~ In the sea of life you're just a minnow ~

Να σας φίρω τέλεια;

2012-01-25T17:56:00.000+02:00

http://randycourtneytripproth.blogspot.com/

Στη Γρούτα με αγάπη

2012-01-16T11:55:00.002+02:00

Σκέφτου τωρά να σου πει ο Γρούτος "Πού εν τζείντο σακκάκι μου της χλωροφύλλης;!"

Τζιαι να τα πάρεις εσύ, "Άννοιξε τα μμάκκια σου γιε μου! Εν της χλωροφύλλης τούτον, α; α; Εν ΒΡΥΩΔΕΣ!!"

"Σιγά μέννεν τζιαι ΔΑΦΝΩΔΕΣ!"

"Στον κώλο σου σμαράγδι!"

υ.γ. τωρά που θωρώ πόσα χρώματα λέγονται "του/της τάδε", εκατάλαβα γιατί η πεθερά μου αποκαλεί την τζίτρινη φανελλούα του άθρωπ "της ΑΕΛ" (!!!) τζιαι απαντά της "όι τηθ ΑΕΛ, του άθλωπ!"

Οέο

2012-01-12T11:24:00.000+02:00

Κάποτε ήταν έως και cute and funny το να ρωτά συνέχεια πού εν το καθετί. "Πού εν τα κλειθκιά μου;", "πού εν το κινητό μου;", πού εν το ένα, πού εν το άλλο. Έξερες αμέσως την απάντηση τζι επέτασσες του την στο πι και δέλτα. Ένιωθες αναγκαία, χρήσιμη, πολύτιμη.

Tωρά άρκεψες να βαρκέσαι κάθε φορά να σε ρωτά για κάτι (Ε ΔΕ ΤΖΙΑΙ ΛΛΙΟΝ ΓΥΡΩ ΣΣΟΥ ΓΙΕ ΜΟΥ!!!), τζιαι επιδεικτικά "υπογράφεις" τες απαντήσεις σου με "Google Earth".

Το έτι γελοιότερον, εν ότι τζείνος εκκεντρίζεται άμαν το πράμαν που έψαχνεν ήταν κάτω που κάτι άλλο τζιαι για τούτο φταίεις εσύ, επειδή εν εφρόντισες ναν πουπάνω, τζιαι σε ειδική φωταγωγημένη βιτρίνα στη μέση του τόπου, ώστε να μεν χρειαστεί να ταράξει οτιδήποτε.

Σε αντίθεσην με τζείνον που πάντα ρίφκει την ευθύνη σε άλλους, εσύ αναλαμβάνεις την ευθύνη που έχεις δημιουργήσει ένα Τέρας Ανικανότητας Εξευρέσεως Αντικειμένων, τζιαι κάθε φορά που του απαντάς "εν πας το κρεβάτι" τζιαι ρωτήσει σε "ίντα τόπον ακριβώς;", σκέφτεσαι "καλά να πάθω".

Βέβαια, τελευταίως εν του απαντάς καθόλου στην διευκρινιστική του ερώτηση, πέρκι γυρίσει την κκελλέν του νάκκον τζει-δα τζιαι δει το.

Μου τους κύκλους τάραττε

2012-01-10T09:45:00.000+02:00

Επρόσεξες ποττέ ότι είσαι ο μέσος όρος των ατόμων του στενού σου κύκλου;

Δηλαδή, αν 5 δικά σου άτομα πιάννουν 500, 1000, 1500, 2000 τζιαι 2500 ευρώ το μήνα, εσύ θα πιάνεις 1500.

Το ίδιο τζιαι συναισθηματικά/ψυχολογικά.

Αν οι 5 κολλητοί σου έχουν διάθεση -10, -5, 0, 5 τζιαι 10, μάντεψε τι διάθεση θα έshεις.

Fix your circle.

Ms

2012-01-05T11:18:00.000+02:00

Εν απίστευτο το πώς μέσα σε 1 δευτερόλεπτο εν σε κόφτει πλέον που την τυρόπιτα που ήσουν έτοιμος να κατασπαράξεις τζιαι το σχόλιο που ήσουν έτοιμος να αφήσεις σε κάποιο μπλογκ καθίσταται αχρείαστο τζιαι σαχλό. Πώς τα πάντα γύρω σου γίνουνται ξαφνικά αχρείαστα τζιαι σαχλά. Τζιαι πώς μέσα σε 5 λεπτά απέκτησες ένα ολοκαίνουργιο όγκο γνώσης που μέχρι τώρα αγνοούσες, δόξα τω Google. Πώς οι φωτογραφίες στα διαφωτιστικά φυλλάδια με ευτυχισμένους decent-life-leading-looking individuals ξαφνικά αφορούν σε.

Επήεν κάπως έτσι:

- Είπεν μου ο γιατρός να δοκιμάσω με χάπια τζιαι αν δεν μου περάσει υποψιάζεται Χ.

- Οκ.

*google*

Φακκ.

υ.γ. εσυμπλήρωσα το "Τitle" μετά που έγραψα το ποστ.

Ταπελλογράφημα

2012-01-04T11:01:00.000+02:00

Κάτι που εν εμπόρεσα ποττέ μου να κάμω για κανένα τζιαι για οποιοδήποτε λόγο, είναι το να αποδείξω τον εαυτό μου (prove myself?). Για κανέναν.

Ανταποκρίνουμαι άμεσα στες ταπέλλες. Δηλαδή, τζείνο που πιστεύκεις ότι είμαι, τζείνον είμαι.

Είμαι, όι απλά δείχνω.

Για κανέναν δεν επάσχισα ποττέ να αποδείξω το αντίθετο, όσον άδικη τζι αν εθεωρούσα την άποψή του για μένα.

Ίσως γιατί κατά βάθος πιστεύκω ότι κανένας εν αξίζει τον όποιο κόπο μου; Εν απαξίωση; Θέλεις να πιστεύκεις ότι είμαι καθυστερημένη; Fine, καθυστερημένη it is. Τι λόγο μου διάς για να είμαι κάτι άλλο; Το να σε εντυπωσιάσω alone έννεν μες τες προτεραιότητές μου.

Εννά δυσκολευτείς να έβρεις 2 άτομα να πιστεύκουν το ίδιο πράμα για μένα. Γιατί μόλις ψυλλιαστώ τι πιστεύκεις για μένα, τότε τζείνο θα σου επιβεβαιώνω ότι είμαι (ακόμα τζι αν την λανθασμένη εντύπωση την επροκάλεσα εγώ με κάποιαν βλακεία μου).

Έshει κάποιους που πιστέυκουν ότι είμαι χαζοβιόλα, ανώριμη, αππωμένη, ρεζίλισσα. Πάντα έτσι είμαι μαζί τους.

Κάποιοι άλλοι πιστεύκουν ότι είμαι πάαρα πολλά ανιαρή. Είμαι.

Κάποιοι άλλοι πιστεύκουν ότι είμαι το highlight της βραδιάς, η ψυχή του πάρτυ, ο παshαμίκουλας της παρέας. Είμαι.

Κάποιοι άλλοι πιστεύκουν ότι είμαι επιεικώς φτανή. Είμαι.

Κάποιοι άλλοι θεωρούν με διάνοια. Είμαι.

Κάποιοι με θεωρούν ζαόκαshια. Είμαι.

Κάποιοι με θεωρούν κούκλα. Είμαι.

Κάποιοι θεωρούν με ταπεινόφρων τζιαι συνεσταλμένη. Είμαι.

Κάποιοι θεωρούν με δυναμική, επιθετική, θυμωθκιάρα. Είμαι.

Είμαι ό,τι πιστεύκεις πως είμαι.

Είτε αφορά στον χαρακτήρα μου είτε στην εμφάνισή μου.

Είμαι, όι κάμνω πως είμαι.

Οπότε. Στο παρασύνθημα. Αν θέλεις να είμαι πανέμορφη, θεά, στην τρίχα, αππάρα, κορμάρα, απίστευτη, εξωπραγματική, ΜΕΝ μου υποδεικνύεις ότι έκαμα σκεμπέ. Ώσπου μου την δείχνεις, τζιαμέ θα μεινίσκει.

Αν θέλεις να είμαι νοικοτζιυρά, το σπίτι να λάμπει, τα φαγιά να αχνίζουν τζιαι να μουσκομυρίζουν 2 φορές την ημέρα, τα ρούχα ναν πάντα καθαρά τζιαι σιδερωμένα μες τα αρμάρκα, τα αντζειά ούλλα πλυμένα κ.α., ΜΕΝ μου υποδεικνύεις ότι τα ρούχα εν πας το ττέλλι 3 ημέρες γιατί μόλις εξασφάλισες ότι εννα μείνουν τζιαμέ άλλες τρεις.

Τζείνος που πιστεύκει ότι είμαι νοικοτζιυρά που τες λλίες, μπαίνει έσσω μου τζιαι το σπίτι λάμπει. Τζείνος που πιστεύκει ότι είμαι αχαΐρευτη, μπαίνει έσσω μου τζι εν ηβρίσκει τόπο να κάτσει. Όι επειδή εν πλατύς ο κώλος του, αλλά επειδή όντως εν έshει τόπο να θκιαλλάξει μες το σπίτι.

Αν έρτουν τζι οι θκυο προαναφερόμενοι έσσω μου την ίδια ώρα, ο καθένας θα δει τζείνο το οποίο πιστεύκει. Which is an interesting twist that goes to show πόσο βαθύ εν τούτο το θέμα τελικά.

Ακόμα τζι αν το σπίτι εν shιόνι, τζείνος που με έshει για αχαΐρευτη ούτε που θα το προσέξει.

Αν το σπίτι εν γέρημο τζιαι άνω κάτω, τζείνος που με έshει για νοικοτζιυράν έθθα το προσέξει.

Αλλά το θέμα μας έννεν οι άλλοι ούτε το σπίτι μου.

Αν θέλεις να είμαι Χ, τότε συμπεριφέρτου μου σαννα είμαι ήδη Χ. Give me the reputation of X to live up to.

Αν μου λαλείς "Είσαι τέλεια Ψ, ίνταλος είσαι έτσι;!", θα παραμείνω Ψ.

Εν όπως κάποιους άντρες που φροντίζει η γεναίκα τους να τους υπενθυμίζει ότι εν τους έshει εμπιστοσύνη. Ακόμα τζιαι ο πιο πιστός/αξιόπιστος άνθρωπος, στα πολλά εννά σκεφτεί "αφόν μου έshει που εν μου έshει εμπιστοσύνη, I might as well enjoy myself - ίντα να το παλέφκω άσκοπα δηλαδή;"

Ενώ, φίλε μου, αν ξέρω ότι με εμπιστεύκεσαι, εννά σκεφτώ διπλά πριν σε προδώσω.

Τζι όπως ένα μωρό. Με τζείνον που του λαλεί συνέχεια "είσαι άτακτος", εννάν άτακτος. Με τζείνον που του λαλεί "μα τι ωραία που συγυρίζεις τα παιγνίδια σου, τι καλός που είσαι" εννάν προκομμένος.

Εν έχω πρόβλημα να θεωρούμαι φτανή, άχρηστη, ανίκανη ή άσχετη που κάποια άτομα. Όσο τζι αν εξακολουθώ να τα συναναστρέφουμαι, τα άτομα πoυ μου φκάλλουν τον χειρότερό μου εαυτό, mentally έχω τα διαγραμμένα.

Το πρόβλημα μου (μόλις περάσαμε στο παρασύνθημα #2) εν όταν για το ίδιο θέμα 2 διαφορετικά άτομα έχουν διαφορετικές προσδοκίες που μένα.

Πιχί στη δουλειά μου. Ο ένας πιστεύκει ότι είμαι φωθκιά τζιαι φακκώ τους ούλλους χαμαί, ενώ ο άλλος πιστεύκει ότι εν το΄χω. Όποτε είμαι με τον πρώτον shίζω τζιαι ρέσσω. Όποτε είμαι με τον άλλον, μαρανίσκω.

Ξέρω, πρέπει να περνώ παραπάνω ώραν με τον πρώτον.

Έλα όμως που το partnership με τον δεύτερο εν πιο ζωτικής σημασίας που τον πρώτο.

Τούτος ο δεύτερος εν μες τα λιγοστά ~~μόρια~~ άτομα που μου φκάλλουν σκάρτο εαυτό αλλά εν έχω τα κατζ να τον διαγράψω.

:ζ

Αυκά.

Αυκά αυκά πουλώ τα του θκειού μου του Κολόκα.

Ως πάρατζιει.

Η Εύα του Νέου Χρόνου

2012-01-02T09:42:00.001+02:00

Θυμούμαι που ήμουν (πιο) μιτσιά (ακόμα), μιαν παραμονή ήμαστε σε σπίτι συγγενών τζιαι τζιαμέ άκουσα για πρώτη φορά πως τάχα ό,τι κάμνεις την ώρα ποννα γυρίσει ο χρόνος, εν τζείνο ποννα κάμνεις ούλλον τον χρόνο (μπορεί να ήταν τζιαι "ό,τι κάμνεις την πρωτοχρονιά, εννα το κάμνεις ούλλον τον χρόνο" αλλά εγώ τότε έτσι εκατάλαβα). Αναστατώθηκα. Εφρόντισα να πάω να κατουρήσω τζιαι να shέσω πριν τα μεσάνυχτα μπας τζιαι έβρει με ο νέος χρόνος μες το Μέρος τζιαι φάω ούλλην την χρονιά έτσι σκέδιο. Εν θυμούμαι τι άλλο ετροχοδρόμησα για να μπω του νέου χρόνου καλά, εκτός που το πόσην εντύπωση μου έκαμε τούτο το "γεγονός".

Προψές, εγλυτώσαμεν την οικογενειακή ~~σύρραξη~~ σύναξη λόγω ~~καλο~~κακοκαιρίας. Είπαμεν να κρύψουμεν στα πετσιά μας για να μεν αρρωστήσουμε τα μωρά. Αμάναμου τζιαι μόλις επάρθηκεν η απόφαση για στρατοπέδευση στο σπίτι, εθθυμήθηκα την κουβέντα με το "ό,τι κάμνεις την ώρα που γυρίζει ο χρόνος". Αν όντως ισχύει, εσκέφτουμουν, τότε το μεσάνυχτο θέλω να με έβρει πας τον καναπέ, στο ένα shέρι σμιλί, στο άλλο shέρι κρασούι- *shιονούι* -είχα σκεφτεί πολλά πράματα που έθελα να κάμνω τζι εξήχασα τα τωρά.

Θυμούμαι ότι έπιασα το λάπτοπ να τα γράψω τζιόλας, τζιαι αμέσως εσκέφτηκα ότι εν θέλω ούλλον τον χρόνο να μπλογκάρω. Κρασούιν εν έβαλα γιατί είμαι άσχετη τζιαι μπας τζιαι προκύψω αλκοολική το 2012. Σμιλίν εν έκαμα γιατί εβαρκούμουν να ταράξω. Εγέμωσα μια κούππα chίπιτος (για να μεν μετρά ο χάσπας πόσα πακκεττούθκια έφαα), απλώσαμε στον καναπέ, εshεπαστήκαμε τζιαι εβάλαμε House. Έτρωα chίπιτος ώσπου τζι εμάσσεψα.

