Το Πόρισμα

Ω ναι, μα τι ενομίσετε; Ότι είμαι τίποτε η Κυβέρνηση τζιαι εν ήταν να δώκω το πόρισμα στη δημοσιότητα; Τέλος στην ατιμωρησία! Να οδηγηθούν οι ένοχοι ενώπιον της δικαιοσύνης!

Το λοιπό.

Προλογίζω την έκθεση ευρημάτων με την ακόλουθη ιστοριούα σε ελεύθερη απόδοση (το original - ή κάτι πλησίον του - εδώ). 

Μετακομίζει ο εφχ=ημχ/συνχ (ένας απλός τύπος) σε μια καινούργια γειτονιά, όπου ο σκύλος του γείτονά του γαβγίζει κάθε μέρα, ασταμάτητα και πονεμένα. Αούυυυυυυ... Αούυυυυυ...

Περνούν οι μέρες και ο σκύλος δεν διά παμό. Αούυυυυυ... Αούυυυ.....

Ο εφχ=ημχ/συνχ παρατηρεί ότι ο γείτονάς του κάθεται με το φραπέ του στην βεράντα και δεν αντιδρά στο κλάμα του σκύλου.

Αούυυυυ ο γαβρίλης....

Αποφασίζει να ερευνήσει το θέμα ο τύπος μας και πάει στο γείτονα:

"Μα γιατί κλαίει ο σκύλος;;"

Ο γείτος τον πληροφορεί ατάραχος ότι "α, έτο, κάθεται πάνω σε μια σπόντα".

Έκπληκτος ο απλός τύπος ρωτά, "ε καλά, γιατί δεν σηκώνεται;!"

"Υποθέτω ότι δεν πονεί αρκετά", απαντά ο γείτος.

Και περνούμε στα πορίσματα της έκθεσής μας.

Ο συνάδελφος εν ο κλαμένος shύλλος. Άου τζιαι άου αλλά προφανώς it doesn’t hurt bad enough ώστε να ξεβολευτεί για να ξεφορτωθεί τον πόνο. Το να υποστεί μια δύσκολη/ρεζίλικη διαδικασία (ασχέτως αν αυτή του υπόσχεται τον Παράδεισο) του είναι πιο επώδυνο από τους πόνους των αιμορρόιδων. Όταν ο πόνος των αιμορρόιδων ξεπεράσει τον πόνο της πρωκτολογικής έκθεσης στο φίλο, τότε μόνο θα συναινέσει.

Τζιαι τούτοι εν οι 13 που απαντήσαν Όχι. 

Οι 20 που απαντήσαν Ναι, είτε εβιώσαν/εσυλλάβαν αμέσως το μέγεθος του πόνου και εμφανιστήκαν πρόθυμοι να do whatever it takes για να τον ξεφορτωθούν, είτε έχουν τόση εμπιστοσύνη στο φίλο τους που δεν το σκέφτονται δεύτερη φορά: είναι σίγουροι ότι ο φίλος τους θα τους θεραπεύσει. Είτε θέλετε να θωρώ εφιάλτες ώσπου ζιω. Είτε τόσο άνετοι είσαστε, που λαλεί τζιαι η αχάπαρη, να αννοίετε τα κωλά σας. (Εν ακούεται πολλά αντι-καπήρικο το «κωλά»; Γιαξ και δέαξ. Χαχα, όπως λέμε σοκ και δέος.) Είτε που τόσο καμόν το είshετε να δέρει τζιαι μιαν φορά το Ναι σε τούντον τόπο πον ζαβλί.

Ο όγκος των Ναι ομολογώ ότι με εξέπληξε, καθότι δεν ήθελα να πιστέψω ότι η σημερινή νεολαία και γερουσία εν τόσο αποκτηνωμένες. Για να είμαι τζιαι τέλεια ειλικρινής, άρκεψα να γράφω το ποστ πορισμάτων νομιζόμενη ότι θα έδερνεν το Όχι (έν πειράζει, έδερεν τζει πόπρεπεν χαρ χαρ) και θα μας την έλεγα ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να ξεβολευτούμε χάριν μιας καλύτερης ζωής. Και ότι ο κόσμος εν γεμάτος που wishers and hopers και howling dogs.

