Ok, so γιατί αραίωσα.
Μια απλή απάντηση θα ήταν "εν έχω όρεξη" και θα ήταν και η αλήθεια.
Γιατί όμως εν είχα όρεξη;
Είχα/έχω μπει σε ένα soul searching / personal development thing σε μια προσπάθεια να βελτιώσω τον εαυτό μου και να γίνω εκείνο που θα ήθελα πραγματικά να είμαι. Γιατί, μέσω κάποιων γεγονότων και παρατηρήσεων, κατάλαβα ότι δεν είμαι εκείνο που νόμιζα/ήθελα και ότι είχα πολλά issues (ακούεται πιο alarming που το "θέματα") που έχρηζαν διαχείρισης.
Ένα που τα issues μου ήταν ο φθόνος.
Σίουρα φθονούν με shιλλιάες, αλλά εντόπισα μέσα μου φθόνο και για άλλους. Όχι πολλούς, καθόλου πολλούς. Βασικά δύο άτομα. Ίσως μου πεις ότι εν μεγάλη κουβέντα ο φθόνος, μήπως εννοώ ζήλεια; Ένηξέρω, μπορεί ναν κάτι στη μέση. Πιχί ζηλεύκω που ο άλλος πετυχαίνει κάτι και εν θέλω να πετυχαίνει τζέινο το κάτι, αλλά όταν αποτύχει ή πάθει κάτι κακό, λυπούμαι για τζείνον τζιαι νιώθω πολλά άshημα.
ΕΝΗΓΟΥΕΗΣ, το καλό μου που αναγνώριζα από τι πάσχω τζιαι έξερα ότι εν έshει λογική τζείνο που ένιωθα. But I couldn't help it. So επροσεύχουμουν κάθε νύχτα να με απαλλάξει ο Θεός που τούτο το πράμα - μεταξύ άλλων. Και καθώς έλεγα "πλης Θέε μου απάλλαξε με που τον φθόνο", εσκέφτουμουν "πώς ακριβώς το οραματίζεσαι δηλαδή; πώς εννά σε απαλλάξει; εννα ξυπνήσεις το πρωί τζιαι θα είσαι τραλαλά; θα χωριστούν τα σύννεφα τζιαι θα ποταβρίσει το shέρι του μες την κκελλέ σου τζιαι να τον ξημπαρρώσει;" (τον φθόνο). Παρόλα αυτά εσυνέχιζα να επικαλούμαι τον Κύριο για πολύ καιρό, μη έχοντας κάτι καλύτερο υπόψη.
Και ω του θαύματος :)
Μιαν καλήν ημέρα, εφωτίστηκα, αραβιστί ανάδοξεν μου, να γκουκλάρω μιαν τεχνική που μου είχαν αναφέρει πριν καιρό και δεν έδωσα πολλή σημασία. Βρίσκω 2-3 σελίδες, μελετώ καλά-καλά, και λέω οκ ας δοκιμάσουμε. Ήταν κάτι που μπορούσα να κάμω μόνη μου, εκεί και τότε (right there and then).
Όου μάι Κατ ασπούμε;;; 4 λεπτά αργότερα ήμουν ελέυθερο πουλλι! Ο τόνος στο λλι (shαιρετούμεν).
Έφερνα στη σκέψη μου το φθονεμένο άτομο και δεν με πείραζε, ένιωθα μιαν αγάπη, μια γαλήνη, ένα ποτέθκοιο.
Έπαθα πλάκα! Μα σοβαρομιλάς;; Ξανά, βλέποντας το ταβάνι: Μα σοβαρομιλάς;;!! Ο-Ο
Αφού τέλειωσα με τες ευχαριστήριες δεήσεις, έσπευσα να το δοκιμάσω και με ένα άλλο issue που είχα αλλά αντρέπουμαι να σας το πω.
Όου μάι Κατ ασπούμε;;; 4 λεπτά αργότερα ήμουν ελέυθερο πουλλι! Ο τόνος στο λλι (shαιρετούμεν).
Έφερνα στη σκέψη μου εκείνο που προηγουμένως με ταλαιπωρούσε και δεν με πείραζε, ένιωθα μιαν αναισθησία, μιαν ασυγκινησία, ένα ποτέθκοιο.
Έπαθα πλάκα! Μα σοβαρομιλάς;;!!! Ξανά, βλέποντας το ταβάνι: ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΛΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΛΟΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ!!!
Εχασκογέλουν μόνη μου.
Μεμιάς είπα τούτο πρέπει να το εφαρμόσω για να ξεφορτωθώ την αναβλητικότητά μου που μου σπάζει τα νεύρα!!!
Άλλην ώραν όμως.
