»

Thursday, September 3, 2009

Αγάπη είναι...

Αγάπη είναι να μου φέρνεις στο άσχετο λουλούδια για το βάζο απλά και μόνο επειδή ξέρεις πόσο μου αρέσουν.

Αγάπη είναι να τραππηώ ίσια πάνω τζιαι να δείχνω την ευτυχία μου τζιαι να μεν σου λαλώ ποττέ πόσο χωρκάτικη σου εκάμαν την ανθοδέσμη τζιαι πόσο με αλληθωρίζουν οι πρασινάδες που της εστοτσιάσαν τζιαι οι μαννοπέρλες οι περασμένες στα φύλλα.

Αγάπη είναι να αγαπιούνται έως και τα κινητά μας και να τηλεφωνά το ένα του άλλου μόνο του και το άλλο να απαντά.

Θέλω επειγόντως καινούργιο κινητό.

Tuesday, September 1, 2009

Προς Πωλήτρια Μάδερφάκκεαρ

ΝΑ ΤΑ ΚΑΜΩ ΒΡΑΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ, ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΜΩ.

(εν σου απάντησα την ώρα που με ρώτησες ειρωνικά τι θα κάμω τα φανελάκια 3-6 μηνών γιατί ελυπήθηκα σε: εκατάλαβα ότι εκατάλαβες ότι ήμουν εγώ που ήρτα την άλλη φορά τζιαι τελικά εν εγόρασα τα σηθρού τα νυχτικά που μου εμπούκκωνες πρηχτεύκοντας ξερολίστικα και εμπειρογνωμονικά ότι "οι κοπέλλες" εν τούτα που φορούν τον shειμώνα. ΤΖΙΑΙ ΝΑ ΜΕΝ ΚΙΣΤΑΣ ΟΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΖΙ ΕΝ ΤΟ ΓΟΡΑΣΩ. ΤΖΙ ΑΝ ΕΣΚΑΜΠΑΖΕΣ ΤΖΙΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΠΟΥ ΕΓΚΥΟΥΣ, ΗΤΑΝ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟ ΥΦΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΤΑΝΤΑΣ ΠΟΣΤ-MATERIAL. Για next time, έshε υπόψην ότι ως τη μέση μου είσαι).

Friday, August 28, 2009

Προς Πρόεδρο Δημοκρατίας

(και την συνοπαρτζιάν και ομοϊδεάτες αυτού)





"Οδυνηρός συμβιβασμός" τζι "οδυνηρός συμβιβασμός". Κανεί ολάν.


Αν δεν αναγκάστηκες να αγοράσεις τζιαι να κυκλοφορείς με αυτό




αντί αυτό ,




ΜΕΝ ΜΙΛΑΣ.

Tuesday, August 25, 2009

Εφάμεν την

Sike ξαπλώνει στο κρεβάτι του γιατρού. Γιατρός αφαιρεί αργά και βασανιστικά τη ρόμπα του και ξαπλώνει δίπλα της. ΦΕΡΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ, ΜΑΝ. Εννοούσα το κρεβάτι του ιατρείου. Tut. Ξανά:


Sike ξαπλώνει στο κρεβάτι του γιατρού. Γιατρός προσεγγίζει και την αλείφει με τζελ. Sike purrs euphorically. GET YOUSELF TOGETHER DUDE. Εννοούσα το τζελ υπερήχων κοιλίας. Tut. Nα δούμε αν θα μας αφήκετε να συντύχουμε σήμερα. Συνεχίζουμε:


Γιατρός παίρνει το παλλούκι και... *eyeroll* Ε ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΕΤΩ. ΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΜΕ ΕΤΣΙ ΑΜΠΑΛΑΤΟΥΣ ΑΘΡΩΠΟΥΣ.


ΌΙ, ΌΙ, ΦΟΡΚΕΤ ΙΤ ΔΗΛΑΔΗ. ΤΕΛΟΣ.

















You are so ugly when you beg, you leave me with no choice:


Παίρνει το υπερηχητικό παλλούκι και εξερευνά την υπερυψωμένη μου κοιλιακή χώρα. Καθώς προσπαθεί να εντοπίσει το ανθρωπούι, η όψη του συννεφιάζει, το χρώμα του ξεθωριάζει και έντονη ανησυχία τον καταλαμβάνει.

