»

Thursday, March 12, 2009

Φούξια

Θυμάστε που σας είπα για το 3χρονο γειτονούι μου που σφαδάζει μέρα νύκτα; Όι;!

Τελευταίως τες παουρκές του ακούαμεν τες μόνο πρωί όταν τους έβγαζε έξω η μάνα στο γκαράζ για να φύγουν, προφανώς γιατί ελείπαμε στες δουλειές μας μετά και τη νύκτα ήταν κρυάδα και εμείνισκεν έσσω.

Σήμερα τους πέτυχα την ώρα που είχα βγει κι εγώ έξω στο αυτοκίνητο. Τα γκαράζ μας χωρίζει ένας φραμός από κάτι κάτσαρα: ορατότητα, συνεπώς, χαμηλή.

Ο μιτσής ωρύετουν πάλε. Εβούραν πάνω κάτω μες την αυλή τους τζιαι έφκαλλεν τες νεύρες του. Σάννα τζιαι άψαν του τον κώλον του τζιαι βουρά πάνω κάτω σφαδάζοντας για να παίρνει αέρα. Η ώρα ήταν 7 και κάτι και σίγουρα στην πολυκατοικία μας, αλλά και στη γειτονιά γενικά, πολλοί ακόμα θα κοιμούνταν. (Btw, κάποτε οι γονείς μπαίνουν στο αυτοκίνητό τους και παίζουν πουρούες ώσπου να μαζευτούν τα μωρά).

ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕUUUUUUUUUUUUUUURRRRRRRRRRGGGGGHHHHH!!!!!!!, o μιτσής...

Τότε ξαναπήρα το νόμο στα χέρια μου (αππώθηκα που εχτές) και του κάνω -καθόλου έντονα ή δυνατά, για να μεν ξυπνήσω εγώ τους γείτονες- «Εε!».

ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ - ΠΛΟΥΣΙΑ ΔΩΡΑ: ΠΩΣ ΑΠΟΚΡΙΘΗΚΕ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ;
α) «Αίγιες»
β) «Κουέλλες»
γ) «Τσούρες»


ΤΗΛΕΦΟΝΕΥΣΤΕ ΤΩΡΑ Ή ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΜΗΝΥΜΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΚΕΝΟ ΑΕΡΟΣ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ YΠΟΘΕΣΗ

Wednesday, March 11, 2009

Στη Λένη με αγάπη

Αυτοκινητόδρομος στο έμπα της Λευκωσίας. Κρατώ το fast lane, όταν από το καθρεφτάκι βλέπω μια βολίδα να προσπερνάει ζιγκ-ζαγκ τα αυτοκίνητα από τη μια λωρίδα στην άλλη. Φτάνει και η σειρά μου, οπότε με προσπερνάει σκάι-νέφος από αριστερά, τη στιγμή που ένευκα ότι προτίθεμαι να κοξιάσω για να ρέξει. Αποτέλεσμα, να γλυτώσουμε παρά τρίχα από σφοδρή πλάγια σύγκρουση και κατάληξη στου χαντάκ.

Ισιωτικό Μέτρο Α': Παίζουμε πουρού παρα-και-τεταμένα καθώς μας προσπερνά η ρουκέτα.
Πιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σε μερικά μέτρα, σταλώνουμε στα φώτα στη είσοδο της Λευκωσίας, με τον τύπο να βρίσκεται τώρα ακριβώς μπροστά μου. Πίττα κίνηση. Ουρές ατελείωτες. Περιμένουμε καρτερικά.

Ενώ περιμένουμε, βλέπω τον τύπο μπροστά να βάζει όπισθεν και να κυλά αργά αργά κατά πάνω μου. Στην αρχή δεν αντέδρασα, λέω κάτι θα συνέβη, ξέρω γω. Όταν πλησίασε επικίνδυνα, έπαιξα μια προειδοποιητική πουρού. Πιι!! Κάνει παύση. Και ξαναξεκινά κατά πάνω μου. Εστυλλομμάθκιασα. Ήταν σαφές ότι δεν αγνοούσε την ύπαρξη μου και σταμάτησε μισό μιλίμετρο από το αυτοκίνητό μου. Δεν αντέδρασα, αν και τα μάτια μου εφκάλλαν φωθκιές. Αν με κτυπούσε θα έφταιγα κιόλας, σημειωτέον.

