Έλαβα email που το Φατσοβιβλίο -που λαλεί τζιαι το Τέρας- ότι είχα μήνυμα που ρωτά αν είμαι η συμφοιτήτριά της στο uni (πριν 2-3 χρόνια, ahem). Απάντησα της ενθουσιασμένα με email, λέγοντας της τα νέα μου και εξηγώντας της ότι δεν έχω υπόθεση με το φατσοβιβλίο και ότι ξέχασα ότι είχα κάμει ποτέ λογαριασμό. Εμπάσιγουέη -που λαλεί τζιαι το Ερπετόν- επρόσθεσά την στους ανύπαρκτους φίλους μου για να μεν φανώ αγενής μίχιμου. Μου απαντά με άλλο ενθουσιασμένο email για την αντάμωσή μας, το οποίο φυσικά εγώ λαμβάνω με email και όχι μέσω της uh, φατσοσελίδας; μου.
Hμέρα 2η:
Ημέρα 3η:
Έπιαν με η δύσπνοια.
Στο πρώτο μήνυμα από την πρώτη συμφοιτήτρια πήγα να σκεφτώ "μάνα μου ρε, είδες ίντα καλό πράμα το φατσοβιβλίο;". Μετά που ήρτεν τζιαι ο δεύτερος, σκέφτηκα"μάνα μου ρεεε, είδες ίντα καλό πράμα το φατσοβιβλίοο;;". Eπίσης πέρασε σα σφαίρα απ' το μυαλό μου ότι τελικά ίσως να είναι υπερβολικές οι απόψεις κάποιων σχετικά με τις ρηχές φατσοφιλίες, εφόσον "σιγά, δεν γίναμε και κολλητοί, αλλά it's fun to see them there and exchange news and stuffs". Όταν μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο ήρτεν τζιαι τρίτο request, εσκέφτηκα "βούρα φύε τζι έθθα λείφκουν τωρά". Έθθα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα να "παίζω" τούντο πράμα με τους φίλους μου και με παλιούς συμφοιτητές. Αλλά, βλέποντας ότι με το να προστεθείς σε κάποιον γίνεσαι κοινή θέα σε χιλιάδες άσχετους που θα κουρτιστούν ούλλοι μες το email σου τζιαι να σε κουντούν τζιαι να σε τσιμπούν τζιαι να σε πρήζουν, όι μάνα μου. Είμαστεν πολλά εντάξει. Α, τζιαι ήβρα τζιαι ένα request που κάποιον που ...well, pffffffttt.