Το επόμενο πράμα που θυμούμαι εν ότι άκουσεν ο χάσπας κάτι πανηγυρικές shιπεθκιές έξω τζιαι έκαμεν με poke, λέγοντας "Εγύρισεν, Μήτσο...". Ευχήθηκα του κάτι που ακούστηκε σαν μμμμ αγελάδας τζι εσυνέχισα να υπνώττω.

To σίουρο δηλαδή εν ότι φέτος θα την φκάλουμε αραχτοί...

Wait. Εκτός τζι αν το σωστό εν το "ό,τι κάμνεις την Πρωτοχρονιά", που σημαίνει ότι φέτος θα την φκάλουμε περικυκλωμένοι που νευρικώς κλονισμένα αρφοτέγνια τζιαι (β)αφτιστικά που αρπάζουν ο ένας το παιγνίδι του άλλου (Βλ. "εν ζικό μου!!", "έννε εν ζικό μου!!!", "ΕΝ ΖΙΚΟΟΟ ΜΟΥΥΥ!!!", "ΕΝΝΕΝ ΖΙΚΟ ΣΟΥ ΕΝ ΖΙΚΟ ΜΟΥ", "ΟΥΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ", "ΚΩΣΤΑΚΗ ΓΙΑΤΙ ΕΔΕΡΕΣ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΑΚΗ;;", "ΕΝ ΖΙΚΟ ΜΟΥ!!!", "ΠΕ ΣΥΓΝΩΜΗΝ ΤΩΡΑ!", "ΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑ", "ΕΝ ΖΙΚΟ ΜΟΥΥΥΥ", "ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ!!", "ΟΙΙΙΙ ΕΝ ΖΙΚΟ ΜΟΥΥΥ, ΣΕΛΩ ΤΟΟΟΟΟ", "ΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ" κ.α.).

:ζ

Ίσως τελικά το να με έβρει η χρονιά στο Μέρος να μεν ήταν τζιαι τόσο άshημη ιδέα.

Late night ponderations

2011-12-30T23:55:00.003+02:00

Εππέφταμεν πας τον καναπέ με τον άθρωπ τζιαι εθωρούσαμεν το ρολόι. Είπα του ότι άμα γράφει 8 (όπουδήποτε στην οθόνη, he's 2) σημαίνει εν ώρα για ύπνο. Ποτζεί-ποδά εσύγκοψεν ότι άμα γράφει 9 περνά το σκουπιδιάρικο τζιαι βουρούμε στο παράθυρο να το δούμε.

8:45 είπα του "YiKeS!! Κοίτααα;; Τι ώρα είναι;;;"

- Οττώ!!

"Γλήηηορααα πάμε να κοιμηθούμε!!!", τζιαι πετάσσω τον μες το κρεβάτι.

Το ρολόι βάλλω το απέναντι μας πας τη συρταριέρα. Έμεινε τζι εθώρεν τα λεπτά που αλλάσσαν τζιαι ανακοίνωνεν μου τα έναν προς έναν.

8:49 λαλώ του "YiKeS!! Κοίτα;; Εν 9 η ώρα (έshει εννιάρι μέσα)!! Αργήσαμε!! Γλήορα κλείστα μμάθκια σου!"

Έγινεν 9:18 τζι ακόμα εποshαιρετούσαμεν τους αριθμούς έναν-έναν.

Τζι εσκέφτουμουν.

Εκάμναμεν το τόσο θέμα το ότι έφευκεν ένας αριθμός τζιαι έρκετουν άλλος, that we might as well have gotten up, hug, kiss and say Χρόνια Πολλά.

Τζι εσκέφτουμουν.

Γιατί τούντην γελοιότητα κάμνουμεν την μόνο η ώρα 00:00:01 της 1ης του Γενάρη; Η 11:25 της 31ης του Δεκέμβρη εννα ξανάρτει δηλαδή; Το 9:18 που μόλις έφυεν, εννά ξανάρτει; Οξά εν λλιόττερο σημαντικό που το 00:00 της πρώτης πρώτου;

Έshει 35 λεπτά που φεύκει τόναν λεπτό τζι έρκεται το άλλο, ούλλα μοναδικά τζιαι κυριολεκτικά ανεπανάληπτα. Τζι εντούτοις καθούμαστε τζιαι θωρούμεν τα όπως τους χάχες.

Ενώ αύριο, η ώρα 11:58 θα ξαπολήσουν οι άντρες τον κουγκάν τζιαι θα παν να σταθούν στο χωλ που εν οι γεναίτζιες. Μετά που 2-3 ζάππιγκ θα πετύχουμε το κανάλι που κάμνει το λλιόττερο countdown, θα αλαλάξουν κάποιοι να σβήσουν τα φώτα, ώστι να ιγκωθούν τα σωστά switch τα φώτα θα άψουν τζιαι θα σβήσουν 2-3 φορές σε διάφορους σχηματισμούς (η μια φλορέντζα της κουζίνας με τον πολυέλαιο Α, η άλλη φλορέντζα με τον διάδρομο, ο πολυέλαιος Β με το πόξω της πόρτας, κτλ) ώσπου να μείνει μόνο το δέντρο τζιαι μια φλορέντζα για να μεν shεστούν τυχόν μωρά που κόμα να τζοιμηθούν. Ώστι να γινούν τούτα ούλλα, το κανάλι θα μετρά ήδη λιγότερο που 10 δευτερόλεπτα, οπότε το σπάσμα που κρατά το ρημόκκοντρολ θα αλλάξει κανάλι "έτσι στα άξιππα, να δούμε αν έshει που τους έλειψεν ο χρόνος τζι εμείς τζοιμούμαστεν" για να εισπράξει ένα σύντομο καταπελτικό γιουχάισμα που τους υπόλοιπους στεκάμενους. Τρίααα.... arf arf! Δύοοο... arf arf arf!!! ΕΝΑΑΑΑ!!! Τζιαι τότε συμβαίνει κάτι το υπερκόσμιο, κάτι το απερίγραπτο: αννοίουν τα μμάθκια μας τζιαι θωρούμε για πρώτη φορά στα χρονικά το σόι μας!!! Συνωστισμός στο λιμάνι κυρίες και κύριοι! Βουρά η μάνα στο παιδί και το παιδί στον τζύρη! Όπως τα αυτοκινητούθκια του παναϋρκού, παίρνουμε φόρα τζιαι διούμε ο ένας πας τον άλλο με ανείπωτη χαρά, σφικταγκαλιαζούμαστε, δερνούμαστε πας τες ράshες, φιλιούμαστε τζιαι ευχούμαστε μας χρόνια πολλά τζιαι δώστου πανικό. Γύρω στες 00:02 ποσπαζούμαστε τζιαι κάμνουμε resume τον κουγκάν ωσάν να μη συνέβη τίποτε.

Γιατί το ότι άλλαξε το 2011 τζι έγινεν 2012 εν πιο πανηγυρίσιμο που την αλλαγή του Νιόβρη σε Δεκέμβρη, ή του Ιούνη σε Ιούλη, ή της Κυριακής σε Δευτέρα, ή του 9:18 σε 9:19; Έννεν το κάθε δευτερόλεπτο μοναδικό;

Κάθε χρονιά λαλώ να τους πω ένα Χρόνια Πολλά Σε Όλους, πέρκι δουν ότι εν χρειάζεται να put our lives on pause για να σταθούμε σειρά να shαιρετηστούμε όπως τους γάμους, αλλά πάντα λυγίζουν με. Έρκεται ο ένας, "όι, εγιώ θέλω φιλί", 'ερκεται ο άλλος "τζείνου έδωκες του", έρκεται ο παράλλος, ε εν πάει πιον να φιληθείς με τους μισούς μόνο.

Ασπούμεν τωρά γιατί ο χάσπας τζοιμάται δίπλα μου πας τον καναπέ, εν απόλυτη ησυχία τζιαι απολαμβάννω τες πουμπουρκές, ενώ αύριο θα γίνεται της πουτίγκας έτσι ώρα;

Εν αδικία.

Πάω να φκάλω το πλυντήριο τζιαι να ππέσω.

Καλώς να δεχτούμε το επόμενο λεπτό.

Oh What JOY! A spa and a honeymoon

2011-12-22T10:12:00.000+02:00

Το λοιπόν κυρία!

Όι να μου λαλείς εμένα εν έshεις άγχος! Για να θωρείς γαμήλιους εφιάλτες σημαίνει υποβόσκει αγωνία και λαχτάρα! Έτσι έχω σου κάτι δωρούθκια με σκοπό να σε ξαλαφρώσω που τα άγχη των γαμήλιων βουρίστρων.

Οπότε, έτσι για αρχή χαρίζω σου άπειρα φύλλα bubble wrap να τσιλλάς να σου φεύκει το άγχος.

Κρέμμασ' τζιαι τούντην εφιαλτοπαγίδα στο παράθυρο τζιαι πάμε να σου δείξω τ’ αμπέλια σου.

Κάνουμε αρχή με λίγο οπτικοακουστικό υλικό. Προσωπικά, λατρεύω τούντο τραγούδι, ελπίζω να σε χαλαρώσει τζιαι να σε ταξιδέψει όπως τζι εμένα (αλλά μεν έρτεις τζιει ποννά πάω).

Όπως το ακούεις, αν θέλεις βάρ΄ τζιαι τη ροπούα σου τζιαι πέρνα μέσα να σε κάμω μαστίshι. Το κινητό κλείστο.

Μεν μου θωρείς γυρόν γυρόν, ρέξε μέσα.

Άψα σου τζιαι τζιερούθκια, είδες ίνταλος σ’έχω;

Δικαιούσαι ένα σοκολατάκι ώσπου να φέρω κοντά τα λαδόξυδά μου.

Μάαλιστα. Νομίζω εν καλό το μίγμα μου. Έβαλα ylang ylang πον για την κατάθλιψη, λεβάντα για χαλάρωση τζιαι γκρέηπφρουτ για uplifting (thanks google).

Ξάπλωσε τζιαι μεν έshεις έννοιαν αν μου ροχαλίσεις. Θα το πάρω ως κομπλιμέντο.

(αν θέλεις να σου ξητριshίσω τη μούττη σου λαλείς μου)

(Ετελειώσαμε... βάλλω σου δαμέ δίπλα ένα τσιαούι πρώτο πράμα, να το πιεις ποννα ξυπνήσεις)

Ώσπου να ξυπνήσει η Joy, παρακαλώ ~~οι λεσβίες~~ queueue this way.

Βρε καλώστο πουλλί!

Έλα σου δείξω τζιαι το δεύτερο μέρος του δώρου σου!

Το Χάνι ~~του Ππάντζιαρου~~ Μουν! Εκανόνισα τα ούλλα, εσύ απλώς σύρε λλία βασικά πράματα σε μια βαλίτσα. Λλία είπα, γιατί τζιαμέ που σε στέλλω εννά σου δώκω τζιαι spending money νάρτεις πίσω φορτωμένη.

Του Αντρός σου *shiver* βάρτου μόνο τούντην φανέλα (για να μην ξεχνά who's his daddy), τζιαι είσαι σύκα* (οκ οκ, "φιξ").

Είπα σου το τζιαι πριν αλλά εν μου έβαλες φτιν. Εκανόνισα τα ούλλα: εφόσον όποτε πάω στο Μέρος shέζω λίρες, θα πάεις ανάμιση μήνα του μέλιτος τζιαι ΝΑΙ ΕΝ ΟΚ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΣΤΡΟ ΣΟΥ, παραπάνω που οκ μάλιστα, είπεν θα σε πληρώνει κανονικά (φτάνει να μεν είσαι μες τα πόθκια του, πέρκι τσιλιμπουρδίσει απρόσκοπτα με τη συνάερφο).

Οπότε πρώτα θα πάτε Νέα Υόρκη, 5-6 μέρες.

Ακολουθεί μια εφτομάδα σε γνωστό theme park προορισμό, όπου θα πάτε οδικώς.

Εκεί θα ζείτε και θα αναπνέετε μόνο για τα rides, απαγορεύεται το τάκκωμα. Το πρόγραμμα σας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

Μετά που 15 μέρες φουλ αδρεναλίνης, να αρχίσουμε να προσγειωνόμαστε σιγά σιγά. Θα πάτε κρουαζιέρα στην Καραϊβική με ένα που τα μεγαλύτερα ψαροκάικα στον κόσμο.

Μετά που τούτο, θα κάμετε ένα 3ήμερο σταθμό στην Κύπρο, όπου θα βάλουν πλυντήρια οι μανάες σας ενω εσείς συνέρχεστε. Ξαναπακετάρετε τα χακιά σας και πάτε σαφάρι στην Αφρική.

Μιαν τζιαι είσαστε στην περιοχή (καμία σχέση), θα περάσετε που το Νεπάλ...

...τζιαι που τζιαμέ, στο απόλυτο ζεν...

French Polynesia.

Ποννάρτετε πίσω με το καλό, έχω σου έτοιμη την επιστολή παραίτησης να την υπογράψεις τζιαι να συνεχίσουμε με την υπόλοιπη υδρόγειο (με τα λεφτά του γάμου τούντην φορά).

Ώσπου νάρτει τούτη η ευλογημένη ώρα, όμως, αφιερώνω σου τούντο βίτεο, ειδικά για το τραγούδι...

Kαλά Χριστούγεννα και Φαντασμαγορικά Νέα Έτη, Joy!

-------------------------

υ.γ. Κάλλιστα η ανάρτηση θα μπορούσε να τελειώνει στον τίτλο... αλλά, being the anapofasistik ζώ(δι)ο που είμαι, εν εμπορούσα να καταλήξω σε μια μόνο φωτό να τελειώνουμε, έθελα τες ούλλες. :D

υ.γ. πεκάτσα, πίννεις να πιούμεν μιαν κουρτουνιά;

Να ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά...

2011-12-21T12:00:00.000+02:00

Secret Santa...

2011-12-20T12:23:00.000+02:00

Σιγά μεν ήμουν έτοιμη!

Τζιαι σιγά μεν έβαλλα έτσι μπόριγκ τίτλο.

Να περιμένεις! Κάμε κάτι άλλο ώσπου να σαστώ.

Υπέρ της "παράλυσης" της κρατικής μηχανής

2011-12-15T22:32:00.000+02:00

Ένηξέρω αν είμαι η πρώτη που το λαλώ, αλλά τωρά μου ήρτεν.

Αν είσαι κυβερνητικός τζιαι απεργείς, είσαι μαννοηλίθιος.

Αφού ρε άχρηστον πλάζμα όσα σου εκόψαν 3 μέρες τωρά που απεργείς, εν όσα πάεις τζιαι φωνάζεις να μεν σου κόψουν.