Ανάβει το πράσινο και προχωράμε 5-6-7 θέσεις. Ξανασταματάμε αλλά αυτή τη φορά αφήνω απόσταση μήκους ενός αυτοκινήτου μεταξύ μας. ΞΑΝΑΒΑΖΕΙ ΟΠΙΣΘΕΝ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΖΕΙ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΑ.

Ισιωτικό Μέτρο Β': Εκτιμούμε α-σ-τ-ρ-α-π-ι-α-ί-α την κατάσταση: good hair day, πάαρα πολλή κίνηση άρα no emergency exits for him και lots of helping hands for me σε περίπτωση που επιχειρήσει τίποτε ο σάγλης, πόσο ξύλο να φάεις που κάποιον με γυαλοκοπημένο waxed αψεγάδιαστο Peugeot CC.

Ενώ ακόμα κυλούσε προς το μέρος μου, τραβώ-μια-χειροφρενιά-βγάζω-ζώνη-πετάγομαι-έξω και εντός ενός δευτερολέπτου διακτινίζομαι με όλο μου το ανάστημα (εν τζιαι κάμποσο, μάσσιαλλα μου - εφαντάστηκες να μεν έφτανα ως το shερούι της πόρτας;) και τα χέρια στις τσέπες, δίπλα από το παράθυρό του. Σημειώστε, επίσης, ότι η φάτσα μου είχε παραλύσει που τα νεύρα και από το αλληθώρισμα εφύαν οι κόρες που τα μμάθκια μου τζιαι εν εθώρουν ούτε εθωρκούμουν.
τα μάθκια του εν άσπρα, όχι κλειστά όπως ίσως φαίνονται. Και ήμουν η ίδια εκτός που το κοκκινάδι
Επίσης, να θυμάστε ότι είμαστε εν μέσω απίστευτου κομφουζίου και χιλιομέτρων σταματημένων ουρών.

I towered over him for a sec περιμένοντας να γυρίσει. Παίζει πελλό, τάχα μόνο ίσια θωρεί, ποτέ πλάι.

Με το ένα χέρι ακόμα στη τσέπη, του κτυπώ ρυθμικά και επιδεικτικά το μισο-φιμέ τζάμι και με ένα παραγοντικό nodding του κεφαλιού μου τον διατάζω να το κατεβάσει.

Το μισοκατεβάζει. Η ΒΟΥΤΥΡΟΦΑΤΣΑ.

- (Θκιαολεμένο αλλά composed ύφος) Έshει πρόβλημα;

- (χασκιασμένοανυπόθετος αμήχανος χάχας look) Εεε, γιατί;

- (ΓΙΑ ΝΑ ΡΩΤΟΥΝ ΟΙ ΠΕΛΛΟΙ ΤΖΙΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΟΙ ΑΡΚΟΠΕΛΛΟΙ - Θκιαολεμένο αλλά composed ύφος) Υπάρχει λόγος που έρκεσαι πισινή;

- Εε (ύφος "χε χε, είμαι πολλά πελλάρας, δέτε με", φωνή αμήχανη), έπαιξες μου πουρού τζιαι είπα αν θέλεις κάτι...

- (Τριολισμένο αλλά composed ύφος) ΤΖΙΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΚΕΙΣ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΑΝ ΘΕΛΩ ΚΑΤΙ. Έπαιξα-σου-πουρού-γιατί-οδηγούσες-πάρα-πολλά-επικίνδυνα-τζιαι-επροσπέρασες-με-που-αριστερά-τζιαι-παρολλίο-να-τη-φάμε.