Αούυυυυυ.....

Όταν με ρώτησε εμένα μια φίλη (που τζείνες τες shιλλιάες που ξέρουν το μπλογκ μου) αν θα την άφηνα την ίδια να με θεραπεύσει, αρχικά είπα «ναι, επειδή έχω σου εμπιστοσύνη». Αλλά μετά που λλίη σκέψη επρόσθεσα «και μετά θα σε σκότωνα». Μετότερα, εσκέφτηκα «όι, όι, παρέτα, εν καλές τζι οι αιμορρόιδες» - αλλά εν της το είπα, μαθαίνει το τωρά (hi friend :))

Ήθελα να αναγάγω τα συμπεράσματα τούτης της επιστημονικής μελέτης σε ένα ρεσιτάλ life coaching με πολλά aha moments για κάθε αγαπητόν αναγνώστη, αλλά εν νομίζω να χρειάζονται περαιτέρω σχόλια. Να συγχαρώ τους μακαριακούς μακάριους τολμηρούς, ότι αυτοί ιδούσιν χαρά εις τοις γλουτοίς αυτών (ελπίζω να μεν εξιτήμασα στα αρχαία). Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί, οι κλαίγοντες διά τον κώλον, την δε μάλαξη υπό του φίλου αρνούμενοι.

Πάντως να σημειωθεί ότι δεν συνηθίζω να κάμνω τον ψύλλο κάμηλο τζιαι τον αιμορρόιδαν διάλεξη.

Ερώτηση κρίσεως - ουχί οικονομικής

Λοιπόν, (τελειώστε το φαϊ σας τζι) ακούτε να είτε.

Το πιο πάνω να θεωρηθεί ως disclaimer.

Με αφορμή που ένας συνάδελφος σφαδάζει από αιμορρόιδες, έχω σας ερώτηση κρίσεως.

Έστω ότι πάσχετε/δοκιμάζεστε/υποφέρετε/ταλαιπωρείστε/βασανιέστε μια ζωή που αιμορρόιδες μέσα-έξω (αν δεν ξέρετε τι είναι, γκούκολ ιτ, τζιαι μακριά που μάστρους). Έστω μύκητες-μανιτάρια ανακατωμένα με πυωμένα σπυράκια τζιαι φαγούρα σε βαθμό αιμορραγίας. My point being ότι υποφέρετε που κάτι α) πολλά επώδυνο/πανάsshημο και β) που βρίσκεται σε απόκρυφο/ρεζίλικο μέρος.

Έστω ότι είμαι ένας πολλά καλός σας φίλος. Αν δεν μπορείτε να με φανταστείτε ως φίλο, φανταστείτε με ως φίλη. Αν ούτε έτσι, τότε απλά φανταστείτε για το υπόλοιπο του ποστ τον καλλύττερο σας φίλο. Τζιαι λαλώ σας ότι έχω τη λύση στο πρόβλημά σας, αλλά μόνο εγώ μπορώ να σας την εφαρμόσω. Πιχί ξέρωγώ επάλειψη ενός ειδικού παρασκευάσματος με ειδικές μαλάξεις στα πονεμένα σημεία που μόνο εγω μπορώ να κάμω.

Για να το κάμω πιο λιανά αν έshει κανένα που εν εσύλλαβε ακόμα το μέγεθος του διλήμματος: μπορώ να σε ξαλαφρώσω μια για πάντα που το πρόβλημα που σε βασανίζει, με ειδικές πρωκτολογικές μαλάξεις που μόνο εγώ ξέρω να κάμνω.