Να πω άφηκες τον πιο παραγωγικό τομέα της οικονομίας μας σύξυλο, στ' ανάθεμα. Αλλά ποιος σε εγύρεψεν really?

Έτο κάτσε έσσω σου τζιαι αύριο, βάρτα πλυντήρια σου, κάμε τες δουλειές σου, τους κουραπιέδες σου, τζιαι έσασες μας την οικονομία. Αν κάτσεις αλλο καμιάν ημέραν, εννάρτουν να σου πουν ότι εισακούστηκες θέμα τζι ότι έθθα προχωρήσουν με τα μέτρα που τόσον φοάσαι.

Τωρά που το ξανασκέφτουμαι... θέκκιου.

Κομπολόι

2011-12-14T17:39:00.001+02:00

Σήμερα επήα για μαshάς (DEATH! DEATH! UURGH!! Μασάζζζζζ είναι η λέξη χώρκατε!!!).

Σαν με εζύμωννεν στο ζυνίshι τζιαι στην ωμοπλάτη ένιωθα ότι ήμουν γεμάτη ππιριλιά. Τζιαι όπως τα εζύμωννεν επόνουν.

Ρωτώ την, "Τι εν τούντα κουτρουβούδια που πονώ;"

"Είναι κόμποι", με λέει. "Δημιουργούνται από κάποιο έντονο συναίσθημα-"

"Εν σοβαρομιλάς!"

"Ναι, ή άγχος, στεναχώρια κτλ... για να απελευθερωθούν πρέπει να «τα βρούμε» με αυτό το συναίσθημα, να συμφιλιωθούμε, να μάθουμε πρώτα τι είναι εκείνο που μας απασχόλησε..."

"ΞΕΡΩ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΟΥΡΤΗΣΕΝ!!! Aλλά όι τζιαι να δίννουμαι κόμπον εξαιτίας του!!"

"Εγώ με το μασσάζ απλώς τα μαλακώνω, τη δουλειά εσύ θα πρέπει να την κάνεις για να διαλυθούν..."

"Εν γίνεται τούντο πράμα!! ΤΖΙΑΙ ΣΙΓΑ ΜΕΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΩ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΥΤΟΝ ΤΩΡΑ! Αν δεν χωνεύκεται δηλαδή, εννα γινώ κουβάρι;"

Άε κατάστασην τωρά. Πελάν εν είχαμεν.

Ομμμ Οομμμ
ΟΟΟΟΟΟΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ ΕΙΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!

υ.γ. όσοι σαπόγεροι εθθυμηθήκαν το ομώνυμο τραγούδι των O.P.A. μεν προδοθείτε.

Ανταύγειες* Σαββατοκυρίακου

2011-12-12T10:06:00.006+02:00

Έφκαλα για πρώτη φορά τες τρίshες της μούττης μου. Εν επίστεφκα ως τωρά πόση διαφορά κάμνουν - Κατ, έγινα άλλος άνθρωπος! Νιώθω... εξώφυλλο! Ναι, ξέρω τι σκέφτεσαι, "μα ώσπου εφτάνναν οι γέρημες;!". Ε λοιπόν, παρόλο που δεν τες έκαμνα βρούλλους τζιαι να τες πιάννω παραμάσκαλα, η διαφορά εν θεαματική. Σαμπώς τζιαι έκαμα πλαστική μούττης. Οδηγώ τζιαι κάθε τόσο κορτώνω στο καθρεφτούι για να τη δω.

Με αυτό τον αέρα θεότητας επήα μπακάλη. E σταμάτα να με φαντάζεσαι όπως τον τράουλλο επιτέλους!!! Η μεσήλικη ταμίας, με ύφος «όι ρα Ππινού, αμμά προιτζιά έκαμες χαα», είπεν μου «Όι εφάνηκεν το τζοιλjί σου!» (πρόφέρεται όπως την τζοιλιά αλλά με ιώτα αντί άλφα). Σαμπώς τζιαι ως φίλη καρδιακή ήξερεν ότι ο ένας και μοναδικός καημός που είχα να φαίνουμαι 6 μηνών έγκυος επιτέλους επραγματοποιήθηκεν τζιαι συμμερίζεται τη χαρά μου.

Χαμογελώντας απάντησα «Εννα δω περίοδο, φαγκς». «Ουυυ συγνώμηηη απολογούμαιιιι εν το ήξεραα!!». «Εν τζι η περίοδος καλή», λαλώ της, «εν εντάξει». «Ε μα τζι εσύ, φορείς το εφαρμοστό...» (τάχα "τι περίμενες; Σαν βάλλεις τζιελλαπία"). «Ναι», λαλώ, «πάω γυρεύοντας έτσι σκέδιο που εντύθηκα». Με ανακούφιση για την ανάληψη των ευθυνών μου, αλαλάζει "ε είδες! Φταίω καλό, φταίω;;»

Δυστυχώς, εν εμπόρεσα να απαντήσω γιατί εμπλόκκαρα μεταξύ συνέχισης του πολύ ήπιου ισιώματος (που προφανώς δεν εδούλεφκεν) τζιαι του «βλέπω εσύ έπιας τον μήνα σου, άτε η ώρα η καλή».

Μετά πάω στον Τουρκομαχαλλά παύλα Παsh Παιγνιδοπωλείο. Τζιαμέ που άκουα για πριγκηπικά ημερολόγια με πριγκηπικές πέννες για να γράφω πριγκηπικά μυστικά όπως την πριγκηπική πριγκήπισσα Μπάρπι, ξαφνικά παίζει μια ανακοίνωση «Η μικρή Μαίρη και η μικρή Ξένια να προσέλθουν στην υποδοχή».

Ππεεε!! Καταιγισμός σκέψεων στα 9 μποφώρ το δευτερόλεπτο. Αν η Μαίρη και η Ξένια εν αρκετά μικρές ώστε να τες λαλούν "μικρές", ξέρουν τι σημαίνει "προσέλθουν"; Τζι άτε ξέρουν το "προσέλθουν", ξέρουν τζιαι την υποδοχή;; Τζι άτε ξέρουν τζιαι την υποδοχή (που όπως παρατήρησα πιο μετά, δεν έγραφε πουθενά "Υποδοχή"), αν εν τόσο μικρές ώστε να τες λαλούν "μικρές", ξέρουν που τζεικάτω τζει που ένη να κατευθυνθούν προς όπουδήποτε; Επίσης, μόνο μια φορά έπαιξε η ανακοίνωση. Αν δεν ακούσαν καλά; Που τι chass έshει ένα μωρό "μικρό" που έχασε τη μάμμα του εδώ και ώρα να βάλει φτι στην όποια ανακοίνωση; Άσε που τζιαι φτιν να στήσεις, μάλλον έθθα φκάλεις νόημα αφού θα παρεμβάλλονται κάμποσα "anneeem, anneeeem, gel gel, evet, harasho matrioshka, barbie seviyorum, ishte boyle, gavaryoo parouski, ♫ Ι am a gummy bear, esheksinsin erdogan bey".

Ύστερα που λίο, ξανά «ο μικρός Νικόλας Παπουής να προσέλθει στην υποδοχή». Ο Νικόλας ξέρει ότι εν μικρός; Αν έshει τζιαι κανένα αρφούι, σίουρα εν το ξέρει. Θα του λαλούν ότι τζείνος εν ο μεγάλος. Το επίθετο του ξέρει το; Υποθέτωντας που άλλα μωρά που ξέρω, αν ξέρεις το πλήρες ονοματεπώνυμό σου, τότε δεν είσαι τόσο μικρός ώστε να καταδέχεσαι να σε λαλούν «μικρό».

Τζι εσκέφτουμουν τι θα έκαμνα εγώ αν έχαννα ποττέ τον άθρωπ σε έτσι τόπο. Καταρχάς, η ανακοίνωση που το μεγάφωνο θα ήταν η τελευταία μου λύση, όπως φαντάζομαι ήταν τζιαι των κηδεμόνων των μικρών Μαίρης, Ξένιας και Νικόλα. Οπότε πες ότι εφτάσαμε στο στάδιο της ανακοίνωσης, αφού εσηκώσαμεν ίσια πάνω τους διαδρόμους με τα τράχτα τζιαι τους shοίρους (εννοώ τους διαδρόμους που έχουν τράχτα τζιαι shοίρους, όι ότι οργώσαμε τους διαδρόμους πάνω σε τράχτα τζιαι shοίρους). Επειδή εν έshει chass ο 2 χρονών άθρωπ είτε να ακούσει την μισοπεθαμένη ανακοίνωση «ο μικρός άθρωπ να προσέλθει στην υποδοχή» (γελώ μόνη μου που το σκέφτουμαι) είτε να καταλάβει τι πρέπει να κάμει («Μικρός είσαι! Να προσ-what στην υπο-what?!»), η ανακοίνωση θα κυμαίνεται κάπου along the lines «ΑΑΘΡΩΩΠ! ΑΑΘΡΩΩΠ! ΠΟΥ ΕΙΣΑΙΙΙΙ;;! ΕΡΧΟΜΑΙΙΙΙ! (δις, τζιαι εννοείται ότι εν εγώ ποννα μιλώ στο μικρόφωνο)». Του άθρωπ μόλις του πεις «άθρωπ, πού είσαι;» νομίζει ότι άρχεται το χωστό τζιαι φερμάρει τζιαμέ που ένη τζιαι δεν ταράσσει ώσπου να τον έβρεις. Α;Α; ;D

Στο στραφίν είδα ότι εξαναντακώσαν οι διαφημίσεις για ~~αιματοχυσία~~ αιμοδοσία (οξά εν αποσυρθήκαν ποττέ; εν όνειρο που είδα αλόπως). Πάντως εν πολλά μαννές. Δείχνουν μια φάτσα βλοσυρή τζιαι δίπλα γράφει «Mια μπουκάλα αίμα μου έσωσε τη ζωή... ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ; ». Θεωρώ ότι η αυθόρμητη αντίδραση εν «ΟΙ, ΌΙ! ΕΓΙΩ ΕΝΗΞΕΡΩ ΤΙΠΟΤΕ!», αφού εν σάννα τζιαι γυρέυκουν τον ...φταίχτη.

Τέσπα. Πάω να φάω τίποτε.

Comfort what?

2011-12-09T11:28:00.001+02:00

Εβαρέθηκα να ακούω κόσμο να κλαίει τη μοίρα του τζιαι να εναποθέτει τις ελπίδες του στο ΛΟΤΤΟ - ειδικά όταν ¡δεν παίζει! τζιόλας, ή παίζει μόνο άμαν ακούσει για κανένα καλό Τζόκερ.

Τούτο το comfort zone εν ΠΟΛΛΑ υποτιμημένος εχθρός τελικά.

Όπως τον διάβολο ένα πράμα: "The greatest trick the devil ever pulled, was to convince the world he didn't exist" (The Usual Suspects).

Θαυμάζω πολλά τζείνους που απεδράσαν που τούντο comfort zone. While others are making excuses, they are making money.

Κλείνω με ένα ανέκδοτο σχετικό.

Ήταν ένας τύπος (ο sin²x + cos²x = 1) που εθερμοπαρακάλαν γονατιστός το Θεό να κερδίσει το Λόττο. Για χρόοοονια. Σε παρακαλώ Θέε μου, τζιαι σε παρακαλώ Θεέ μου. Στα 48756 χρόνια, ρωτούν οι αγγέλοι το Θεό: "Γιατί εν του κερδάς το £*$&@# το Λόττο να τελειώνουμεν;; Εν τον λυπάσαι τζιαι τζείνον τζι εμάς;!". Τζιαι ο Θεός λαλεί τους, "ΚΑΡΤΕΡΩ ΤΟΝ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ".

Το Φαράντζι της Κλάτσας

2011-12-06T13:48:00.002+02:00

Μετά από αρκετά κρούσματα Εξαφανισμένης Κλάτσας που σημειώθηκαν από μπλόγκερς το τελευταίο διάστημα, αλλά και πικρής προσωπικής πείρας της υποφαινόμενης, αποφάσισα να κατατροπώσω το φαινόμενο, πρωτίστως μελετώντας και κατανοώντας το. Εν όπως που σου λαλούν να μάθεις τη γλώσσα του εχθρού τζιαι να μπεις στον ψυχισμό του αν θέλεις να τον αποσείσεις.

Tamam? Evet? Seni seviyorum Ayshe Hanim, cok guzel, sen nasil? Bomba gibiyim.

Άε, εφύαν οι μισοί μάνι μάνι!

Που λες, τι λέγαμε; Α ναι.

Εμελέτησα, λοιπόν, διεξοδικώς και επισταμένως, και επιβεβαίωσα ότι το φαινόμενο της Φαραντζιησμένης Κλάτσας είναι α) παγκόσμιο, β) παγγαλακτικό γ) πολύπλοκο και πολυδιάστατο και προπαντός γ) ανεξήγητο.

Οι πολιτικές ηγεσίες και τα κόμματα καταδικάζουν το γεγονός ενώ άπειροι αγανακτισμένοι συνάνθρωποί μας έχουν προσπαθήσει να το πατάξουν, είτε αγοράζοντας κλάτσες με χρωματιστές φτέρνες σε έντονα χρώματα, ή ταιρκάζοντάς τες ΠΡΙΝ τες σύρουν μες τα άπλυτα, είτε αγοράζοντας «ζευκάρκα των τριών».

Έχουν γίνει πάμπολλες έρευνες και εκφραστεί υπεράριθμες θεωρίες για το φαινόμενο, the mystery of which has spawned numerous articles and conference papers (έθελα να πω το spawned, εν έφκαινε το ίδιο λόγιο στα ελληνικά). Έχουν ιδρυθεί Γραφεία και Αρχές με σκοπό την έρευνα και διαφώτιση γύρω από το θέμα της ΦΚ (The Bureau of Missing Socks, Sock Loss), έχουν διερευνηθεί οι επιπτώσεις του φαινομένου στην παγκόσμια οικονομία, έχει καταδειχθεί πώς το φαινόμενο της ΦΚ καταρρίπτει τη θεωρία της εξέλιξης, ενώ φυσικοπυρηνικοί, αστροφυσικοί, αστρολόγοι και λοιποί σοβαροί επιστήμονες συγκλίνουν στην εξήγηση του φαινομένου διά της θεωρίας του Quantum Tunneling (φαινόμενο Σήραγγας = «το φαινόμενο κατά το οποίο ένα σωματίδιο έχει πιθανότητα να βρεθεί από μία περιοχή σε μία άλλη, αν και οι δύο περιοχές διαχωρίζονται μεταξύ τους από ένα φράγμα δυναμικού / Quantum tunnelling refers to the quantum mechanical phenomenon where a particle tunnels through a barrier that it classically could not surmount»).