- (χάχας, eyeing me up and down and staying down - αλόπως είχα ανοιχτό φερμουάρ; wtf) Eεε.. παρολλίο να την φάεις;; Εεε χε χε, μεν φοάσαιι... (σάννα έπιαεν το δειν μου τα γλυκά ματάκια ΟΞΆ ΕΝ Η ΦΑΤΣΑ ΣΟΥ ΕΤΣΙ ΑΜΑΝΑΜΟΥΜΑΝΑΜΟΥ)

Ήθελα να αρχίσω να κουνώ βίαια το αυτοκίνητό του, να ανακατωθούν τα μυαλά του, μετά να τον τραβήσω που τα αυτιά, να βγάλω τη βουτυρόφατσά του έξω από το τζάμι και να του φκάλω κομμάτι.


- (Ξαναβγάζω, όμως, -ΤΕΡΑΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ, ΤΕΡΑΣ!- το ένα χέρι από τη τσέπη, κτυπώ τα δάκτυλά μου στο ύψος που έβλεπε και οδηγώ το βλέμμα του προς τη δαιμονισμένη φάτσα μου με τα αναποδογυρισμένα μάτια - Lecture look) Δαμέ-θωρείς. Πρόσεχε-ίνταλος-οδηγάς-τζιαι-πού-βάλλεις-πισινές. Τζιαι τον ωραίον, να τον παίζεις αλλού.

Τζιαι έφυα, περπατώντας κκομμαντικά και φακτορικά, my-work-here-is-done-like, με τα χέρια πάλι στις τσέπες, μετανιώνοντας μόνο για το ότι δεν του είπα τζιαι ένα "Τζιαι ό,τι άλλο συνηθίζεις να παίζεις" ή έστω ένα ΜΑΝΝΟΒΟΥΤΥΡΕ, Ε ΜΑΝΝΟΒΟΥΤΥΡΕ στο καπάκι, αν και είναι άλλη λέξη από βήτα που του πήγαινε. Αλλά γενικώς εν είχα λάθος, είμαι πολλά περήφανη για την αθεοφοβία μου και το ίσιωμα που διενήργησα επί της σωρού - πού να σας στο έκαμνα τζιαι αναπαράσταση ακόμα να δείτε. Θα με χειροκροτούσατε στέκοντας.

Τελώ μετ' έκστασης.

Tuesday, March 10, 2009

Καημός accomplished (1)

Με την ευκαιρία που βρέθηκα για δουλεια (ο τόνος δικός σας) στην επαρχία Αμμοχώστου, είπα να εκπληρώσω ένα από τους διάφορους καημούς που είχα, τουτέστιν να επισκεφθώ τον Ποταμό Λιοπετρίου. Στον τίτλο έβαλα "1" γιατί θέλω να ελπίζω ότι η διαγραφή στη λίστα των καημών μου θα έχει συνέχεια - και, δυστυχώς, είναι πολλοί οι καημοί μου μέσα στην ίδια μου την πατρίδα.

Στο δρόμο της επιστροφής για Λευκωσία είδα την (καφέ, που υποδηλοί κουλτουριάρικο site) πινακίδα για τον Ποταμό και, αναφωνόντας "Γουώτ Δε Χεκκ!!!" (επειδή κατά τ' άλλα βιαζόμουν να γυρίσω πίσω), σχεδόν ξερογύρισα στην έξοδο. Επειδή δεν είχα ξαναπάει για να ξέρω πώς μοιάζει, άρχισα να σκέφτομαι "καλά, αν εν ξερός ο ποταμός πού εννα καταλάβω ότι έφτασα; Αν εν τούτες οι χωραφκιές ο ποταμός τζι εγώ πάω ακόμα;". Σύντομα, όμως, οι αμφιβολίες μου εξανεμίστηκαν:







arf arf arf arf arf ARF ARF ARF ARF :P~


χάου νάις... χάου μπλίσσφουλ...

Ας πούμεν, είshen κάποιους που εψαρεύκαν με το καλάμι, ΜΑΝ! Τζι εγώ έπρεπε να φκάλω τες φωτογραφίες μου χωρίς να λαώσω ένα (στάνταρ παράνομο) ζευγάρι που καθόταν έξω από το κλειδαμπαρωμένο εστιατόριο και να πάω πίσω δουλεία, ΜΑΝΝΝ. Εν γίνεται.