Η ερώτηση κρίσεως βρίσκεται στα δεξιά και λήγει αύριο. Θα ακολουθήσει δεξίωση έκθεση ευρημάτων.

Παράνυμφοι ευπρόσδεκτοι.

Γιούσλες Σίττιζεν

Έχει περάσει μια μέρα από τη σύλληψη του «41χρονου Ελληνοκύπριου» για παιδοπορνοφεησπογραφία και ο Πολίτης ακόμα - σε αντίθεση με την περίπτωση του «ληστή των φούρνων» - να μας διαφωτίσει για ποιον πρόκειται, πού μένει, πού δούλευε, σε ποιο σχολείο πήγαινε, ποια τα (άλλα) χόμπυ του, τι ηλικίες έχουν τα παιδιά του, σε ποιο σχολείο πάνε, σε ποιο σχολείο πήγαινε η γεναίκα του, πόσες κουμέρες έβαλε στο γάμο τους, τι έφαε για μπρέκφαστ (τζείνος, όι η γεναίκα του) και πόσα έδωσε για την πέρκολα. Πιλέμου μιαν φωτογραφία;

Τούτον δηλαδή γιατί τον προστατεύει;

(Btw, τολμώ να υποστηρίξω ότι με τη δημοσιοποίηση των στοιχείων του «ληστή», εδιευκόλυνε την απόφαση των δικών του για ευθανασία.)

Welcome friends to Sikeprus

Παρακαλώ ξεβείτε πας τα γραφεία τζιαι πας τες καρέκλες 

(τζιαι οι περιστρεφόμενες μέσα, σικκιμέ)

για το πιο δυνατό σας καλωσόρισμα... 

την πιο θερμή σας υποδοχή...

Ladies and gentlemen,

give it up foooor...

τους 15 φίλους και μη που μόλις ανακαλύψαν το βλογ μου!

SHOW EM SOME LOVE

Ρεζιλορεζίλιν μέγαν

We were cruising down the supermarket aisle με τον Άθρωπ όταν επέρασεν που δίπλα μας ένας παshύς.

"Ίντα παshύυυς!!!", κράζει ο Άθρωπ.

Στο "πα" εγώ είχα καταλάβει ήδη τι θα ακολουθούσε τζιαι ξαπολώντας ό,τι έκαμνα, άρκεψα να τραβώ το καρότσι μακριά please please πέρκι εν μας άκουσεν please please πέρκι εν τον ακούσει τωρά ποννα το ξανα-

"ΙΝΤΑ ΠΑSHΥΥΥΣΣΣ!!!!!!! UUUUUUURGH!!!!!"

Ετράβουν το καρότσι με ακόμα πιο πολλύ urgency χωρίς να του απαντώ γιατί θα ήταν πιο ρεζίλι. Βέβαια, μιλούμε για ξομάκρισμα 10 εκατοστών γιατί ο διάδρομος ήταν γεμάτος κόσμο τζιαι εν με εχώρεν να ρέξω με την ταχύτητα φωτός που έθελα. Please please να μέννεν Κυπραίος, φάκκιτι φακκ "ΜΑΜΑ ΔΕΣ!!! ΕΝ ΠΑSHΥΥΥΣ!!!" Ε ΚΡΥΨΕ ΤΑ ΓΕΡΗΜΑ ΤΖΙΑΙ ΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ "ΠΑSHΥΥΥΣΣΣ!!!"

Τελικά απομακρύνθηκεν ο άθρωπος (με τη γεναίκα του τζιαι τα μωρά του) παίζοντας πελλόν. Ο άθρωπ εσυνέχιζεν, νομίζοντας ότι επειδη εν του απαντώ εν τον άκουσα, οπότε τζιαι αρκέψαν τα shhhhh τζιαι τα έτσι-εν-τα-μωρά-τι-να-κάμουμε ύφη που του υπόλοιπους.

Έμεινα τζι εθώρουν το πάτωμα μπας τζι έshει καμιά shισμαθκιά να δώκω μέσα. Ήμουν ζαλισμένη πολλήν ώρα.