Οι προαναφερθέντες επιστήμονες, χρόνια τώρα αγνοούσαν το πρόβλημα θεωρώντας ότι τα πλυντήριά μας απλά καταπίννουν τες κλάτσες (ή ότι, πριν να εφευρεθούν τα πλυντήρια, τις έπαιρνε το ποτάμι). Αυτά τα προπαγανδιστικά νερά των επιστημόνων ήρθε να ταράξει η θεωρία ενός φοιτητή του ΜΙΤ (έννεν συνήθως ένας obscure γιος γεωργού που σπουδάζει στο ΜΙΤ που άννοίει το δρόμο προς την τεχνολογική και άλλωσπως επανάσταση μέσω μιας ευφυούς ατάκας του που τελικά πιστώννεται στον καθηγητή του;) περί του φαινομένου της Σήραγγας. Το φαινόμενο τούτο αποδεικνύεται καθημερινά σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής ("αγάπη μα πού επήαν τα κλειθκιά μου;") και ειδικότερα στο φλέγον θέμα μας: είναι ΑΔΥΝΑΤΟ και ΑΠΙΘΑΝΟ να βγει από το πλυντήριο ίδιος αριθμός κλατσών με αυτόν που μπήκαν μέσα.

Βέβαια, το ποια που τες δυο υποψήφιες κλάτσες όπως και το γιατί μόνο η μια σκαπουλάρει, είναι βασανιστικά ερωτήματα που αναμένουν απάντηση.

Σε αυτήν την πανανθρώπινη έννοια, κυρίες και κύριοι, επιχειρώ να θέσω ένα τέλος. Θεωρώ ότι μόνο όταν κατανοήσουμε πραγματικά την κλάτσα που λείπει θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα αποτελεσματικά και να παράσχουμε πραγματική ψυχολογική στήριξη στο ταίρι που έκοψε πίσω, a.k.a. το ταίρι του Κάδου (εν ακούεται σαν φοϊτσιάρικη ταινία; Το Τέρας του Κάδου).

Γι’ αυτό αγαπητοί συνδημότες και συνδημότισσες ζητώ την πολύτιμη ψήφο σας στην κάλπη εδώ στα δεξιά.

Μαζί μπορούμε! YES WE CAN! Mαζί συνεχίζουμε! Γιατί ξέρει και μπορεί!

Εμαύρισεν το βλαντζιήν μου

2011-12-04T22:33:00.000+02:00

Τωρά εκατάλαβα το μεγαλείο τούντης κλασσικής ατάκας.

Τωρά που εμαύρισεν.

Τωρά είμαι στο στάδιο 3 του βλαγκομαυρίσματος.

Το 1 ήταν να ξηκαπνίζω που τα φκια αλλά να κρύφω για το γενικότερο καλό.

Καλάθκια.

Το 2 ήταν να κλαίω μόνη μου τζιαι να θέλω να σύρνω πράματα τζιαι συγκεκριμένους ανθρώπους πας τον τοίχο. Τα πράματα τελικά εν τα έσυρα γιατί εν ήταν αρκετά εύθραυστα τζιαι αν εκάμναν απλώς bounce back ήταν να τριολιστώ παραπάνω.

Στο τρίτο στάδιο είμαι απλά μια μάτσα κρέας (καλοσχηματισμένου, mind you) με ορισμένες τρύπες για να αναπνέει.

Συνειδητοποιώ ότι τόσο μάταιο είναι να το σκέφτουμαι που η μόνη μου επιλογή είναι να αρθώ υπεράνω της περίστασης. Νιώθω ότι ψιλοαιωρούμαι η αλήθκεια.

Τζιαι τούτα ούλλα γιατί ΔΕΝ ήμουν shύλλα.

Γιατί δεν τον ετσίλλησα μες τα λαιμά ώστι να γίνει το δικό μου, δηλαδή το ΣΩΣΤΟ.

Γιατί του έδωκα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗΝ ιμίsh, την οποία και θα εστήριζα με όλες μου τες δυνάμεις.

Άγια ολάν.

Τζιαι τωρά θα μαραζώνω εγιώ μια ζωή, για να μεν μαραζώνουν άλλοι.

Τελικά επιβεβαιώνονται οι υποψίες μου: πρέπει να δείχνεις τζιαι λλίο τα δόγκια, ενίοτε δε να λάσσεις τζιόλας. Επρόσεξα πως όσοι το κάμνουν τούτο, they get their way. Μπορεί ναν λλίο ψαρωμένος ο κόσμος απέναντί τους, αλλά χέστηκαν. Το θέμα είναι να γίνεται το δικόν τους χωρίς παρεμβολές τζιαι παρεμβάσεις.

Εμένα που φατσάρω ΡΙΦΙΝ κουρέφκουν με, πλέκουν τρικά με το μαλλίν μου τζιαι πουλούν μου τα τόναν αλλόναν.

Άισσιχτίρ.

Καθοδόν προς το "publish", ήδη νιώθω καλύτερα.

Εκτός τζι αν εν που εξεκίνησεν ο Χάους τζιαι επαραμέρισα τα ούλλα για να τον απολαύσω.

Ως πάρατζιει.

Ε-ε-έρχεται!

2011-11-18T09:27:00.000+02:00

Έρχεται η νέα μου κινητάρα που αγκονίστηκα που την Αγγλία - επειδή δεν ήθελα να αποχωριστώ τη κκελλέ μου just yet. I'm too sexy for your prices, Cyprus biach.

Μά άε οργάνωση, άε λεπτομέρεια! Εν ούλλα που το πατάρι; Μέσα σε μια νύχτα το κινητό μου έκαμεν τον γύρο της Ευρώπης, τζι έshει που τα χτες που κάθεται πας σ'ένα ράφι (αν είμαι τυχερή) στη Λάρνακα.

Άτεεεεε, έλα στη θείαααααα!!!

Which part of ΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΩ don't you understand?

2011-11-16T08:20:00.003+02:00

Το λοιπόν εγύρισεν μου.

Προφανώς μιλούμε άλλη γλώσσα, στην οποία το "έχω φαρυγγίτιδα", "δεν έχω φωνή", "δεν μπορώ να μιλώ" και το "ο γιατρός διέταξε πλήρη αφωνία" σημαίνουν "μιλάτε μου!! τζι όι απλά μιλάτε μου, αλλά ρωτάτε με τζιαι διάφορα πράματα που πρέπει να απαντηθούν! τζι όι απλά να απαντηθούν, αλλά να απαντηθούν σαν είμαι τρία δωμάτια πάρατζιει! μεν σας πω να με βάλετε να σας τραούδήσω τζιόλας! πάμε τζιαι καμιάν μάππαν σιόρ, ποιος σ'αρωτά"

Εν γίνεται τούντο πράμαν. Εν γίνεται να σου νέφκω με το shέρι μου ότι φωνή γιοκ τζιαι να με πελεκάς τρία κάρτα για το τι τσάγια πίνω τζιαι αν επήα γιατρό τζιαι τι μου έγραψε να παίρνω. Να σου νέφκω ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΩ τζιαι να αρκέφκεις να με ρωτάς μαλθακίες! Να σε τεξτάρω ότι δεν έχω φωνή τζιαι δεν μιλώ τζιαι να με πιάννεις τηλέφωνο μετά που 10 λεπτά!! Να σου το κλείω σαν παίζει τζιαι να σε ξανατεξτάρω ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΩ τζιαι να με ξαναπιάννεις!! Να σου το απαντώ μπας τζι εν κάτι επείγον που θέλεις να μου πεις τζιαι τελικά να με ρωτάς πώς και πότε το έπαθα!!! Δεν γίνεται να με πιάννεις τηλέφωνο τζιαι να σου ψιθυρίζω ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΩ τζιαι να συνεχίζεις να μαλλαφάς ένα μείζον θέμα τζιαι να μεν μπορώ να συμμετάσχω στο μονόλογό σου ώσπου τελικά μπήω τες παουρκές, εκ των οποίων οι πλείστες αφορούν το ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΩ.

Νιώθω ότι οι χορδές μου εν δημμένες κόμπο ενώ μου έχει σταθεί τζιαι ένα τεράστιο hairball on fire. Κάθε κκούχ εν τζιαι ένα σβάνισμα στο λαιμό μου. Νιώθω ότι στη επόμενη λέξη που θα αναγκαστώ να αρθρώσω, θα κοπεί η κκελλέ μου τζιαι θα ππέσει χαμέ.

Πρέπει να έβρω κάτι άλλο να λαλώ/νέφκω/γράφω που θα έχει το επιθυμητό impact. Τουτέστιν, να μεν μου μιλά κανένας, ή τουλάχιστον να μεν περιμένουν απάντηση.

Εν όπως (εθκιάβασα κάπου κάποτε) άμα σε βιάζουν, λαλεί, μεν φωνάζεις "βοήθεια βιάζουν με" γιατί έθθαρτει κανένας. Αντ' αυτού, φώναζε καλύτερα "φωθκιά! φωθκιά!"

Να δοκιμάσω τη φωθκιάν αλόπως, μπορεί να πιάννει τζιαι με άλλα πράματα.

Αφού τσιριλλώ που τσιριλλώ, ας φωναξω "φωθκιά" που εν τζιαι πιο λλίες λέξεις τζιαι πού ξέρεις;

-------------------------[10 ώρες μετά]-----------------------------

Τα πιο πάνω έγραφα τα εψές σαν εθωρούσαμε House. Εδιακόπηκα βάναυσα που μια κρισάρα βήχα που εν εδίαν παμόν τζιαι επόνουν σαμπώς τζι εστάθην μου κάττος ψοησμένος (υποθέτω εν διαφορετικό αν τον καταπιείς ζωντανό... πώς σκατά μου ήρτεν τούτο τωρά). Ο χάσπας έshεσεν πάνω του, γιατί άμα θωρείς πολλύ Χάους, ξερεις ότι ο βήχας ουκ έρχεται μόνος - ακολουθεί επιληψία-κοιλιακή μαρμαρυγή-ηπατική ανεπάρκεια-καρδιακή ανακοπή-αιμορραγία που το φτι τζιαι πρέπει αμέσως να σου κάμουν βιοψία εγκεφάλου τζιαι αν είσαι τυχερός έθθα καλέσουν τζιαι τον Γουίλσον για γνωμάτευση.

Σήμερα θα τηρήσω απόλυτην σιγή ιχθύος, πέρκι ποκάτσει το κακό.

Ονειρεμένη βουλγάρα

2011-11-11T10:30:00.000+02:00

Κτυπά το τηλέφωνο που το χάραμα. Αννοίω το ένα μάτι. Η μάνα μου.

- Ναι άμμα. (ok, ok, ήταν παραπάνω "μμχρμφeurgh")
- Sike μουυυ!! Η Ευγενία (βλ. βουλγάρα) πονεί το μάτι της-
- Εν τζι εν σήμερα η μέρα της πε της, να μεν έshει έννοια.
- Όι, όι, έshεις γάλα του μωρού;

- Για που εν ΠΟΛΛΑ πρωί, για που σε εκόλλησεν τζιαι σένα (βλ. άφιξη στο θέμα μας μέσω Γουατεμάλας). Τι εννοείς γάλαν του μωρού; :ζ

- Ποτζείνο που θηλάζεις το μωρό.

- Για που εν ΠΟΛΛΑ πρωί, για που εννοείς να πάω να της πιτήσω γάλα μες το μάτι...

- Ναι! Θέλει να της πάρεις να βάλει μες το μάτι της!

- Άμμα εννά σε κλείσω γιατί θωρώ όνειρο τζιαι θέλω να ξυπνήσω πριν να με δω να τσιλλώ το βυζίν μου μες το μάτι της.
- Χαχαχα, Sike μου, εν καλά που σου λαλώ, ρωτά αν έshεις φυλάμενο γάλα ποτζείνο που φκάλλεις για το μωρό!
- Άμμα, κλείω σε, θωρώ εφιάλτη.
- Χαχα, όι Sike μου! Λλίο μες το ποτηρούι λαλεί!
- ΕΝΝΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΞΑ ΝΝΑΜΠΟΥ ΝΝΑ ΓΙΝΕΙ;; Αφού I just conquered this dream shit!!
- Να της πω ότι εν βυζάννεις καλό! Να πάει να γοράσει σταγόνες! Άμμα ρε!
- «Βυζάννω», αλλά εν έχω στοκ, ούτε μπορώ να κάτσω να αυτογαλεφτώ για την Ευγενίαν τωρά (άρεσεν μου που εξήγησα).

Ώρες ώρες απορώ μπας τζιαι η όλη βουλγάρα εν της φαντασίας μου.

Τις προάλλες ελάλεν μου ότι τον Ούτποτ πρέπει να τον βαφτίσει ο παππούς του εφόσον θα έχει το όνομάν του. Με την ίδια λογική πρέπει τούτους ούλλους τους Αλέξαντρους να έρκεται ο Μέγας να τους βαφτίζει;

Ώρες ώρες σκέφτουμαι δηλαδή.

Αφιερωμένο

2011-11-07T12:07:00.002+02:00

Θα μπορούσα να κάμω ξεχωριστό μπλογκ για το πώς πέρασα και τι έμαθα και ποιο ήταν το breakthrough moment για μένα το Σάββατο που μας πέρασε.

Αλλά επειδή I´m in the middle of reading something τζιαι εν θέλω να χάσω τον ειρμό μου, θα παραθέσω μόνο ένα quote από κάποιον ανώνυμο, που ίσως αποτελεί την επιτομή του Σαββάτου-and-henceforth μου:

People who say it cannot be done,
should not interrupt those who are doing it

Ελεύθερη μετάφραση: Αυτοί που λένε ότι δεν γίνεται, να αφήσουν ήσυχους εμάς που το κάνουμε

ΝΕΡΑΪΔΑ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΤΩΡΑ. IT AINT FUNNY.

2011-11-02T12:12:00.001+02:00

H Σμιλί φταίει. Eίπαμεν επορωθήκετε, οkay σεβαστόν, αλλά δώκετε παμόν πιον. Έλεος.

Εμάς έμεινεν να σμιλέψετε

υ.γ. Τζι αν έshει αήπιν πέτε!!! (I am SO doing this)

I have a dream

2011-11-01T12:20:00.000+02:00

Τελευταίως τα όνειρά μου δεν με αφήνουν να τζοιμηθώ στες Πλάτρες! Είμαι τόσον ενθουσιασμένη μαζίν τους που προτιμώ, αντί να τζοιμούμαι, να ασχολούμαι με τις λεπτομέρειες οργάνωσής τους.

Σκέφτομαι ποιον που τα δύο αθρωπούθκια εν καλλύττερα να έχω μαζίν μου όταν γυρίζω για shopping στη Νέα Υόρκη. Ποιος θα βαρεθεί νωρίτερα μες το Forever21, ο άθρωπ ή ο Ούλου; Ο χάσπας ποιον θα προτιμά να έshει μαζίν του μες το Virgin, ποιος θα σύρει τα λλιόττερα πράματα κάτω; Τζιαι ευτυχώς που εν λλίο βάνδαλοι τζιαι αυτόμολοι τζι εννα γλυτώσουμε τα μουσεία.