Κανείς δεν μιλά.

Γιατρός συνεχίζει να εξερευνά με το παλλούκι και το βλέμμα του γίνεται ολοένα και πιο κενό, τα μάτια του γουρλώνουν λες και βλέπει φάντασμα. Sike παρακολουθεί αμίλητη και αυθυποβάλλεται: "Δεν αγχωννούμαστε... Ομμμ... δεν αγχωννούμαστε....".

Γιατρός κοιτάζει αποσβωλομένος την οθόνη και με βλοσυρό κι απεγνωσμένο ύφος, ρωτά: "Ποιος που τους θκυο σας ήταν άτακτος που ήταν μωρό;". Sike σηκώνει με καμάρι το χέρι, περίεργη πού μπορεί να καταλήξει αυτή η συζήτηση. Γιατρός σχεδόν οργισμένος και με βλέμμα προς Sike "κάτσε στη γωνία ώσπου να σου πω", μας ανακοινώνει την ανείπωτη συμφορά που μας βρήκε.


"Εν άτακτος"




Χαχα, επιχειρεί Sike. Ωραία... :z
Γιατρός δεν αστειεύεται: Να περπατάς πέρκι ξανακατεβεί (you see, η αταξία του αθρωπουθκιού ήταν ότι ενώ είχε προ πολλού λάβει θέση μάχης και ήτο έτοιμος για αναχώρηση, ξαφνικά βρέθηκε να κάθεται αμέριμνος μακριά από το departure gate).

Mα ποιος να περπατά γιατρέ μου; Εγώ μόνο με κουπί κυκλοφορώ!
Γιατρός απτόητος. Όσο μπορείς, still mad.


Τσκ! Χάτε τωρά! Έshει που τζείνη την ώρα, που κάθε τόσο βάλλω ένα παιχνιδούι (ποτζείνο που τραβάς ένα λουρούι τζιαι παίζει νανούρισμα γκλιγκλιγκλόν) κοντά στο gate για δόλωμα, πέρκι shύψει να δει τι τρέχει.

Sunday, August 23, 2009

Sunday Night Bliss

Κάθομαι στη βεράντα, στην νεοαποκτηθείσα ανατομική μου καρέκλα που το ΙΚΕΑ, τα πόδια σε χιτλερικό χαιρετισμό, και ο δυτικός αέρας να μου φυσά με κατεύθυνση από τα πόδια προς την κουρία φέρνοντας στα ρουθούνια μου τη μυρωδιά του Palmolive Bodyyogurt με πρωτεΐνες και φρούτα με το οποίο μόλις λούθηκα. Φαναράκι στο τραπεζάκι, ησυχία στο μέτωπο, ο χάσπας λείπει, και ακούω το προχειροσυσταθέν σέξυ playlist εδώ κάτω... *inhale*

μανία ρε τούντο imeem να μου πετσοκόφκει τα καλλύττερα κομμάθκια >:[

I have a dream

...να τελειώσουμε που το τραπέζι τζιαι να μεν σηκωθούν ούλλες οι γεναίτζιες πάνω να συνάξουν τα πιάτα τζιαι να αρκέψουν αντζειόπλυμμα. Σάζουμαι, στρολιάζουμαι για να πάω να πλυννίσκω πιάτα τζιαι να κάμνω δουλειές; Στα εστιατόρια έτσι κάμνεις; Παίρνεις τους τα πιάτα μέσα τζιαι τανάς τους να τα βάλουν στο πλυντήριο; (ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ θέλω πολλά να το κάμω τούτο μια φορά!)


Και, έτι αναιδέστερον, να σηκωθούν οι άντρες αντί οι γεναίτζιες. Εμπέδωσε για λίγο την έκσταση και συνέχισε:



Ή τουλάχιστον να μεν φκερώνουν τα ποφάγια που το ένα πιάτο στο άλλο μπροστά μας. Να τα στοιβάσουν όπως ένη τζιαι να τα πάρουν τζει. Ούτε να μαλλαφούν τα ποφάγια με τα shέρκα τους μπροστά μας γυρέφκοντας κομμάθκια για τους shύλλους.

Sike Λούθου Κιγκ