Αυτοκινητόδρομος στο έμπα της Λευκωσίας. Κρατώ το fast lane, όταν από το καθρεφτάκι βλέπω μια βολίδα να προσπερνάει ζιγκ-ζαγκ τα αυτοκίνητα από τη μια λωρίδα στην άλλη. Φτάνει και η σειρά μου, οπότε με προσπερνάει σκάι-νέφος από αριστερά, τη στιγμή που ένευκα ότι προτίθεμαι να κοξιάσω για να ρέξει. Αποτέλεσμα, να γλυτώσουμε παρά τρίχα από σφοδρή πλάγια σύγκρουση και κατάληξη στου χαντάκ.
Ισιωτικό Μέτρο Α': Παίζουμε πουρού παρα-και-τεταμένα καθώς μας προσπερνά η ρουκέτα.
Πιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Σε μερικά μέτρα, σταλώνουμε στα φώτα στη είσοδο της Λευκωσίας, με τον τύπο να βρίσκεται τώρα ακριβώς μπροστά μου. Πίττα κίνηση. Ουρές ατελείωτες. Περιμένουμε καρτερικά.
Ενώ περιμένουμε, βλέπω τον τύπο μπροστά να βάζει όπισθεν και να κυλά αργά αργά κατά πάνω μου. Στην αρχή δεν αντέδρασα, λέω κάτι θα συνέβη, ξέρω γω. Όταν πλησίασε επικίνδυνα, έπαιξα μια προειδοποιητική πουρού.
Πιι!! Κάνει παύση. Και ξαναξεκινά κατά πάνω μου. Εστυλλομμάθκιασα. Ήταν σαφές ότι δεν αγνοούσε την ύπαρξη μου και σταμάτησε μισό μιλίμετρο από το αυτοκίνητό μου. Δεν αντέδρασα, αν και τα μάτια μου εφκάλλαν φωθκιές. Αν με κτυπούσε θα έφταιγα κιόλας, σημειωτέον.
Ανάβει το πράσινο και προχωράμε 5-6-7 θέσεις. Ξανασταματάμε αλλά αυτή τη φορά αφήνω απόσταση μήκους ενός αυτοκινήτου μεταξύ μας. ΞΑΝΑΒΑΖΕΙ ΟΠΙΣΘΕΝ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΖΕΙ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΑ.
Ισιωτικό Μέτρο Β': Εκτιμούμε α-σ-τ-ρ-α-π-ι-α-ί-α την κατάσταση: good hair day, πάαρα πολλή κίνηση άρα no emergency exits for him και lots of helping hands for me σε περίπτωση που επιχειρήσει τίποτε ο σάγλης, πόσο ξύλο να φάεις που κάποιον με γυαλοκοπημένο waxed αψεγάδιαστο Peugeot CC.
Ενώ ακόμα κυλούσε προς το μέρος μου, τραβώ-μια-χειροφρενιά-βγάζω-ζώνη-πετάγομαι-έξω και εντός ενός δευτερολέπτου διακτινίζομαι με όλο μου το ανάστημα (εν τζιαι κάμποσο, μάσσιαλλα μου - εφαντάστηκες να μεν έφτανα ως το shερούι της πόρτας;) και τα χέρια στις τσέπες, δίπλα από το παράθυρό του. Σημειώστε, επίσης, ότι η φάτσα μου είχε παραλύσει που τα νεύρα και από το αλληθώρισμα εφύαν οι κόρες που τα μμάθκια μου τζιαι
εν εθώρουν ούτε εθωρκούμουν.
Επίσης, να θυμάστε ότι είμαστε εν μέσω απίστευτου κομφουζίου και χιλιομέτρων σταματημένων ουρών.
I towered over him for a sec περιμένοντας να γυρίσει. Παίζει πελλό, τάχα μόνο ίσια θωρεί, ποτέ πλάι.
Με το ένα χέρι ακόμα στη τσέπη, του κτυπώ ρυθμικά και επιδεικτικά το μισο-φιμέ τζάμι και με ένα παραγοντικό nodding του κεφαλιού μου τον διατάζω να το κατεβάσει.
Το μισοκατεβάζει. Η ΒΟΥΤΥΡΟΦΑΤΣΑ.
- (Θκιαολεμένο αλλά composed ύφος) Έshει πρόβλημα;- (χασκιασμένοανυπόθετος αμήχανος χάχας look) Εεε, γιατί;
- (ΓΙΑ ΝΑ ΡΩΤΟΥΝ ΟΙ ΠΕΛΛΟΙ ΤΖΙΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΟΙ ΑΡΚΟΠΕΛΛΟΙ - Θκιαολεμένο αλλά composed ύφος) Υπάρχει λόγος που έρκεσαι πισινή;- Εε (ύφος "χε χε, είμαι πολλά πελλάρας, δέτε με", φωνή αμήχανη), έπαιξες μου πουρού τζιαι είπα αν θέλεις κάτι...
- (Τριολισμένο αλλά composed ύφος) ΤΖΙΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΚΕΙΣ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΑΝ ΘΕΛΩ ΚΑΤΙ. Έπαιξα-σου-πουρού-γιατί-οδηγούσες-πάρα-πολλά-επικίνδυνα-τζιαι-επροσπέρασες-με-που-αριστερά-τζιαι-παρολλίο-να-τη-φάμε.- (χάχας, eyeing me up and down and staying down - αλόπως είχα ανοιχτό φερμουάρ; wtf) Eεε.. παρολλίο να την φάεις;; Εεε χε χε, μεν φοάσαιι... (σάννα έπιαεν το δειν μου τα γλυκά ματάκια ΟΞΆ ΕΝ Η ΦΑΤΣΑ ΣΟΥ ΕΤΣΙ ΑΜΑΝΑΜΟΥΜΑΝΑΜΟΥ)
Ήθελα να αρχίσω να κουνώ βίαια το αυτοκίνητό του, να ανακατωθούν τα μυαλά του, μετά να τον τραβήσω που τα αυτιά, να βγάλω τη βουτυρόφατσά του έξω από το τζάμι και να του φκάλω κομμάτι.
- (Ξαναβγάζω, όμως, -ΤΕΡΑΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ, ΤΕΡΑΣ!- το ένα χέρι από τη τσέπη, κτυπώ τα δάκτυλά μου στο ύψος που έβλεπε και οδηγώ το βλέμμα του προς τη δαιμονισμένη φάτσα μου με τα αναποδογυρισμένα μάτια - Lecture look) Δαμέ-θωρείς. Πρόσεχε-ίνταλος-οδηγάς-τζιαι-πού-βάλλεις-πισινές. Τζιαι τον ωραίον, να τον παίζεις αλλού.Τζιαι έφυα, περπατώντας κκομμαντικά και φακτορικά, my-work-here-is-done-like, με τα χέρια πάλι στις τσέπες, μετανιώνοντας μόνο για το ότι δεν του είπα τζιαι ένα "Τζιαι ό,τι άλλο συνηθίζεις να παίζεις" ή έστω ένα ΜΑΝΝΟΒΟΥΤΥΡΕ, Ε ΜΑΝΝΟΒΟΥΤΥΡΕ στο καπάκι, αν και είναι άλλη λέξη από βήτα που του πήγαινε. Αλλά γενικώς εν είχα λάθος, είμαι πολλά περήφανη για την αθεοφοβία μου και το ίσιωμα που διενήργησα επί της σωρού - πού να σας στο έκαμνα τζιαι αναπαράσταση ακόμα να δείτε. Θα με χειροκροτούσατε στέκοντας.
Τελώ μετ' έκστασης.