"Άθρωπ μου", shύφκω μες τη φάτσα του τζιαι λαλώ του με σιγανή φωνή που έκρουζεν φρύθκια, "σταμάτα να φωνάζεις έτσι και λυπάται ο κύριος που σε ακούει!"

"Εν παshύς", ψιθυρίζει μου.

"Ναι άθρωπ μου, SO FUCKING WHAT!!! Εσύ ΜΕΝ το φωνάζεις γιατί νομίζει πως τον κοροϊδεύεις".

Το λυπηρό;ειρωνικό;whatever εν ότι ο άθρωπ εν το ελάλεν καθόλου περιπαιχτικά, αλλά με θαυμασμό εννοώντας ότι ο άθρωπος εν τεράστιος. Εγώ φταίω. Αποκάλεσα πολλές φορές ένα πράμα "παshύ" για να τον εντυπωσιάσω (πχ ίντα παshιά φραντζιόλα! ίντα παshύ σάντουιτς κτλ) ώσπου τζι εφάμεν την.

Μετά το αρχικό shock, εγύρεψα να απολογηθώ του αθρώπου αλλά εν τον επρόλαβα.

Εθώρουν τον που έφευκε με την οικογένειά του τζιαι ήταν ούλλοι αμίλητοι.

Τωρά πιτά μου ξύθκια μιλά μου ο άθρωπ τζιαι νευριάζω.

Pay Attention

Ένα που τα πιο σημαντικά πράματα που έμαθα τα τελευταία 2-3 χρόνια είναι να Pay Attention. Άλλως, Δώκε Βάση. Λαλώ το στα αγγλικά γιατί εν στα αγγλικά που το πρωτοέμαθα.

Τι σημαίνει. Σημαίνει άμα σε ενδιαφέρει το Α θέμα, να διάς βάση σε κάποιον που εν ειδικός στο Α θέμα. Ειδικός έννεν τζείνος που το εσπούδασε ή που εθκιάβασε ένα βιβλίο τζιαι 3 chain emails. Ειδικός για να σε συμβουλεύσει εν τζείνος που εν πετυχημένος ήδη σε τζείνο το θέμα, που έshει προσωπικά αποτελέσματα σε τζείνο το θέμα.
 

Για παράδειγμα, αν θέλεις να ανοίξεις σουβλιτζίδικο (τζιαι να πετύχεις, εννοείται πάντοτε), έθθα το συζητήσεις με την κομμώτρια σου, ούτε τον καθηγητή φίλο σου, ούτε καν με ένα πετυχημένο μεγαλογιατρό ή τον Μονάρχη της Δημοκρατίας. Θα έβρεις έναν πετυχημένο σουβλιτζή τζιαι θα ακολουθήσεις τες συμβουλές του.
 

Αν θέλεις να δουλέψει ο γάμος σου, έθθα συμβουλευτείς έναν ελεύθερο, ούτε ένα χωρισμένο. Θικτείτε ελεύθερα οι χωρισμένοι, αλλά ναι, για να είσαι χωρισμένος σημαίνει δεν ΜΠΟΡΕΙΣ να με συμβουλεύσεις πώς να πετύχει ο γάμος μου, ΟΣΟΝ ΚΑΛΟΝ ΧΡΥΣΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΛΑΣΜΑ τζιαι να είσαι, ΟΣΟΝ ΤΖΙ ΑΝ ΕΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΤΑ ΕΦΟΡΗΣΕΝ ΧΩΡΙΣ ΕΣΥ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙΣ. Που τη στιγμή που δεν έχεις ο ίδιος πετυχημένο γάμο, δεν είσαι σε θέση να διάς συμβουλές. Μάλλον είσαι, αλλά προς αποφυγήν. Οποιαδήποτε συμβουλή δώσεις, είναι μόνο υποθετική. Τζι αν ιγκώσεις αποτέλεσματα, εν απλά τυχαίο.
 