Αλλά ας μην το χαλώ (ναι, εγώ είμαι, μην ανησυχείτε), ας λέω πάλι καλά που κατάφερα αυτό το φανταστικό διαλειμματάκι which made the rest of my day και που αυτή τη φορά είχα φωτογραφική μαζί μου για να σας δείξω να κιστήσετε :)

Monday, March 9, 2009

Telecommunication

Επειδή δεν πρέπει να πολυχαλιέμαι τώρα και να μεταφέρω εκνευρισμό στο αθρωπούι, θα σας τηλεμεταφέρω κάποια νέα χωρίς να σας τα γράψω λεπτομερώς, μήπως και εκκεντριστώ -που θα εκκεντριστώ - κάνοντας το:

Το cue σας για το πρώτο είναι "Τις προάλλες πήγα στο Four Day Clearance". Πάμε: Ομμμ.......

Το cue σας για το δεύτερο είναι "Πήρα τηλέφωνο σε κρατικό νοσοκομείο για να κλείσω ραντεβού". Πάμε: Αμμμμ.....

To cue σας για το τρίτο είναι "Τι κάνει η Αυτού Μαζοχότης κάθε Σάββατο;". Πάμε: Μμμωλλλλ.....


H επικοινωνία μαζί σας έχει περάσει σε άλλα επίπεδα και αυτό με χαροποιεί ιδιαιτέρως.


Συνεχίστε εσείς...

Σημείωση: στους διαλόγους που φαντάζεστε, για να είσαστε μέσα δίνετε σε μένα τις καλύτερες ατάκες.


υ.γ. έχουμε και τέταρτο που πέρκι προλάβω να το γράψω πριν λουθώ τα σάλια πάλε: "Πήγα για μακαρονάδα στο Il For-" *sigh*

Wednesday, March 4, 2009

Αθρωπούι update

Σήμερα θα πήγαινα στο γιατρό. Χτες αγχώθηκα ότι, λόγω ενός από τα πιο κάτω, το αθρωπούι θα είχε ξεκολλήσει από τη θέση του:

α) Εγώ: Είμαι έγκυος.
Loud συνάδελφος: *ΥΕΕΕΕΕLLL* *HUUGGG* *JUMP AROUND* *YEEELLL* *PAT PAT PPPAATTT on the back*
Εγώ: Ήμουν έγκυος.

β) Εγώ: Είμαι έγκυος.
Θείος με βαρύ shέρι: ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ SIKE ΜΟΥ ΡΕ!!! ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ XAΣΠOYI ΜΟΥ ΡΕ!!! ΜΠΡΑΒΟ!! *ΠΠΠΑΑΑΑΤΤΤΤΑΑΑ* (τζι επετάχτηκα ένα βήμα μπροστά)
Εγώ: ΦΦΑΚΚ, MAN!!

γ) Μια συν-έγκυος από το πολύ στενό οικογενειακό περιβάλλον μου έδειχνε τις υπερηχητικές αλλά και 3D φωτογραφίες του μωρού της (2 months older). Έshεσα πάνω μου, μαν. Ήταν ένας σκελετωμένος εξωγήινος, ούφο λιωμένο με τοξικά, and I was supposed to go "aaawww SO CUTE!" ???? (βλ. παρόμοια) Κουτ Κοτ. (Είπα της "ΑΠαναγίαμου, εν φοΐτσιάρικες" τζιαι εθίκτηκεν αλλά εν με κόφτει - τζείνην εν την έκοψεν που απέβαλα που τον φόον μου).

δ) στο τηλέφωνο εψές η γιαγιά μου ελάλεν μου ότι πρέπει να προσέχω τζιαι να μεν κάμνω απότομες κινήσεις τζιαι να κάθουμαι έναν τόπο. Ελάλουν της "ναι, ναι" και ταυτόχρονα προσπαθούσα να εισχωρήσω πίσω που τον καναπέ προσεχτικά για να μεν φκει το σύρμα του τηλεφώνου που τη πρίζα ή να κουτσιήσω το βάζο που το τραπεζάκι τζιαι να απλώσω το πόδι μου ώστε να αγγίξει η πατούσα μου πας το σώμα της θέρμανσης για να βράζει, με αποτέλεσμα να μεν ακροβατήσω σωστά τζιαι να φάω μιαν πας τη πλάτη του καναπέ τζιαι να νομίσω ότι εσκίστηκα στα δυο.