Ποια rides στο Ορλάντο εν τετραθέσια ώστε να καθούμαστε σειρά τζιαι να φκούμε ούλλοι μες τη φωτογραφία; Στα rides που εν κάμνουν για κάτω των 12, ίνταλος εννά πάω με τον χάσπα; Θα μεινίσκει ο ένας με τα αθρωπούθκια τζιαι θα φκαίνει ο άλλος μόνος του; Ποιας φίλης να πληρώσουμε τες διακοπές ώστε να μεινίσκει μαζίν τους για να φκαίννουμε εμείς πας τα rides αλλά και έξω; (ένας ένας μεν κουγκιέστε)

Με ποια σειρά θα καθούμαστε πάνω στο jeep στο σαφάρι; Εννοείται τα αθρωπούθκια εννάν μες τη μέση τζι εμείς στες άκρες για να μεν ποταβρίζουνται τζιαι να τους φάει τη φράντζα κανένας ιπποπόταμος. Ουυ εννά πολλά πελλαμοί με τα χακκούθκια τους τα λινά τζαι τα κυάλια. Είμαι σίουρη ότι ο χάσπας ποννά δει λιοντάρκα θα θέλει να φωτογραφηθεί μαζί με τους «θρυλέοντες» :ζ Ποιος θα φκάλλει σκοπιές ούλλη νύχτα στο ψάθενο luxury κατά τ’άλλα lodge ενώ τζοιμούνται οι υπόλοιποι; Ποιο αθρωπούι θα λατρεύσει το σουβλάκι κροκόδειλου τζιαι ποιο θα την φκάλει νηστικό; Να θυμηθώ να πάρω κανένα φαριλλαχτέ.

Γιατί τα Χριστούγεννα στους ανύπαρκτους μας συγγενείς στην Αυστραλία; Θα κάμνουμε μπάρμπεκκιου στην αυλή μισοτίτσιροι τζιαι βουθκιές στην πισίνα. Εννα μου πείτε ότι τούτο κάμνεις το τζιαι στην Κύπρο πλέον, αλλά έννεν ακριβώς το ίδιο, αφού ασχέτως του καιρού σίουρα θα φορείς μπότες και όλο και κάποιο cardigan θα έχεις στη τσάντα για να «βρέθεται». Στην Αυστραλία δεν χρειάζεται να βρέθεται οτιδήποτε. Kαι ο Άης Βασίλης θα έρτει με το jet ski.

Oh what fun it is to watch the flush rewind, too :D

Στες Αυστριακές φάρμες ποιον αθρωπούι άραγε θα ξυπνά πρώτο τζιαι θα με σουξουλά να ξυπνήσω για να πάμε να γαλέψουμε τζιαι θα του λαλώ «αγάπη μου πε του παπά» τζιαι ο χάσπας θα λαλεί «αγάπη μου πε της μάμας» πριν αντιληφθούμε ότι έννεν αθρωπούι που μας σουξουλά αλλά η ίδια η αγελάδα; Πόσες μέρες θα κάμουμε πριν μας θκιώξουν γιατί τραβούμε τους νούρους των κλιάρων; Πόσα ρούχα θα πρέπει να πάρω που θα τσικνώνουμεν αναράες ούλλη μέρα; Πρέπει να θυμηθώ να πάρω τζιαι σταγόνες για τα φκια μπας τζιαι εισχωρήσει μέσα κανένα ιπτάμενο φτερό της όρνιθας τζιαι μολυνθούμε.

Στο Πόρτο Κατσίκι τζιαι στους Εγκρεμνούς, πώς θα ανεβούμε τα εκατομμύρια σκαλιά φορτωμένοι αθρωπούθκια; Ποιο αθρωπούι θα επιμένει να φκει τα σκαλιά μόνος του αλλά μετά τα πρώτα 100 θα τεζάρει, θα κρέμμαστεί η γλώσσα του τζιαι θα κατατζυλήσει πίσω κουτρουμπελλιστός ως την αρχή;

Χαχ! Στο Τουπάι, καθώς παζαρεύκω με τον ινδό πωλητή ηλεκτρονικών, ο χάσπας θα πιάσει τον Ούλου τζιαι θα πάει πάρατζει κάμνοντας πως δεν με ξέρει, ενώ ο άθρωπ θα ενθουσιαστεί με την ιεροτελεστία «κτυπώ το ποσό που διαθέτω πας την υπολογιστική τζιαι τζυλώ την across the counter όπου ο πωλήτης κτυπά τζιαι τζείνος το ποσό που μπορεί να μου αφήσει το iphone 6 τζιαι τζυλά μου την πίσω για να επαναληφθεί αυτή η μυσταγωγία 5-6-10 φορές». Ο άθρωπ θα shίζεται να κτυπήσει τζιαι τζείνος αριθμούς πας την υπολογιστική αλλά το πολλύ-πολλύ να του επιτρέψω να την τζυλήσει απέναντι του ινδού. Όταν επιτέλους ππέσει ο ινδός στα ποσά μου, θα πάω με τον άθρωπ ως το ταμείο και αφού μας το τυλίξουν να το πάρουμε, θα φκούμε έξω, όπου ο χάσπας θα καϊλίσει να μας ξέρει και πάλι. Τζιαι μετά θα shιαστώ ένα gold souk τζιαι θα οδεύσω προς αυτό όπως τη μούγια πας το λιλά φως του κρεοπώλη...

Here I cum!

Surprise!!!

2011-10-27T09:00:00.003+03:00

Happy Birthday! :)

Χορηγοί επικοινωνίας:

The Winning Bid

2011-10-24T11:12:00.001+03:00

Η σοβαρή υποψοφιότητά μου για το αντικολλητικό τηάνι και την φίζα της αχάπαρης (λόγω της υπέρμετρης αιδούς της υποφαινόμενης, δανείζομαι το τηλεγραφικό στυλ του ινβίχτους για να μεν πονήσω πολλά):

Πρόσφατα, ο άθρωπ walked in on me and χάσπας σε ανάρμοστη φάση/στάση/κατάσταση ΣΤΟΠ

Τόσο ήταν το λάομα που υποστήκαμε που, κλασσικά, εμαγκώσαμε ΣΤΟΠ

Ρε χαλάρωσε, ρε κάμε πως τζοιμούμαστε τζι εννά ξημαγκώσει, τίποτε ΣΤΟΠ

Βtw MAN it hurts ΣΤΟΠ

Ερύουν που την έλλειψη ενδυμάτων ή που το shock τζιαι τη θέα της ζαωμένης φάτσας του άθρωπ, or both, or none of the above, θα σας γελάσω ΣΤΟΠ

Ρε χαλάρωσε, ρε shεπάστου να βράσουμε τζι εννά μαλαθκιάνει, τίποτε ΣΤΟΠ

ΟΚ επιαστήκαν οι ζάμπες μου THIS HAS TO STOP RIGHT NOW ΣΤΟΠ

Παπά; ΣΤΟΠ

Μάμα μου; ΣΤΟΠ

Φάκκιγκ SHIT ΣΤΟΠ

ΕΕ ΝΝΆΜΠΟΥ ΝΝΑ ΓΙΝΕΙ; ΕΝΝΑ ΚΑΡΤΕΡΟΎΜΕΝ ΝΑ ΦΕΞΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΕΡΚΙ ΜΑΡΑΝΕΙ; ΣΤΟΠ

ΤΖΙΑΙ ΤΙ ΕΙΣΗΓΕΙΣAI; BTW ΤΟ ΜΩΡΟ ΕΝ ΞΥΠΟΛΥΤΟ, ΕΝΝΑ ΨΟΦΗΣΕΙ ΣΤΟΠ

ΕΝ ΠΟΥ ΑΛΛΟ ΠΡΑΜΑ ΠΟΝΝΑ ΨΟΦΗΣΕΙ ΠΡΩΤΑ ΣΤΟΠ

Ε ΣΥΝΤΗSHΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΝΑΜΠΟΝΝΑ ΚΑΜΟΥΜΕΝ ΣΤΟΠ

Άθρωπ μου, άγγελάκι μουυυ :)))) πήγαινε στο κρεβατάκι σου κι εννα κοιμηθούμε όλοι τωρά ΣΤΟΠ

Εννα shέσουμε... ΣΤΟΠ

Παπά; ΣΤΟΠ

Μάμα; ΣΤΟΠ

Έshεις κινητό δαμέ κοντά; ΣΤΟΠ

TI ΘΑ ΤΟ ΚΑΜΕΙΣ;; ΣΤΟΠ

Να σε φωτογραφήσω τι να το κάμω! ΣΤΟΠ

ΠΟΙΟΝ ΠΙΑΝΝΕΙΣ;!!!! ΣΤΟΠ

ΘΚΙΑΛΕΞΕ ΕΣΥ: ΤΗ ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΞΑ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ. ΣΤΟΠ

ΤΗ ΜΑΝΑ ΣΟΥ!!! ΣΤΟΠ

Ήταν ξητιμασιά ή η επιλογή σου; ΣΤΟΠ

Ξητιμασιά ΣΤΟΠ

Πιάννω πρώτες βοήθειες ΣΤΟΠ

ΡΕΖΙΛΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΣΤΟΠ

Btw εξυπνήσεν τζιαι ο Ούτποτ/Ούλου τζιαι ετσιρίλλαν ΣΤΟΠ

ΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΥΝΤΟ ΠΡΑΜΑ, ΖΩ ΣΕ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΣΤΟΠ

Το μωρό κλαίει ΣΤΟΠ

Άθρωπ μου πάεις να βάλεις την πιππίλα του αδερφού σου;:))) ΣΤΟΠ

Παρέτα τζι εννά του μπήξει ό,τι έβρει, σήκου να πάμε ΣΤΟΠ

ΜΑ ΠΟΥ; ΣΤΟΠ

ΣΤΟΝ ΜΙΤΣΗ ΣΤΟΠ

THE PAIN, THE PAIN!!! ΣΤΟΠ

Ήρτεν η άμπουλα ΣΤΟΠ

ΡΕΖΙΛΙΙΙΙΙΙΙΙ ΣΤΟΠ

Τι εννοείτε μόνο «μέσα» μπορείτε να το χειριστείτε;; ΣΤΟΠ

Πιάστη μάνα μου ναρτει να μείνει με τα μωρά ΣΤΟΠ

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΡΕΖΙΛΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΣΤΟΠ

Άμμα κλείστα μμάθκια σου τζι έλα ποδά, σοβαρομιλώ για το «κλείστα μμάθκια σου» ΣΤΟΠ

Πε της να μεν λαωθεί ποννά δει την άμπουλα έξω ΣΤΟΠ

Είσαι να την αφήσουμε να νομίζει ότι εννά μας έβρει σε λίμνην αίματος κτλ τζιαι τελικά ποννα μας δει να ανακουφιστεί τζιαι πουπάνω; ΣΤΟΠ

ΆΜΜΑ ΑΝΝΟΙΩ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΕΜΠΑ ΠΙΣΙΝΗ, ΕΝΤΑΞΕΙ;; ΕΝ ΠΟΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΚΑΜΕΙΣ ΤΟΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΑΛΩ ΣΤΟΠ

♫ ΔΥΟ-ΔΥΟ, ΣΤΟ ΦΟΡΕΙΟ ΔΥΟ-ΔΥΟ, ΔΥΟ-ΔΥΟ ΣΤΟΠ

Άμμα μεν θωρείς ώσπου να σου πω. Shεπάστε μας καλά ΣΤΟΠ

Νομίζω τελικά εν σε λάθος διαγωνισμό που βρίσκομαι. Ποννά κάμετε διαγωνισμό μεγαλύτερης ΛΑΦΑΖΑΝΙΑΣ πέτε μου να στείλω την συμμετοχή μου :D

Στα π'εφτά μου

2011-10-14T11:47:00.001+03:00

Έshει να γράψω που τότε που έκαμε ποστ η αχάπαρη ("που τον τζιαιρό της αχάπαρης") για τα δέκα αγαπημένα της τραούθκια τζιαι εσκέφτηκα να κάμω τζι εγώ. Στην προσπάθειά μου να τα περισυλλέξω ούλλα τζιαι να τα βάλω σε ανάρτηση, έμεινα τζι άκουα τα τζιαι ποστ δεν έκαμνα. Εκόλλησα με το playlist που έκαμα με τους Deep Forest τζιαι έκτοτε ακούω το κάθε μέρα τζιαι ταξιδεύκω...

Αλλά οι εξελίξεις τρέχουν τζι εγώ χάσκω. Τωρά κυκλοφορεί το παίγνιον με τα 7 πράματα. Ευχαριστώ για τες προσκλήσεις αλλά το συγκεκριμένο δεν θα το παίξω. Εννοείτε ότι το κάθε ποστ μου που μόνο του έννεν αστείρευτη πηγή ενημέρωσης περί της πολισχιδούς προσωπικότητός μου; Ένηγουέης, για ποια 7 πράματα να πρωτομιλήσω; Μάλλον για 7 κατηγορίες πραμάτων θα έγραφα.

Ασπούμε, κατηγορία 1 "Παιδική ηλικία" (πότε και γιατί τες έτρωα που τη μάνα μου, πότε και γιατί τες έφα που τον τζύρη μου, πώς και γιατί εκκέντριζα τον αρφό μου, τι εντύθηκα στα καρναβάλια του νηπιαγωγείου γιατί δεν εβρίσκαμε στολή κοριτσίστικη, και άλλα πορνοδιαστροφικά), κατηγορία 2 "Γκόμενοι επιτρεπόμενοι" (η πιο μιτσιά κατηγορία, αλόπως ένα πλάσμα έshει μέσα), κατηγορία 3 "Γκόμενοι απαγορευμένοι" (εθνικότητες, ηλικίες, τι μου ήταν, πού τους ήβρα, πχ ο Γαλλοσύρος που εμίλαν μόνο με στίχους των Paradise Lost τζιαι που έκοφκε τες φλέβες του για μένα τζιαι έστελλε μου φωτογραφίες με το γαίμαν του σε βαζούι με τριαντάφυλλα, ο Καναδότουρκος κιθαρίστας που τάχα έπιασεν καρκίνο στο shέρι τζι ελάλουν του να cut the fucking thing τζιαι τζείνος ελυπάτουν πόθθα ξαναπαίξει κιθάρα και πιττίν η περιοδεία του με τους Slayer, ο Βούλγαρος που εν είshεν λάθος εκτός που τα σανταλοπάπουτσα τζιαι την ανυπαρξία κοινής γλώσσας, ο Σλόβακ, ο Νεπαλέζος που ήρθε να με γιατρέψει από τον Σλόβακ, ε τούτα αλόπως), κατηγορία 4 "Διαδικτυακά" (αλώνιζα τον τζιαιρό του IRC, επίστευκα ακράδαντα ότι "Real life is for those who can´t handle IRC"), κατηγορία 5 "Σπουδές" (τι έκαμνα αντί να θκιαβάζω, πώς έρκετουν ο λοαρκασμός του ίντερνετ £1000, πού εφκαινα μόνη μου κάθε Παρασκευή, που επήαιννα με το λεωφορείο κάθε Δευτέρα, πόσα ρούχα εγόραζα εφόρουν τα τζι έπαιρνα τα πίσω), κατηγορία 6 "Επαγγελματική ανέλιξη" (σε πόσα φτώματα επάτησα για να φτάσω δαπάνω, πόσες ουλές από μαχαιριές έχω στην πλάτη, με πόσους μαστόρους επήα) και κατηγορία 7 "Χρώματα μανικιούρ που γόρασα από διανυκτερεύoν φαρμακείο" (πού με χάνεις, πού με βρίσκεις τες Τετάρτες* τζιαι τες Κυριακές τα βράδια, γοράζω μανικιούρ που φαρμακείο - me karagustas).