Αν θέλω να γίνω πλούσιος, έθθα ζητώ τη συμβουλή του θείου μου του τραπεζικού ή του ανιψιού μου που σπουδάζει χρηματοοικονομικά αν δεν είναι οι ίδιοι πλούσιοι (μέσα που κάτι που οι ίδιοι εφάρμοσαν) τζιαι απλά δουλεύκουν για να πληρώνουν δάνεια.
 

Εν δέχουμαι συμβουλές σε κάνενα θέμα από κάποιον που δεν έχει πετύχει ήδη εκείνο που θέλω εγώ να πετύχω.

Οπότε, συμβουλές περί αναγιώματος κοπελλουθκιών από γονείς των οποίων τα παιθκιά εν μου γεμώννουν το μάτι, δεν ακολουθώ (συμπεριλαμβανομένων των δικών μου!). (Ο αρφός μου εν πολλά εντάξει, εν εγώ το πρόβλημα)

Συμβουλές για μαείρεμμα στο θέρμομιξ που κάποιαν που εν το ξαναείδε μπροστά της, εν ακούω καν.
Συμβουλές για το πώς να κερδίσω δημοπρασία στο eBay που τον παππού μου, .. well duh.
Συμβουλές περί του πώς να κάμω τη δουλειά μου, που κάποιον που ακουστά τόχει το σπορ, -είπες τίποτε;
Συμβουλές πνευματικές καθώς επιστρέφουμε που το καπαρέ η ώρα 6 το πρωί, εν καλοδεχούμενες.

Τες συμβουλές και απόψεις που ακούω πλέον, φιλτράρω τες με την εξής ερώτηση: "ΕΣΥ τι αποτελέσματα έshεις;"
 

Πραγματικά, νομίζω ότι αν αρχίσουμε να ακούμε μόνο τζείνους που επετύχαν σε τζείνο που θέλουμε τζι εμείς, γλυτώνουμε πολλά πράματα: και χρόνο, και χρήμα και ψυχική υγεία.

Τζιαι προοδεύουμε, επιτέλους. Γιατί όσο ακολουθούμε τες συμβουλές των φίλων μας, που όσο καλοπροαίρετες τζιαι να ένη σπάνια συνοδεύουνται που ανάλογα αποτελέσματα, μεινίσκουμε στάσιμοι, ή καταλήγουμε σαν τζείνους - dunno which is worse. Εξ ου και είχα υποστηρίξει σε παλιό μου ποστ ότι "είσαι ο μέσος όρος των ανθρώπων που συναναστρέφεσαι".

Αν επαραιτούμουν κάθε φορά που κάποιος μου "εξηγούσεν" γιατί τζείνο που κάμνω εν στέκει/εν έshει chance/κτλ, έθθα επετύχαινα ποττέ τίποτε τζιαι θα ήμουν άλλο ένα στατίστικ.

Κάθε φορά που ακολουθώ τη συμβουλή κάποιου ήδη πετυχημένου, προκόβω, πλησιάζω τα ίδια αποτελέσματα (είτε αυτό εν γάμος, είτε σχέση, είτε μωρά, είτε συνταγή, είτε επιχείρηση, είτε χόμπυ).

!!Σκέφτου!! Πόσο λογικό είναι να πιστεύκω του παρέα μου ότι το (όποιο) εγχείρημά μου θα αποτύχει, τη στιγμή που δεν το δοκίμασε ποτέ τζιαι τη στιγμή που κάποιος άλλος το κάμνει αποδεδειγμένα και παρατεταμένα με πάσαν επιτυχία;
 

"Μεν παντρευτείτε τζιαι ούλλοι χωρίζουν τωρά" - τζι εσύ να ξέρεις τουλάχιστον 8 στα 10 ζευκάρκα που ναν ευτυχισμένα.
"Μεν φέρνεις το τάδε προϊόν τζι έν έshει ζήτηση στην Κύπρο" - τζι εσύ να έχεις δει το συγκεκριμένο προϊόν να πουλά σαν τρελλό.
Χίλε; Τα ειδημονιλλίκκια τζιαι οι στατιστικολογίες αλλού.

