocking on heavens door που τους gnr είναι by far η καλύττερη νομίζω που είναι τζαι που τα αγαπημένα μου

με τα τσιριλικτά του axl rose

Νυχτερινός Ποδηλάτης said...

@osr όντως απίστευτη διασκευή, αλλά αυτό που δεν βαρκούμαι ποττέ είναι το Civil war. δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι είναι έργο τους.