Οπότε έθθα παίξω γιατί εννα μείνουμε δαμέ.

Εκτός αν ικανοποιήστε με:

1. Εχτές έφα κολοκάσι (hate it μόνο αν εν τρανοποιημένο)

2. Επαράγγειλα λαπτοπ τζιαι κόμα νάρτει.

3. I´m working on living full time.

4. Εν εμαείρεψα κάτι για τον Ούλου τζιαι να του αρέσει.

5. Εν μου κάθουνται οι μυρωθκιές. Ούτε εγώ έχω χαρακτηριστικό άρωμα όπως όλοι, ούτε οι μπουγάδες μου μυρίζουν.

6. Λατρεύω να μου φκάλλουν το φρύδι μου με τη τσιμπίδα.

7. Στα νιάτα μου ήμουν πάρα πολλά ξητιμασιάρα, τωρά I am offended άμα ξητιμάζουν ή μιλούν inappropriately μπροστά μου. Άμα ξιππαστώ όμως, φεύκει μου ξητιμασιά στα αγγλικά, συνήθως το φακκ τζιαι το shιτ.

*Για τους μη διαμένοντες εν νήσω Κύπρω, να θυμίσω ότι στην Κύπρο έχουμε ένα θεματάκι με τα απογεύματα Τετάρτης: είναι Shop Holiday.

Ραντεβού τον Οκτώβρη του 2014 για άλλα 7! Η προηγούμενη φορά ήταν το 2008 - ενόμιζα ήταν προχτές.

Καθίσιν τέλος

2011-09-26T10:40:00.000+03:00

Καλά επεράσαμε αλλά να πάεις τζιαι λλίο σχολείο τωρά να θκιανευτεί τζι η μάμα μόνη της.

'Ξα να την φκάλω στη βεράντα σήμερα;

Μμμμμ... εν πολλύς ο πειρασμός...

Αποφάσισα. Θα πιάσω τα πουρτού μου τζιαι θα φκω έξω. It's a glorious Monday.

Άη Καράμπα! Η βεράντα εν κατηλειμμένη!

Ευτυχώς που I am not expected anywhere urgent οπότε μπορώ να κάμω τζιαι 2 ώρες να ξηπαρκάρω τες φορτήτζιες με το πάσο μου.

Ότι τελώ σε διαθεσιμότηταν όμως, τελώ.

(is anyone gettin it οξά κάμνω παshαμά μόνη μου; χαχα)

Breathe in.

Αν βαρεθώ, μπορεί να στραφώ να κάμω κανένα τοπ-τεν όπως της αχάπαρης.

Καλημέρα :]

Life is...

2011-09-22T11:11:00.000+03:00

An iced coffee for μάμμα and a κρουασανάκι for άνθρωπ στο Mall γύρω στες 9 το πρωί. Λίγη ακαταστασία στο Early Learning Centre και επιβίβαση στες κυλιόμενες σκάλες καμιά 20αρκά φορές. Διαπραγματεύσεις για το αλλό πόσες φορές θα φκούμε τζιαι θα κατεβούμε πριν πάμε σπίτι να κόψουμε το κουρί μας. Σπίτι για κουρί μετά από άλλες 30 φορές κυλιόματος.

Κοντά στο μεσημέρι, βόλτα στη Φανερωμένη. Αναμονή καμιάς ώρας ώσπου να μας κάμει χαλλουμωτή ο αρμένης και μετά παγκάκι για να τη φάμε. Άνθρωπ κυνηγά νούρο κάττου που καραδοκεί να φάει τα πεζούνια.

Αυτά, μεταξύ άλλων, στο πρόγραμμά μας την τελευταία βδομάδα.

ΕΛΕΟΣ

2011-09-15T10:37:00.000+03:00

ΕΛΕΟΤΡΙΒΕΙΟ.

Εγνώρισα τη ΠΟΥΝΤΑ ΚΩΛΟΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΠΟΥΝΑΜΕΝΠΩ σωσία ΜΕΝ ΜΕ ΕΚΚΕΝΤΡΙΣΕΙΣ ΤΖΙ ΕΣΥ ΤΩΡΑ μου ΚΩΛΟΚΚΗΠΟΡΤ

Άννοιεν η πόρτα τζιαι ήμουν ολόγελη τζιαι ανυπομονούσα. Είχα μιαν κρυφή ελπίδα ότι θα ΕΘΩΡΚΕΤΟΥΝ.

Είπαν μου ότι η μόνη διαφορά μας εν ότι τζείνη εν ξανθή τζιαι παραπάνω ανυπομονούσα να δω ΑΝ ΜΟΥ ΠΑΕΙ.

Εν επέρασεν ποττέ που τον νου μου ότι το ότι ΕΝ ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΚΟΥΤΣΙΗΣΟΥΝ ΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ μοιάζουμε εν σημαίνει ότι θα είμαστε και της ίδιας ή παρόμοιας ΗΛΙΚΙΑΣ.

Κυριολεκτικά (τζιαι δεν χρησιμοποιώ τούντην λέξη αβασάνιστα) επάγωσα.

Έθελα να τσιριλλίσω MY EYES, MY EYES!!! ΦΥΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΥ ΔΑΜΕΕΕΕΕ!!! UUUURRGGHH!!! αλλά (εν με κανεί έχω τρόπους) εσφίγγουμουν να ξηζαώσω τη φάτσα μου για να μεν την προσβάλω. Που το σφίξιμο το πολλύ εφοήθηκα μεν πάθω όπως τη Φανού του ίνβιχτου (ναι ναι όντως εσκέφτουμουν το ΤΖΙΑΙ τούτο) τζιαι ήμουν σίουρη ότι τζείντην ώρα παραπάνω έμοιαζα του Lyle Lovett (you put the hair, I put the face, τζιαι έτο πιστόν αντίγραφόν του).

Εν εμπορούσα να τη θωρώ, εθώρουν όπουδήποτε αλλού. Αφού λαλώ σας έπαθα shock. Τες σύντομες στιγμές που με πολλύ κόπο την έβλεπα (για να μεν φανώ αγενής είπαμεν) εσκέφτουμουν «Please God, είμαι όντως έτσι;».

«Είμαι έτσι God μου;»

«Α ρε God, please ρε, είμαι έτσι τωρά;»

«Shit Please God, πε μου αν είμαι έτσι»

Η απάντηση του Θεού υποθέτω ερχόταν υπό μορφήν κάτι αλαλαγμών που άκουα γυρόν μου, «εν σας το είπα ότι είσαστεν οι ίδιεεεςςς;!;!», «ναιιι έχουν πολλή φυσιογνωμίααα!!», «γιούυπιι δεν ξανάγινεεε», στα οποία εγώ εκατέβαλλα μεγάλη προσπάθεια να μεν ανατιναχτώ που τα «ΚΟΨΕΤΕ ΤΟΟΟΟΟΟ!!!!» που εφώναζα πουμέσα μου τζιαι έψέλλιζα κάτι ημιβλοσυρά «Ναι. Copy Paste.» τζιαι «Ναι, αφού ενόμισα εν καθρέφτης». Ως τζιαι η ίδια εσυμφώναν ολόχαρη. ΕΚΛΑΙΕΣ ΤΖΙ ΕΘΕΛΕΣ ΘΚΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!

Ένημπόρω. Δύσπνοια. Διακοπή για πομπούες.

Hysterical

2011-09-14T13:57:00.001+03:00

Ήμουν σε μια σύσκεψη, ας την πούμε, τωρά τζιαι κάποιος ομιλητής εχρειάστηκε να αναφέρει τη Γενικό Ελεγκτή (;) / Γενική Ελέγκτρια (;) στη γενική. Τζιαι δώστου πυροβολισμούς* ώστι να το ιγκώσει: της Γενικής Ελεγκτή, της Γενικού Ελέγκτριας, της Γενικού Ελεγκτή, της Γενικής Ελεγκτού...

...σιγά μέννεν της Γενικής Ελεγκούς, σκέφτομαι εγώ τζιαι σπουρτώ μόνη μου.

Αw man... Έπιασεν με ένα ακατάσχετο σπούρτισμα, παμόν δεν είshεν τζιαι άρκεψα να φκάλλω νάμιν γιατί η ώρα επέρναν τζιαι ο ομιλητής ήταν τζιαι πρόσωπο εξέχων. ΄Εκαμνα τάχα πως με έπιασεν ο ξερόβηχας αλλά η Ελεγκού δεν με άφηνε να κοιμηθώ στες Πλάτρες.

Σκέφτου κάτι άλλο, σκέφτου κάτι άλλο!!! Shit shit!!!

Πρέπει να έφκαλα 5-6 decent sets κοιλιακούς στην προσπάθειά μου να συγκρατηθώ. Εγύριζα πανικόβλητα να εστιάσω πας σε κανένα συνάδελφο κακομάζαλο να μου περάσει. Άρχισα να αλληθωρίζω, έθελα να καγχάσω να σουστεί το κτίριο. Just in time, κλασσικά, κάποιος είπεν κάτι που έκανε μερικούς να γελάσουν (ούτε που άκουσα τι ήταν) όπου και αφέθηκα να χασκογελάσω απρόσκοπτα. Το γέλιο έρεεν άφθονο, ήμουν όπως τον shύλλο που το ξαπολάς μες τα χωράφκια (υποθέτω ότι ο shύλλος που ξαπολιέται μες τα χωράφκια εν equally overwhelmed από ευτυχία).

Ύστερα εκτήτζιασα που ενομίσαν οι συνάερφοι ότι είμαι τόσο easily entertained αλλά τουλάχιστον εξεπέρασα την Ελεγκού.

*courtesy of neerie

At last

2011-09-12T10:48:00.000+03:00

Άμαν σας λαλούν ότι μοιάζετε πολλά σε κάποιον γνωστό τους, εν σας τρώει η περιέργεια να δείτε τούτον τον δήθεν σωσία;

Ε, ήγγικεν η ώρα. Επιτέλους. I´m going in!

Είπαν μου ότι την Πέμπτη θα γνωρίσω μιαν που "είμαστεν οι ίδιες".

Exit slow-motion appearance of tanned and toned über-babe.

Είμαι σίουρη ότι θα είναι κάshια.

Εχαλάστηκα πιλέ.

Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται

2011-09-10T13:11:00.002+03:00

ΚΑΤΣΑΡΑ

2011-09-02T09:52:00.000+03:00

Βλ. χαρακτηριστική σκηνή από There´s Something About Mary.

Αυτό.

Φιρτείτε μαζί μας

2011-08-25T23:23:00.000+03:00

Βαρκούμαι

2011-08-19T13:20:00.000+03:00

Μόλις έφκαλα λλίο γάλα που το βυζί μου τζιαι ήπια το.

Oscar Wild Ψεύδους

2011-08-11T11:24:00.002+03:00

Που ήμουν μιτσιά έπιανα όσκαρ ψεύδους. Ήμουν τίγκα στο ψέμα τζιαι όποτε my lips parted a little ετρέχαν ψευκιές ασύστολες χωρίς ίχνος αιδούς.

Θυμούμαι πάντα ότι είχα καημό να έχω πεπέ, αλλά η μάμα μου είshεν με πολλά συντηρητικουρέ (μαλλιά τετράγωνα με χωριshιάν, όπως το μανιταρούι). Μια μέρα, που ήμουν τετάρτη δημοτικού, ήρτεν σπίτι μας ένας τεχνικός/υδραυλικός/ηλεκτρολόγος/ξέρωγω τζιαι ανάδοξεν μου ότι εν θέλω να με θωρεί με τούντα μαννομαλλιά, γι΄αυτό θα κάμω πεπέ. Πόσο δύσκολο ένη; Αφού είδα τες κομμώτριες, πιάννουν μια μάτσα μαλλιά που μπροστά, τραβούν την μπροστά που τα μάθκια τζιαι κόφκουν την. Έτσι τζι έκαμα.

*sigh*

Εγώ ήμουν ευχαριστημένη, mind you (με τη ζαοκομμένη τουφούα των 2 εκατοστών στη μέση της χωρίστρας). Η μάμα μου μόλις με είδε, με απαράμιλλη ψυχραιμία, με ρώτησε "Sike, τι έκαμες στα μαλλιά σου;"

"Er? Τι έκαμα;"

"Δαμέ μπροστά, έκοψες τα μαλλιά σου;"

"Huuuh? Έκοψα τα μαλλιά μου; Μα πού;"

"Δαμέ μπροστά. Εν τα είδες;"

"Κύριε ελέησον! Μα τι εννοείς;"

"Πήαιννε δε στον καθρέφτη":

Πάω τζι εγώ ούλλον απορία, τόσο πιστευτή ήμουν που ως τζι εγώ τζι εξήχασα ότι όντως έκοψα τα.

"ΑΜΑΝ!!"

"Sike μου, έντζιησεν σου πας τα μαλλιά ο Λώρης;" (ο τεχνικός ποτέθκοιος)

"Όι, όι! Άαμαααν, ίνταλος εγίναν έτσιιι;"

"Sike μου, έκοψες τα μαλλιά σου;"

"ΌΙ ΛΑΛΩ ΣΟΥΥΥ!!! ΑΑΑΑΑΑ!!!"

"Ε καλό ποιος σου τα έκοψεν; (ετοιμαστείτε για αθάνατη ατάκα) Ήρταν που τη γειτονιά;"

"ΕΝΗΞΕΡΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!"

[ above x 25 ]

"Sike, έκοψες τα μαλλιά σου;"

"Ναι".

Για τιμωρία μου, άφηκεν με έτσι. Επήρεν με να μου τα σάσουν μόνο μετά που πολλύν τζιαιρό που είχαμε γιορτή με το σχολείο τζιαι θα ήμουν στη χορωδία.