Αν και εν τεράστιο κεφάλαιο οι λόγοι που ο κόσμος εν τόσο αποθαρρυντικός, να πω συνοπτικά ότι βασικά εν επειδή φοούνται να το κάμουν οι ίδιοι.

Όποιον ακολουθάς, αυτό γίνεσαι. Τέλος.

Κάποιοι τωρά σκέφτεστε ότι "μα οι συμβουλές που διώ εγώ εν έχουν λάθος" ή ότι η συμβουλή του κλαμένου κηπουρού σου για το πώς να γίνεις εκατομμυριούχος "εν πολλά λογική" τζιαι έshει βάση. ΔΩΚΕ ΒΑΣΗ ΛΕΜΕ. Αν ήταν έτσι, τζείνος γιατί εν κλαμένος κηπουρός τζιαι όι εκατομμυριούχος; (σημ. που θεωρώ περιττή: ούτε τον κηπουρό σνομπάρω, ούτε τον εκατομμυριούχο εξιδανικεύω. Απλά τα αναφέρνω ως ανόμοιες καταστάσεις)

Λόγια τζιαι συμβουλές τζιαι ειδημονολογίες περνούν μας ούλλους. Αποτελέσματα, γιούδιν μου, έshεις;

Εν όπως την κουβέντα "look who’s talking": η Χ ασπούμε εννά μας αρκέψει κύρηγμα ότι το σπίτι μας πρέπει να είναι πιο child-safe επειδή εκουτούλλησεν το μωρό πας τον τοίχο - σάννα τζιαι μπορείς να κάμεις child-proof τον τοίχο (οκ, so μπορείς αλλά δεν είσαι παιδότοπος, chill). Εμίλησεν τζείνη που έσσω της τα μωρά παίζουν με τα κάρβουνα της φουκούς, λούννουνται το πετρέλαιο, τρών λιμπούρους, γίνουνται ολόπηλοι, ολοπούρπουλλοι, σύρνουν ποτήρκα τζιαι φτάννουν τες ππάλες μες το συρτάρι.

Κρύψε, μαν!

Κατ’ επέκταση:

Εσταμάτησα τζι εγώ να το παίζω συμβουλάτορας σε θέματα στα οποία δεν έχω τα επιθυμητά αποτελέσματα. Έθθα σου πω πώς να χειριστείς το τάδε θέμα με τα μωρά σου, αν με τα δικά μου εν επέτυχε, όσο ώριμη τζιαι εμπεριστατωμένη ακούεται η ιδέα μου. Μέχρι τώρα, είτε είχα είτε εν είχα αποτελέσματα ήταν να διώ συμβουλές τζιαι γνωματεύσεις επί παντός επιστητού, επειδή θεωρητικά εστέκαν τζιαι εφαίνουνταν λογικά τζιαι έξυπνα. Ευτυχώς για όλους, άλλαξα (σε σεβαστό βαθμό).

Ποια είμαι εγώ ποννα πώ του άλλου την πρωτοποριακή μου ιδέα για το πώς να κάμει τη δουλειάν του, τη στιγμή που τζείνο που κάμνει ήδη εν πετυχημένο τζιαι αποδοτικό; Ποια είμαι εγώ ποννα αμφισβητήσω τη συμβουλή του ήδη πετυχημένου τζιαι να του πω "ναι, αλλά τούτο που λαλείς εν θα δουλέψει γιατί έτσι τζι έτσι;". Αφού ήδη κάμνει το, εν είμαι τουλάχιστον καθυστερημένη αν ισχυρίζομαι ότι εν γίνεται;

Σκάσε τζιαι άκου. Απλά.

Ω, για δες, το βρήκα και σε quote.