Έννεν γι΄αυτόν που έκοψα τζιαι τα νέα τζιαι ούλλα;

O Υπουργός Άμυνας σήμερα στα Άστρα, σχολιάζοντας την καταγγελία μητέρας εθνοφρουρού ότι κατά την διάρκεια της εκπαίδευσής του στο ΚΕΝ, υποχρεώνεται να φωνάζει, μαζί με τους άλλους στρατιώτες, συνθήματα κατά των Τούρκων, χαρακτήρισε τέτοια περιστατικά απαράδεκτα και λυπηρά. Πρόσθεσε ότι το Υπουργείο Άμυνας έχει λάβει τα μέτρα του για να σταματήσει η εκφώνηση τέτοιων σοβινιστικών συνθημάτων που είναι αξιοκατάκριτη και αξιόποινη και παραβιάζει την πάγια διαταγή του ΓΕΕΦ, το οποίο καθορίζει τα συνθήματα που μπορούν να εκφωνούνται κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης. Τέλος, διεμήνυσε ότι θα απομακρύνονται αμέσως από τα ΚΕΝ όποιοι εκπαιδευτές παραβιάζουν τις εντολές και χρησιμοποιούν συνθήματα που δεν επιτρέπονται.

• «Απαράδεχτα και λυπηρά»;! ΣΥΓΝΩΜΗΝ: ΑΜΑΝ ΕΝ ΦΩΝΑΞΩ «ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ», ΤΙ ΕΝΝΑ ΦΩΝΑΞΩ; ΜΕΣΑ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ;!;! ΕΞΩ ΟΙ ΣΟΥΗΔΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ;!;! ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ;! Μακάριοι οι πτωχί τω πνεύματι, ναι, αλλά βοηθάτε με κάποιος.
  


• Για όποιον κωλύεται να εννοήσει το πιο πάνω, όπου Τούρκος βλ. ποθκιάντραπος βούρκαρος εισβολέας και κατακτητής επί 35 χρόνια, ουχί αδερφός ή καρτάshης.


• Τζιαι ποια εν τα συνθήματα «που μπορούν να εκφωνούνται κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης»; «Περνάει ο Στρατός του Κυπριστάν ο καλός, του κάθε μας εχθρού ο shυφτός βουτυρός»; «Ηθικόν: μεν δεις!, Κορμίν: ατελείωτον, είμαι ο καλύτερος!»; «Γύρος καλός, μόνο βοδινός»;
  


• Άλλη τζείνη η μητέρα! Έπιαεν τηλέφωνο στο Υπουργείο να καταγγείλει ότι το μωρό της, άνευ λόγου και αιτίας, φωνάζει συνθήματα κατά των καημένων των τούρκων που εν μας εκάμαν τίποτε;! Ας πούμεν... εν αντρέπετουν;;;
  


• Γιατί ο γιος; Άλλος τζείνος! «Μάμαα μουυυ, ουάαα ουάααα, βάλλουν με να φωνάζω να φύουν οι τούρτζιοιιιι, μπουχούυυυυυυ... εν σέλωωωω *μυξ μυξ* Πονώ λαιμό μου και εν μπορώ φάω τα κανελόνια που μου φέρνεις στη σκοπιάααα ουάαααα *μυξ μυξ*»


• Ουαί υμίν, υπουργοί και βουτυραίοι ηττοπαθείς, ότι γλείφετε τους κώλους των τουρτζιών.