Α, αθυμήθηκα αλλομιάν τεράστια ερμηνεία. Στο γυμνάσιο εφόρουν σιδεράκια, τζιαι μια μέρα έχασα τα. Εν το είπα κανενού. Για εβδομάδες/μήνες/dunno. (Aν δεν το εκαταλάβετε ως τωρά, εφοούμουν τσας τη μάνα μου, εφώναζεν μου πολλά). Άμα με ερωτούσε καμιά φορά γιατί εν τα φορώ, ελάλουν "ουπς! έφκαλα τα για να φάω τζι εξήχασα" τζιαι επήαιννα έπιαννα ένα συνδετηράκι ("σκλιπς"), ίσιωνα το τζιαι έβαλλα το πας τα δόγκια μου. Επήαιννα στην κουζίνα που ήταν ασπούμε η μάμα μου, εφρόντιζα να πω ή να γελάσω με κάτι ώστε να φανεί το σιδεράκι τζιαι έφευκα.

Μετά από χρόνια με καιρούς, εθκιάβασεν το στο ημερολόγιό μου ότι τα έχασα (εν με εκάνεν είχα τζιαι ημερολόγιο). Θυμούμαι (όταν κατέφυγα στο ημερολόγιο για να δω τι ακριβώς εθκιάβασε) το entry ήταν κάπως έτσι: Έχασα τα σιδεράκια μου. Shit. Πέμπτη πάμε εκδρομή και αν έβρεις με ποιο τμήμα θα είμαστε μες το λεωφορείο!!! Εν θυμούμαι αν ετέλειωνε με Παναγιώτη I love you, ή αν ήταν άλλο entry τζείνο.

Οπότε πάω σπίτι το μεσημέρι, καθούμαστε να φάμε, πάλι μέσα σε απαράμιλλη ψυχραιμία.

"Sike, που εν τα σιδεράκια σου;"

"Έφκαλα τα να φάω".

"Πού ένη;"

"Εν πάνω, έβαλα τα να καθαρίσουν".

"Φέρτα να τα δω"

"Αφού εν μες το κουππίν τους τωρά!"

"Εν σίουρα πάνω;"

"ΝΑΙ ΛΑΛΩ ΣΟΥ!! Τι σε έπιασε;;"

"Φέρτα να τα δω"

"Τσκ! Τωρά;;;"

"Ναι"

Shit. Πάω πάνω. Κατσιαρίζω λλίην ώρα τζιαι μετά φωνάζω "Έννεν δαμέεε!! Εν τα βρίσκω!!! Σαϊκκοαρφέ έπιαζμουτα ρεε;;"

Μεν σας τα πολυλογώ, ακολούθησε η συνήθης στιχομυθία "Sike έχασες τα; - Όοιι ένηξέρω ΛΑΛΩ ΣΟΥΥΥ" επί 25, η οποία κετάληξε "Sike έχασες τα; - Ναι."

Ωωωω, τι εθυμήθηκα τωράαα!! ΤΗΝ ερμηνεία! Αλλά εν νάκκον τραυματική, ενηξέρω αν θέλω να την δημοσιεύσω. Αφορά σ΄εμένα στα 15 μου περίπου, τους γονιούς μου που επήαν βόλτα τζι έμεινα μόνη μου σπίτι, τον τάχα φίλο μου που ήρτεν έσσω μου σαν ελείπαν οι γονιοί μου τζιαι τους γονιούς μου που εστραφήκαν που την βόλτα πριν την ώραν τους.

You´ll have to do some serious begging for that story.

So, μετά που τζιαιρούς, για κάποιον λόγο ανάδοξεν μας τζιαι είπαμεν μες την οικογένεια τάχα να μεν λαλούμε ψέματα. Να φροντίζουμε, στην έσχάτη, ώστε η επιλογή των λέξεών μας να μεν συνιστά ψευδομαρτυρία. Παράδειγμα:

Αν εκτυπούσε το τηλέφωνο τζιαι ήταν για τη μάμα μου αλλά εν έθελε να τους μιλήσει, άννοιεν την πόρτα (η μάμα μου), έφκαιννε έξω, τζι εγώ ελάλουν "Ένενν μέσα τωρά". Neat, huh? *angel*

Καμιά φορά που εν έθελα εγώ να μιλήσω στο τηλέφωνο αλλά έφευκεν του αρφού μου το "Έννεν σπίτι", αυτοδικαιολογούμαστεν ότι "true, εν είμαι ΣΠΙΤΙ, είμαι άθρωπος - duh!!!".

Mετά που εβάλαμεν αλλο λλίο νου οικογενειακώς, εκάμαμεν το απλά "εν μπορεί τωρά" (κουνοshυλιάζει, εν μπορεί νάρτει). Ή "θέλετε να του πω τίποτε γιατί κάμνει κάτι τωρά..." (έννεν πάντα που κάποιος κάμνει κάτι; Κάθεται/αναπνέει/χάσκει/shέζει/θωρεί ένα λίμπουρο κτλ.)

Μετά επρόσεξα ότι όποτε ετύχαινεν να πω κανένα ψεματούι, εν είshεν παμόν η κουβέντα (βλ. undisclosed story above). Πάντα ήταν να με ρωτήσουν κάτι περαιτέρω, να χρειαστεί να αυτοσχεδιάσω έτι περαιτέρω τζιαι πάει ο λέοντας. Έτσι, αφού το ένα ψέμα φέρνει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο, αποφάσισα ότι, if need be, αντί για ψέματα, απλώς θα κάμνω απόκρυψη αλήθειας που δεν είναι κολάσιμο. Έτσι, τωρά, εν λαλώ καθόλου ψέματα. Σοβαρά.

Αν με καλέσεις για καφέ τζιαι βαρκούμαι σε, έθθα σου πω "ρε σόρρυ, πρέπει να πάρω το μωρό στο γιατρό" αλλά απλά "ρε σόρρυ, εν θα τα καταφέρω" (εσύ θα νομίσεις ότι έτυχεν μου κάτι έκτακτο, ενώ εγώ εννοώ ότι εν θα καταφέρω να υπερνικήσω τη βαρεμάρα τζιαι να έρτω).

Ή ασπούμε στη δουλειά. "Sike, τι γίνεται με το θέμα του Τάδε;" - "Ναι, ναι, έχω την αίτησήν του δαμέ τωρά!!" (εσύ εννά νομίσεις ότι έχω την μπροστά μου ανοιχτή τζιαι χειρίζουμαι την, ενώ εγώ απλά επιβεβαιώνω τη φυσικήν ύπαρξήν της πάνω στο γραφείο μου).

Ή, "Sike, εμίλησες με τον Τάδε;" - "Εμίλησα τζι εννα τον ξαναπιάσω τζιαι μετά". "Εμίλησα" = εν τζιαι είμαι κωφάλαλη, μιλώ you know, "τζι εννά τον ξαναπιάσω μετά" για να έχω κάποιαν εξέλιξη να αναφέρω να μεν λάμνεις.

Ή, "Sike, τι κάμνεις;" - "Είμαι δουλειά, πε μου". Εν τζι εν ψέματα, είμαι στο χώρο της εργασίας μου, αν εσύ ενομισες ότι έχω τζιαι δουλειά τζιαι άρα κάμνε γλήορα, εν μπόνους.

Την απόκρυψη, όμως, κάμνω την πολλά όταν ζητούν τη γνώμη μου για κάτι τζιαι είναι αρνητική αλλά δεν θέλω/χρειάζεται να το πω.

"Έννεν τέλεια τα παπούτσια μου;!" - "(λαμπερό χαμόγελο) Πόθθεν ένη;; Φαίνουνται κοψοκκέλικα!!" (εν είπα με αν εν τέλεια, με αν εν απαίσια. Απλά ερώτησα πόθθεν ένη τζιαι ότι φαίνουνται ακριβά, αν εσύ εκατάλαβες ότι αρέσαν μου τζιόλας έν με κόφτει).

"Έννεν τέλεια τα μαλλιά μου;" - "Γουάου, με γεια!". Και ερωτώ: είπα ψέματα;; Είπα αλήθκεια; Ευχήθηκα της με υγείαν τα μαλλιά. Το γουάου τζείνη επήρεν το ως εντυπωσιασμό, εγώ εννοούσα ότι αντ(ζ)ελοshιάστηκα - μικρό το κακό.

Αυκά που λέτε.

Πάω να συνεχίσω το βιβλίο μου.

Ληγμένοι

2011-08-09T10:36:00.000+03:00

Ληγμένος 1:

Επήα να φκάλω πιστοποιητικό γέννησης του Ulu (ναι, ξέρω εν 5 μηνών. Τζιαι όι, προφανώς εν του έφκαλα ακόμα. Μπορείς να σταματήσεις τες υστερίες να συνεχίσω. Είπα μπορείς. Πίστεψε στον εαυτό σου. Ok, WTF IS YOUR PROBLEM MAN ΤΖΙΑΙ ΚΑΜΝΕΤΕ ΣΑΜΠΩΣ ΤΖΙΑΙ ΕΝΝΑ ΧΟΥΜΕΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΚΙΑ ΩΣ ΤΟ 2013!;! Eeesh).

Eπήα στο... γιατί το λαλούν "Πολίτη" btw; Όποτε μου πουν ότι επήαν στον "Πολίτη" για ξέρωγω κάποιαν αίτηση, λαλώ τους "Ήταν να ανάγκη να ειδοποιήσεις τα ΜΜΕ;" Τέσπα, επήα τζιαμέ. Περιμένω υπομονετικά τη σειρά μου, περήφανη που επιτέλους είχα ούλλα τα χρειαζούμενα μαζί μου.

Φτάνει η σειρά μου, στρογγυλοκάθουμαι στο γραφείο και διώ της κοπέλλας τα χαρκιά.

- Για πιστοποιητικό γέννησης :)

- Oκ.. μμχμμ... χμμ... (μετρά) μάρτης απρίλης μάης ιούνης ιούλ - εν 5 μηνών το μωρό;

- (περήφανη μάνα) Ναι :)

- Έληξε.

- (ατάραχο μειδίαμα σίουρα-εν-κάτι-άλλο-που-εννοούσες :))

- Μέχρι 3 μηνών φκάλλουμε πιστοποιητικά...

- (ατάραχο ύφος τζιαι-μετά-απλά-παύει-το-πλάσμα-να-υπάρχει; για συνέχισε - είπα σας εγώ ότι εν ανύπαρκτος ο Ulu!!)

(τέσπα, μόλις πατήσω publish θα πάω να τον ξηλήξω)

Ληγμένος 2: εγώ. Αν περάσει η ώρα του γαλέματος τζιαι δεν φάει ο Ulu, αρκέφκουν τα βυζιά μου τζιαι στάσσουν. Αν τζοιμούμαι δε, ξυπνώ μέσα σε λίμνη γάλατος. Τζιαι με τέθκοιαν πυρά, τζιαι με το δρώμα που τζιυλά που το ζυνίshι μου, απλά διώ αϊράνι χαλασμένο (σκέφτου ότι τζιαι φρέσκο διά τσουρκές, πόσο μάλλον ληγμένο).

Ληγμένος 3: ο άθρωπ. Κάτι έφαεν/έπιασεν/οσμίστηκεν τζιαι εγέμωσεν τάτσες ροζ.

Ληγμένος 4: ο χάσπας. Κατακρίβειαν, εν "λυμένος" που δηλώνει, αλλά για σκοπούς ποστ και οικογενειακής συνοχής θα βάλουμεν κι ένα γάμα. Τούτο συνδέεται και με το προπερασμένο ποστ όπου είπα ότι τριολίζει με η κλάψα, αλλά ας μεν χαλαστούμε στα καλά στεκούμενα τζι εν τζιαι πυρά τζιαι κατίshι μας σήμερα.

Η Πραξούλα στο Ναυτικό και η παsh αποδοχή

2011-08-05T10:44:00.000+03:00

Αν έshει κανένα που εν εκατάλαβε πώς με το θκιακλιστούν μερικοί υπουργοί αποδίδονται και αναλαμβάνονται ευθύνες για την έκρηξη στο Μαρί, να σας εξηγήσω:

Καταρχάς, χριεαζόμαστε ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ νέο υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Μιλούμε για τον πολιτικό προϊστάμενο των ξερόχορτων γύρω από τα κοντέινερ καθώς και των κουρκουτάων των ξηπετσισμένων που εθελούσια παραχώρησαν τη γη τους στα εμπορευματοκιβώτια. Φταίχτες ούλλοι. Έχει, επίσης, την πολιτική ευθύνη για τα κόνναρα που καταπίννουμεν αμάσητα αλλά και του περιβάλλοντος με το οποίο καλείται να επικοινωνεί ο Πρόεδρος.

"Εμπορευματοκιβώτια", λαλεί το η λέξη. Πρέπει να θκιακλιστεί πάραυτα ΚΑΙ ο Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και να μπει άλλος άξιος στη θέση του. Ως ο φέρων την ευθύνη για τα πλοία που παν τζι έρκουνται γεμάτα εμπορευματοκιβώτια αλλά και για την τοποθέτηση ηλεκτροπαραγωγού σταθμού δίπλα από 98 κοντέινερ με πόμπες, πρέπει να κατεβεί που την καρέκλα τζιαι να πάει σπίτιν του, για να μεν σας πω τζιαι φυλακή. Ο νέος που θα έρτει μπορεί να κάμνει Τουρισμό ώσπου να σαστεί ο σταθμός. Άτε, τζιαι στα δικά της Βαλεντίνας Σοφοκλέους.

Επίσης, έπρεπε να παυθεί όπωσδήποτε ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού (εν έναν που τα θετικά της έκρηξης τούτο) ειδικά λόγω της τραγωδίας της 11ης Ιουλίου. Ο νέος που θα μπει πρέπει να συμπεριλάβει, στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, μάθημα νηπιαγωγειόθεν "Στοίβαγμα Lego μες τον λάλλαρο" και "Το πίτημαν του λαστίχου και οι χρήσεις του".

Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων, η αλήθκεια, εν εχρειαζούμασταν, επειδή η Ερατώ ορθώς επρονόησεν να έshει δρόμο να ρέξουν τα πυροσβεστικά οχήματα τζιαι οι άμπουλες. Αλλά μιαν τζιαι με το ανακάτωμα της τράπουλας (εεε, τον ριζικό και εκ βάθρων ανασχηματισμό εννοώ) πέφτει της το Υπουργείο Εξωτερικών, ας βάλουμεν κανέναν άλλο πλάσμα να ανοίξει αλλο κανέναν λάκκο τζιαι να ζωγραφίσει καμιά λωρίδα.

Ε, ο Υπουργός Υγείας τζι αν ηφταίει!!! Εν σε premises της αρμοδιότητάς του που επιστοποιήθηκεν ο θάνατος τόσων πλασμάτων τζιαι εδιενεργηθήκαν οι κουτσατζιές σε άλλα τόσα. Στο πυρ το εξώτερον. Ο νέος υπουργός Υγείας καλό θα ήταν να κάμει τζιαι καμιά χημεία με το DNA του κόσμου, πέρκι διαιωνιστούν οι ηλίθιοι τζιαι φκαίννω συνέχεια πρόεδρος.