Λοιπόν, η τεχνική ονομάζεται EFT (Emotional Freedom Technique) και συνδυάζει αρχές από acupressure (δακτυλοπίεση;! σαν βελονισμός χωρίς βελόνες) και ψυχανάλυση. Επίσης, βασίζεται στην αρχή ότι οποιαδήποτε σωματική ή ψυχική κατάσταση μας ταλαιπωρεί, προέρχεται από κάποιο υποβόσκων συναίσθημα. Kι επίσης στο ότι το σώμα μας είναι ενέργεια, άρα με το να πατούμε πάνω σε συγκεκριμένα σημεία με τα δάκτυλά μας, απελευθερώνεται ενέργεια που έχει δημιουργήσει "οδοφράγματα", που με τη σειρά τους μεταφράζονται σε σωματικό ή συναισθηματικό πρόβλημα.
So απλά χρησιμοποιείς τις άκρες των δακτύλων σου για να κτυπήσεις απαλά σε συγκεκριμένα στάνταρ σημεία ενώ ταυτόχρονα μιλάς για αυτό που σε απασχολεί. Όπως και στην ψυχανάλυση που απλώνεις σε ανάκλιντρο τζιαι μιλάς με τες ώρες, αλλά με αποτελέσματα σε λιγότερο που 15 shιλλιάες χρόνια. Τζιαι τούτα ούλλα μανιχός σου. Μούχτι.
Αν σε έχασα, υγείαν.
Δεδομένου, όμως, ότι α) "EFT often works where nothing else will",
β) μπορεί να απαλλάξει κάποιον από πονοκέφαλο, σπόνδυλο, χαμηλή αυτοπεποίθηση, διατροφικές διαταραχές, τραυματικές εμπειρίες, παιδική κακοποίηση, πένθος, κατάθλιψη, οργή, πίκρα, φοβίες, εθισμούς, κάπνισμα, ουσίες κτλ. και
γ) το να αγνοείς το πρόβλημα και να προσποιείσαι ότι όλα είναι τέλεια ΔΕΝ δουλεύει για όλους,
έχω σου κάποια καλά λινκς για να αρχίσεις την εξερεύνηση:
Σημειώσατε: Μπορεί εγώ να κατάφερα να ζερώσω τα issues μου, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν πράματα για τα οποία κάποιος εν καλά να έshει την καθοδήγηση κάποιου ειδικού στο EFT (π.χ. παιδικά τραύματα, κακοποίηση, ναρκωτικά). Γιατί μπορεί να ξεκινήσεις να ττακκουράς για "κλειστοφοβία", για παράδειγμα, τζιαι σιγά σιγά ποκαθαρίζουν οι σκέψεις και οι μνήμες σου τζιαι μπορεί να φτάσεις χρόνια πίσω, σε μια φορά που είδες κάτι τζιαι εσυνταράχτηκες χωρίς να το καταλάβεις. Ή μπορεί να ττακκουράς για να σου φύει η λαιμαργία, αλλά να σου φύει προσωρινά. Για να σου φύει πιο μόνιμα, εννά πρέπει να ψαχτείς βαθύτερα - γιατί θέλεις να φάεις τους τόπους; πώς νιώθεις όταν την κάμνεις αμπέλι; Τζιαι σιγά σιγά να φτάσεις στο ΓΙΑΤΙ συμπεριφέρεσαι έτσι - πιθανόν να έχεις μέσα σου ένα κενό αγάπης που τη μάμα σου τζιαι προσπαθείς να το γεμώσεις με φαΐ.
Έχω παράδειγμα μιας συναδέλφου, που ήρτε μια μέρα με φοβερό στομαχόπονο. Έλα δα, λαλώ της, τζιαι έδειξα της πώς να ττακκουρηθεί. Μετά που 1-2 λεπτά είπεν μου ότι ο πόνος επήεν που το 10 στο 5. Αν ήμουν ειδικός, θα μπορούσα να τον ζερώσω εξερευνώντας άλλες οδούς, πέραν της σωματικής (σίουρα έναν issue που την ταλαιπωρούσε θα ήταν η ανικανότητα εξεύρεσης άξιου ανδρός και το στένεμα των περιθωρίων, για εκείνη).
Επίσης σημειώσατε ότι δεν είμαι ψυχολόγος ή κάτι πλησίον, και ούτε ξέρω αν εν εργαλείο που χρησιμοποιείται ήδη - so συγχωράτε μου το Μεσσιανικό ύφος :]
Ένηχάου, if all else has failed, εν χάννεις τίποτε να το δοκιμάσεις τζιαι τούτο. Το λιγότερο που θα σου κάμει, θα είναι να καθαρίσει ο νους σου και να μπορείς να συμπεριφερθείς πιο "σωστά" απέναντι σε κάποια ζητήματα.
Αυκά.
υ.γ. ερώτησες με γιατί δεν το έγραφα τόσο τζιαιρό να το μάθουν τζι άλλοι αφού εν τόσο καλό. Ένα που τα issues μου εν ότι τα θέλω ούλλα για μένα. Χαχα. Αχεμ. Τζιαι βαρκ, μπέισικλι.