• Ουαί ημίν, βασικά >:[

υ.γ. update 28/8: εξήχασα τον καλλύττερον! Τζείνος που απάντησεν το τηλέφωνο τζιαι αντί να της πει «ΑΤΕ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ ΡΕΞΕ ΤΖΕΙ ΤΖΙ ΕΧΟΥΜΕΝ ΤΖΙΑΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ», he actually έκατσεν τζιαι εκράτησεν σημειώσεις από την καταγγελία τζιαι επροώθησεν την πάραπανω. «Κύριε Υπουργέ, κύριε Υπουργέ!!! *σλουρπ σλουρπ* Αν έβρεις τι βάλλουν τα μωρά τζιαι φωνάζουν!! Κάθεσαι; Κάτσε! *σλουρπ*»

Τα Σημεία των Σφαιρών: The Calling, the Test and Roam’s chicken

• Άλλος καλεί κελαηδώντας, άλλος κράζοντας, άλλος ανοίγοντας την πολύχρωμη ουρά του, άλλος βρυχώντας, άλλος με ένα "κοπιάστε". Εγώ καλώ με μια υποχθόνια πορδή.

• It's official. Όποτε αμολήσω μία εκ των τοξικότερών μου, είναι πέρα για πέρα βέβαιο ότι: αν είμαι στο γραφείο, θα ανοίξει η πόρτα και θα δώκει κάποιος μέσα, αν είμαι στο σούπερμάρκετ, θα πλακώσουν 7 καρότσια στον μέχρι πρότινος άδειο διάδρομο, αν είμαι σπίτι, θα θυμηθεί να εμφανιστεί ο χάσπας από το άλλο δωμάτιο.

• Τις προάλλες μας κατεβήκαν ακάλεστοι κάποιοι φίλοι με μωρά (εν με πειράζουν οι φίλοι, πειράζουν με τα μωρά). Σκέφτηκα ότι πρέπει να μου είχε φύει κανένας τζιαι ήρταν.

• Από την πρωτεύουσα του κόσμου, από τις εγκαταστάσεις της ΝΑΣΑ, δείτε απόψε στο κεντρικό δελτίο των 8: Φακκούν μου τα 2-3-4-5χρονα. Τζιαι το πλέον ανησυχητικό της υπόθεσης εν ότι φακκούν μου ακόμα κι όταν είναι φρόνιμα.

• Ούφφου. Παμ’ παρκάτ.

• Υπέβαλα (μάλλον επιχείρησα να υποβάλω) τον χάσπα στην έσχατη δοκιμασία: να μου κάμει πετικιούρ, ένεκα του ότι δεν διπλώνει η μέση μου τζαι με τα νύshια των ποθκιών μου μιαν αυκολέμονη τρώεις την άνετly.

- Χάσπαα, κόφκεις μου τα νύshια μου;
- Πέρκι να μεν τα φτάνεις!!!??%#*!?
- Των ποθκιών, μαν μου.
- Α.

• Άμαν πάεις να βάλεις ποτούντα σύμβολα «%¬£$%*», θέλεις να πεις κάμνεις τα shέρκα σου κουτουρού τζι ό,τι ππέσει; Εν τα σάζεις λλίο για να φαίνουνται πιο «τυχαία» και ποικίλα;

• Έπια να κάμω το κοτόπουλο της Ρόουμ on a cornflakes night (μια νύχτα που δεν πεινούμε πολλά και φκάλλουμεν την με κκόφλεξ). Περίμενα μια τέτοια νύχτα για να τα κάμω, μπας τζιαι τα έκαμνα πίλλιες τζιαι εμεινίσκαμεν με θκυο αρφάλια καμένα.

• Που τα υλικά είχα μόνο τη λιαστή ντομάτα. Τζιαι κάτι boneless chicken thighs. Χάτε τωρά.

• Έχιλε; Ό,τι τζι αν τους έκαμα, εν είχαν λάθος. Έβαλα τους λιαστή ντομάτα, φέττα, δεντρολιβανιές, ριγανιές, ιττάλιαν χερψ, αλατοπίπερο, ετύλιξα τα (imish), έμπηξα τους που 2-3 οδοντογλυφίδες τζιαι ετσουρούφλισα τα σε σκορδοβούτυρο. Ύστερα έβαλα τα σε ένα ππαϊρεξούι και τα περιέλουσα με βενζίνη μισό τενεκκούι μπύρα. Έβαλα τα στο φούρνο κανένα μισάωρο αλόπως. Έχιλε; Εν είχαν λάθος. Αλληθώρισα πάλε.