Με αυτό το άγχος, λοιπόν, πήγα σήμερα στο γιατρό. Ευτυχώς ήταν στη θέση του. Ομολογώ ότι το άκουσμα της καρδιάς του (που με είχε αφήσει σχετικά ασυγκίνητη την πρώτη φορά) σήμερα ήταν ό,τι πιο ανακουφιστικό.

Ο γυρίνος είναι τώρα στους 2,5 πόντους ύψος και δεχόμαστε προσφορές από ομάδες του ΝΒΑ.

Δεν είμαι σίγουρη αν 2,5 πόντοι είναι λίγοι ή πολλοί για την ...ηλικία του, αφού την πραγματική του ηλικία δεν την ξέρουμε (αμνησία και αστάθεια στα τεχνικά θέματα) αλλά τη συγκόφκουμε από το μέγεθος. Οι 2,5 πόντοι αντιστοιχούν σε 9 εβδομάδες. Βέβαια, μπορεί να είναι και 5 μηνών νάνος, χεχ.

Παρεμπιπτόντως, σκεφτόμουν... πάνω που θεωρείς αυτονόητο/δεδομένο ότι το παιδί που θα κάμεις θα είναι copy paste o εαυτός σου, άτε το πολλύν ο άντρας/γυναίκα σου, ο μικρός μισιαρός μπορεί να προκύψει κορίτσι που να μοιάζει του πεθερού μου (GOD FORBID) και να πάρει το όνομα του παπά μου. Ή μπορεί να προκύψει αγόρι που να μοιάζει της μάνας μου (χμμμ...) και να έχει το όνομα της πεθεράς μου. Ή να είναι αγοροκόριτσο και να μοιάζει του κουνιάδου μου ή του αρφού του πεθερού μου (Άι Καράμπαα) και να έχει το όνομα της μάνας μου. Ή κορίτσι που μοιάζει μιας θείας του παπά μου (YiKeS) και να έχει το όνομα του αγίου που το ετάξαμε.

Εν το σκέφτουμαι όσο μόλις εφάνηκε :)

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΤΟΥΛΛΑ

Friday, February 27, 2009

Fantastic fights

Στις διαπροσωπικές μου σχέσεις μπορώ να πω ότι μέχρι στιγμής είμαι καλή. Η συμπεριφορά μου δεν παρουσιάζει διακυμάνσεις, σκαμπανεβάσματα, νεύρα, whatchamacallem.

Αλλά όσον αφορά στους εσωτερικούς διαλόγους... πιιιιιιι!!! Γίνεται του φανταστικού καυγά το κάγκελο. Ειδικά σε μέρη όπου είμαι εντελώς μόνη (ασανσέρ, σπίτι, γραφείο, αυτοκίνητο), μεν δεις κουβέντες που κόφκω! Απαντώ σε όλους και σε όλα, τους βάζω όλους στη θέση τους, καμιά φορά και όλους μαζί ή τον ένα μετά τον άλλο προτού καλά καλά τελειώσω με τον προηγούμενο. Κάποιοι καυγάδες έχουν βάση, δηλαδή κάποιοι μου έχουν πει/κάνει κάτι, κάποιοι άλλοι είναι παντελώς ανυπόστατοι, δηλαδή τα καημένα τα πλάσματα δεν μου είπαν ποτέ αυτό στο οποίο τους απαντώ αλληθωρισμένη. Αν με παίρνει καμιά κάμερα (που συνήθως γίνεται στο mute) θα φαίνεται ένας άνθρωπος να πετάει τα χέρια του πέρα δώθε, να παραμιλά και να σφαδάζει μόνος του.