• Έτο βασικά το μόνο που ακολούθησα που τη συνταγή ήταν το «Μεν κάμετε ρύζια/πατάτες τζαι μαλακίες. Εν ωραίο που μόνο του». Επειδή ούτε ποτζείνα είχα.

• Άτε κανεί, να κάμουμεν τζιαι καμιάν δουλειά. Ξα να βάλω ένα σιντί να παίζει τζι εν εντάξει;

Άκυρο

Ανέμενα πως θα προσφερόταν για ποστ το ραντεβού με την Primetel για εγκατάσταση ίττερνε, αλλά, τα γέρημα, ήρταν ακριβώς στην ώρα τους και ετελειώσαν θκυο ππαλιές.

Μέρα μεσομέρι...

Εγώ τωρά επρόσεξα το ρεφραίν (ποττέ σχεδόν δεν παρακολουθώ τους στίχους) και εκλαμουρίστηκα σαν οδήγουν (νταμν χόρμονς). To you two.

Οι υπόλοιποι μεν γοράσετε γάλα ή ψωμί σήμερα. Άτε με το καλό και για την πεζίνα και τα σπίθκια ("μεν γοράσετε σπίτι σήμερα").

ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΙ ΕΣΕΝΑ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΙ ΕΣΕΝΑΝΕ ΕΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑΧΑΠΟΓΙΝΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ

Αγχόνειρα

Ο αθρωπούης γεννήθηκε παντελώς ανώδυνα και χωρίς να θυμάμαι ούτε δευτερόλεπτο της διαδικασίας. Ευτυχώς εν όμορφος, σκέφτηκα. Και ευτυχώς κοιμάται όλη μέρα.

Εγώ συνεχίζω τη ζωή μου, ξεχνώ να τον ταίσω, να τον ποτίσω, να τον λούσω.

Τη δεύτερη μέρα από τη γέννησή του μου ζητά να του «αλλάτσω το ββακί» και τον διορθώνω, «πανί, εννοείς». Μου λέει ναι και τον αλλάζω. Λίγο αργότερα του δίνω ψωμί και το τρώει.

Την τρίτη μέρα από τη γέννησή του μου ζητά την τάδε κρέμα (ήξερε και είπε το όνομά της αλλά το ξέχασα) για το σύγκαμμα.

Νομίζω ότι για παιδί κάποιου που ξερανίσκει κάκτους, τέτοιες φάσεις είναι απολύτως φυσιολογικές.

Μου θυμίζουν το ανέκδοτο με τη συκιά της γριάς απ’ όπου κάθε νύχτα κάποιος της έκλεβε τα σύκα, οπότε στήννει καρτέρι μια νύχτα η γριά και όταν ανεβαίνει ο κλέφτης στη συκιά αυτή τον αρπάζει από τα κάστανα και τα τραβάει με μανία απαιτώντας να της πει ποιος είναι. Αυτός δεν μιλάει, δεν λαλάει, και ατού η κοτζιάκαρη να τα τραβά και να φωνάζει «πε μου ποιος είσαι ρεεεε», «πε μου ποιος είσαι ρεε λαλώ σου». Στο πολύ το τράβα-τράβα, ακούει να της λέει «ο.. ο... Για.. για.. για.. ννής..ςς». «ΠΟΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΕ» ουρλιάζει η κοτζιάκαρη ξανατραβώντας του τα. «Ο.. ο.. μου..μου..μουγγός.. μουγγός».

Και λίγο πριν ξυπνήσω βρήκα τον χάσπα να κοιμάται σε ένα συρτάρι και να έχει τέσσερα μάτια διαρρυθμισμένα α λα Γκουέρνικα.

You. Of all people.

I had never punched a door before.
It hurts, huh.



Please, God, protect το αθρωπούι μου from the tornado inside.