Το τελευταίο μου ξεκαθάρισμα λογαριασμών (πριν λίγο στο αυτοκίνητο και μετά στο ασανσέρ) είχε κάπως ως εξής:

ΓΙΕ ΜΟΥ;;; ΕΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟ ΠΟΥ ΕΝΝΑ ΚΟΨΟΥΝ ΑΝ ΕΡΚΟΥΜΑΙ ΕΓΩ ΠΙΟ ΑΡΓΑ Ή ΑΝ ΦΕΥΚΩ ΠΙΟ ΓΛΗΟΡΑ;;; ΕΡΩΤΗΣΕΣ ΤΖΙ ΕΜΑΘΕΣ ΟΤΙ ΕΝ ΕΤΕΛΕΙΩΣΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΤΖΙΑΙ ΦΕΥΚΩ;;; Ε ΣΟΡΡΥ ΡΕ ΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΜΩ. ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΕΛΕΓΧΩ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΡΗΣΚΙΕΤΑΙ Η ΤΖΟΙΛΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΔΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ. ΤΖΙΑΙ ΤΑΧΑ ΠΡΗΣΚΙΟΥΜΑΙ ΕΠΙΤΗΔΕΣ;;; ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΜΟΥ ΝΕΨΕΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΓΟΡΑΣΩ ΡΟΥΧΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΟΥ;;; ΕΤΣΙ ΩΡΑΙΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΥ ΕSHΕΙ, ΗΝΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΛΑΛΩ ΣΥΜΠΕΘΘΕΡΟ ΣΑΝΝΑ ΤΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕΝ 250 ΧΡΟΝΩΝ;;; ΕΘΘΑ ΤΟΝ ΛΑΛΩ ΣΥΜΠΕΘΘΕΡΟ. ΣΥΜΠΕΘΘΕΡΟ ΜΙSHΙΜΟY. ΤΖΙ ΑΜΑΝ ΕΝ ΣΥΝΑΜΕΝΟΙ 15 ΣΥΜΠΕΘΘΕΡΟΙ ΜΑΖΙ ΗΝΤΑΛΟΣ ΕΝΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΩ;; ΣΥΜΠΕΘΘΕΡΟΣ ΜΙSHΙΜΟΥ ΤΖΙΑΙ ΧΩΡΚΑΤΙΛΛΙΚΚΙΑ. ΤΖΙΑΙ ΑΜΑΝ ΠΙΑΝΝΩ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΝΑ ΜΕΝ ΤΟ ΑΠΑΝΤΑΣ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΖΙΑΙ ΝΑ ΜΕ ΕSHΕΙΣ ΝΑ ΚΑΡΤΕΡΩ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΛΟΥΛΛΑ. ΤΟΟΣΟΝ ΠΡΩΤΑΚΟΥΣΤΟΝ ΕΝΗ;;; ΠΡΩΩΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΑΚΟΥΕΙΣ ΝΑ ΜΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΙ ΦΥΛΟ ΕΙΝΑΙ;;; ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΟΥΛΛΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΖΙ ΕΜΕΙΣ ΑΝΩΜΑΛΟΙ;;; ΤΖΙΑΙ ΚΟΨΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΣΤΥΛΛΟΜΜΑΘΚΙΑΣΜΑ ΟΠΟΤΕ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ ΣΑΜΠΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΙΝΕ. ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΒΑΨΕΣ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΑ ΣΕ ΑΝ ΕΚΑΜΕΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΒΑΦΗ Ή COLOURTOUCH? ΤΖΙΑΙ ΜΕΝ ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΣΒΗΣΤΕΣ. ΓΙΑ ΝΑΡΤΩ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΑΣ, ΕΡΚΟΥΜΑΙ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΛΟΓΟ. ΤΙ ΚΑΘΕΣΤΕ ΤΖΙΑΙ ΘΩΡΕΙΤΕ ΜΕ; ΕΙΔΟΠΟΙΑΤΕ ΤΟΝ ΟΤΙ ΗΡΤΑ. ΧΑΝΤΑΚΩΜΕΝΕΣ. ΤΕΛΕΙΩΝΕΤΕ.

Και σε κάποια φάση κάνει γκλιν γκλον το ασανσέρ και καταπίνεις τη λέξη. Το ίσιωμα συνεχίζεται στο γραφείο.