Προσοχήν, όμως. Τα υπουργεία Εργασίας, Εσωτερικών και Δικαιοσύνης αποδειχτήκαν άψογα στο χειρισμό της κρίσης. Καταρχάς, το Εργασίας ανέλαβε το δυσβάσταχτο έργο της μέτρησης της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από την έκρηξη (*pat pat Σωτηρούλλα μου*), ενώ το Εσωτερικών έστειλε πακιστανούς να συνάξουν τα πολουβίθκια (*Μπράβο Νεοκλή μου, άξιος*). Ε που το Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης τι θέλετε σιόρ πιον; Εν ήταν μιαν ομορκιάν ο διάδρομος που άνοιξεν η Αστυνομία για να σας διασχίσουν τα εδονόπουλα να παν στο Προεδρικό; Εν κανεί που σας εχαρίσαν τζιαι αφήκαν σας να τους σύρετε τζιαι καμιάν ποτσούα... Sit, Lucas, sit.

Kαι με τη μικρή Πράξη στο ναυτικό, ολοκληρώνεται κυρίες και κύριοι το διάλειμμα για ειδήσεις που κράτησε ένα περίπου μήνα.

Το κανάλι επιστρέφει στον κόσμο του πριν καβουρδισθεί τελείως το βλαγκίν του.

Stream of conciousness

2011-08-01T09:29:00.001+03:00

Τρία πράματα με θΚιΑοΛιΖοΥΝ: ο ΛΑΛΛΑΡΟΣ, Η ΚΛΑΨΑ τζιαι Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ. Όλα επίκαιρα αλλά σήμερα θα ποιήσουμε για τον λάλλαρο.

Άμαν θωρείς τζιαι στάσσει το μουστάτζι μου,

μεν μου μιλάς

μεν με θωρείς

μεν ταράσσεις

μεν αναπνέεις

Τζιαι άμα φτάσει τζιαι δρώσει τζιαι η ράshη μου

πιάε πλοίο φύε

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ ΑΧΡΗΣΤΕ

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ!!!

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ!!!!!!

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ ΕΙΠΑ;

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ!!!

Α, ΤΖΙΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ.

ΤΖΙΑΙ ΑΝ ΜΕΝ ΕΣΣΙΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΛΛΥΤΤΕΡΟ ΝΑ ΚΑΜΕΙΣ, ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΩΡΑ

ΜΕΝ ΣΟΥ ΠΩ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ ΤΕΛΕΙΑ

ΟΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!!

ΠΑΡΑΙ ΚΑΙ ΤΗΘΟΥ

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ

ΑΚΟΥΕΙΙΙΣΣΣ;;; ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ

ΤΖΙΑΙ ΣΑΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΑΙ, ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ ΤΖΙΟΛΑΣ

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΥΥΥ!!!

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!!

ΠΑ ΡΑΙ ΤΗ ΘΟΥ, ΤΑ ΤΑ ΤΑ!
ΠΑ ΡΑΙ ΤΗ ΘΟΥ, ΤΑ ΤΑ ΤΑ!

ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΥΥΥ!!!

ΠΑΡΕΤΑΑΑ!!!!

ΑΗ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥ!!!

ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΑΙ ΡΕ ΤΖΟΙΜΙΣΜΕΝΕΕΕ!!!

εγύρισεν μου

Φταίει τζιαι ο πεζινάρης που εγέμωσεν τα τρέιλερ

2011-07-29T10:15:00.000+03:00

Μπορώ να ρητορεύω ατελείωτα για τους λόγους που δεν άναβα aircondition για 18 μέρες τζιαι άναψα το τώρα, αλλά εν θέλω να παρασύρω κι άλλους στο βούρκο μαζί μου (έκαμα το ήδη, έννε;).

Αντ΄αυτού, μια ειλικρινής απορία: έshει κανέναν - έστω νεογέννητο, έστω υπερήλικαν αμόρφωτον, έστω τετράποδον, έναν κουρκουτάν* πιλέμου - που να πιστεύκει ότι με ένα θκιάκλισμα των υπουργών, ανταποκρίνεται ο Άλλος στες ευθύνες του;

Σοβαρά τωρά.

*speaking of whom, περίεργο που εγλύτωσεν τη διαθεσιμότητα ο κουρκουτάς που έκαμεν τόπο στες τρεΐλες με τα κοντέινερ να ρέξουν. Κανονικά φταίει.

Το ουράνιο κι εγώ updated

2011-07-18T10:11:00.006+03:00

Ακούστηκε ότι τάχα ξεχύθηκε απεμπλουτισμένο ουράνιο στην ατμόσφαιρα (αρέσκει μου που όποτε γίνει κανένας πανικός μαθαίνουμε νέο λεξιλόγιο και όρους - έξερες τζιαι εχτές το απεμπλουτισμένο ουράνιο; τέσπα). Αρχικά εθορυβήθηκα, έβλεπα σάσμα βαλιτσών και μετοίκηση εκτός Κύπρου. Όταν, δε, διάβασα πως η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου ~~του Κόσμου~~ Κύπρου απεφάνθη ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας, τότε εθορυβήθηκα μιαν τζιαι καλή! Όι πως ξέρω τι είναι τζιαι τι κάμνει τούντο ουράνιο, αλλά όλο και κάπως θα βλάφτει, έννε; Tζιαι ποιού να πιστέψεις τη σήμεορν ημέρα; Ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας ελάλεν πως εν μια χαρά καshούες τα εμπορευματοκιβώτιά μας.

Ε λοιπόν, διαβεβαιώνω σας εγώ, ότι υπάρχει ουράνιο και ότι επηρεάζει τα μυαλά μας. Και εξηγώ.

Εγώ ανέκαθεν ήμουν πολλά δογματική τζιαι απόλυτη στα πολιτικά και, συγκεκριμένα, εθνικόφρονά μου, πιστεύω. Τα τελευταία χρόνια, όμως, δέχομαι και ομολογώ ότι αυτοί που παραδοσιακά ψήφιζε το σόι μου (εγώ ευτυχώς εν έφτασα να τους ψηφίσω, είμαι μιτσιά) εκάμαν μεγαλύτερο κακό στον τόπο από αυτούς που σήμερα κυβερνούν. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτοί που σήμερα κυβερνούν τυγχάνουν της συμπάθειάς μου. Δυστυχώς, σήμερα, δεν υπάρχει κόμμα/πολιτικός/οργανωμένο σύνολο που να πρεσβεύει όλα ανεξαιρέτως όσα πιστεύω. Αν υποστηρίζουν να πάμε ούλλοι στα σπίθκια μας, υποστηρίζουν ταυτόχρονα τζιαι (ασπούμε σήριουσλι) Ένωση! Αν υποστηρίζουν κοινωνικές παροχές και ευημερία, υποστηρίζουν και τούρτζιεμα. Αν υποστηρίζουν λύση στο Κυπριακό που να με βρίσκει 1000% σύμφωνη, πάν τζιαι στήνουν μνημεία του Γρίβα. Σατchίν, που λαλεί τζιαι η αχάπαρη.

Και συνεχίζω. Άκουα το διάγγελμα του Προέδρου με το ένα φρύδι ανασηκωμένο και την κάτω σιαγόνα να περιμένει σήμα για να ππέσει. Ετέλειωσεν το διάγγελμα τζιαι είχα την ίδια φάτσα που είshεν η Γωγώ τζιαι ο Τομαράς όταν επιστρέψαμε στο στούντιο. «Err, ετέλειωσεν; Μπας τζι εππέσαν του καμιά-θκυο κόλλες;» Επαραμιλούσα «ΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!! ΑΧΑΧΑΧ ΕΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ!! ΕΝ Γ-Ι-Ν-Ε-Τ-Α-Ι!! - ξα γίνεται;».

Έshει 2-3 μέρες, όμως, που άρχισε, φαίνεται, να δρα το ουράνιο (που σήμερα έγινε νιτρογλυκερίνη). Διάβασα τις αναρτήσεις της Φουκούς με τη λίστα ματσουτζιών του Χριστόφια, της Γουρουνέλλας που τον λυπάται τζι εν θέλει να πεθάνει, της Ερυκίνης που εκαϊλησεν να πάει σε μια διαδήλωση αλλά εν εσυμφωνούσε με τα εκεί τεκτενόμενα, και άλλων. Έλαβα μηνύματα στο κινητό εναντίον του Χριστόφια. Η επιφοίτηση, ίσως, ήρθε με το «Είχαμε Προεδρικό Μέγαρο, τωρά έχουμε Προεδρικό με Γάρο: εμ, ΠΡΩΤΗ φορά έχουμε προεδρικό με γάρο;;; Λίστα με τες ματσουτζιές των άλλων εν είδα! Συνθήματα για να πεθάνει άλλος πρόεδρος εν άκουσα! Glafkos-watch γιατί εν είshεν;

Δεν παπαγαλίζω τες θεωρίες/σύνδρομα καταδιωγμού των αριστερών ούτε υποστηρίζω να ΜΕΝ παραιτηθεί ο Πρό. Αλλά πομείνετε σιόρ.

Δεν συμμερίζομαι το επιχείρημα του ΑΚΕΛ «τζιαι οι άλλες κυβερνήσεις εκάμναν τα», θεωρώ το γελοίο. Όμως, ...τζιαι οι άλλες κυβερνήσεις εκάμναν τα!!! Πού ήταν τότε ο κόσμος να τους πετροβολήσει;; Ο Χριστόφιας, λέει, εν ο πρώτος πρόεδρος που κατάφερε να ενώσει όλο το λαό... εναντίον του! Ναι, όντως - το ερώτημά μου είναι «γιατί;». Στους άλλους γιατί εν αντιδρούσε κανένας; Γιατί εκάτσαμε τζιαι πιερώνουμε μιαν συνοπαρτζιά πυραύλων που κατοικοεδρεύουν σε άλλη χώρα;;;;;;;;;;;;;;;; To name but one. Γιατί τότε εν τον επήραν με τες πέτρες τα εδονόπουλα; Εννα μου πείτε ότι τζείνο εν ήταν τόσο σοβαρό όπως το να ανατιναχτούν μερικά πλάσματα. Δαμέ εννά γινώ Χριστόφκιας: για το 1974 που όντως ανατιναχτήκαν, επυρποληθήκαν, εβιαστήκαν, και γενικώς εφάν την χιλιάδες άνθρωποι, ποιον εφταίξαμε; ποιού εσύραμε μολότωφ; για ποιον φωνάξαμε «θάνατος»;! Αντί να τους σταυρώσουμε ομαδικά στες πλατείες τζιαι να τους αφήκουμε να σκουλουτζιάσουν, είχαμεν τους τζι εκυβερνούσαν μας; Ερέσσαν τζι επισκιαλιούσαμεν τους;; Εξ ου και επόκατσα λλίο σχετικά με το διάγγελμα. Σάννα είδα το ππόιντ του.

Άρα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι φταίει το ότι απλά ο Χριστόφιας εν αριστερός. Όποτε είχαμε δεξιό πρόεδρο, οι αριστεροί εν εκάμναν έτσι όπως κάμνουν οι δεξιοί τωρά. Λαλεί μου τζι ο χάσπας (που είναι μη δεξιός) «καλλύττερα να έχουμε δεξιό πρόεδρο, τουλάχιστο εννάχουμε την ησυχία μας». Όταν είχαμε δεξιό πρόεδρο, ούτε ΕΛΑΜ είχαμε να παρελαύνει γελοιοδέστατα στες όποιες διαδηλώσεις, ούτε «ΕΝΩΣΙΣ» άκουες. Χεσμένη την είχαν και την ένωση και την Ελλάδα και τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Τωρά εγίναν μου ούλλοι κολοκοτρώνηες τζιαι παπαφλέσσες. Ενώ, εφόσον ΚΑΙ με τους μεν ΚΑΙ με τους δε θεννά τουρκέψωμεν*, ας εν πιλέμου με τους δεξιούς, χωρίς επεισόδια και υστερίες.

*Οι μεν εφέραν μας τους (τους Τούρκους, πάντοτε), οι δε αγωνίζουνται να τους τα κοτσιανιάσουμε ούλλα. Οι μεν εδώκαν τους τη μισή (Κύπρο), οι δε μάχουνται να δώκουν τζιαι την άλλη μισή.

Ένηξέρω αν καταλάβεται το ππόιντ μου.

Κανονικά θα απενεργοποιούσα τα σχόλια γιατί εν έχω διάθεση να μπώ σε συζήτηση ούτε να θκιαβάσω τον κάθε ανώνυμο ποννα με ξιτημάσει τζιαι να με πει -στην καλύτερη- συγχυσμένη, αλλά θα τα αφήσω γιατί μπορεί να γράψει κάποιος κάτι που θα μου κάμει το κλικ fm. Ώσπου είμαι υπό την επήρεια ουρανίου, δέχομαι όλες τις απόψεις και είμαι subject to change of mind. Αν πειστώ ότι εν παπαριές που είπα, εννά αυτοπυρπολήσω το ποστ...

Που ήδη φακκά μου! Γιατί νιώθω προδότης;;!! Ίντα απολογούμαι εκ των προτέρων δηλαδή; Άγγια ολάν για ουράνιο. Είshεν χρόνια να γράψω για πολιτικά, απλά επειδή είδα ότι εν υπάρχει λόγος να ασχολούμαι, ούτε τηλεόραση θωρώ εδώ και μήηηνες, ούτε νέα ακούω ούτε τίποτε. Συνεχίζω τη ζωή μου τζιαι απλά έχω έννοια ποννα μου φέρουν κανένα σχέδιο «συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού» να πω όι (εννά πιάω καλόν κόσμο με τούντο σχόλιο, ΧΑΧΑΧΑ).

υ.γ. με τις, αποτέλεσμα πανικού και ανικανότητας, εξελίξεις περί ρεύματος από τα κατεχόμενα, συνοψίζω τη θέση μου στο εξής: ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Μαζοχιστικά

2011-07-13T23:20:00.000+03:00

Το μόνο σίουρο σε τούντην ζωή εν ο θάνατος. Ούλλοι ανεξαιρέτως θα πεθάνουμε.

Όταν πρωτοαφίχθηκε ο άθρωπ, έπιαννεν με ώρες-ώρες μια ψευδοκατάθλιψη που τάχα έφερα στον κόσμο ένα πλασματούι που κάποτε εννα πεθάνει. Εν έshει να γλυτώσει. Τζιαι μαραζώνω που τα αθρωπούθκια μου μια μέρα θα πεθάνουν.

Τωρά επροχώρησα το τζι άλλο. Κάθουμαι τζιαι θωρώ τον Ulu που τζοιμάται όπως το shοιρί το αντζιελοκάμωτο τζιαι φαντάζουμαι διάφορα σενάρια του τέλους του.

Μπορεί να συμβεί σε 2 χρόνια όταν θα πάει νηπιαγωγείο και θα τον πουκουππίσει ένα άλλο αλητομωρό που την τσουλήθρα τζιαι θα μείνει.

Μπορεί αύριο να δω κάτι περίεργες τάτσες πάνω του τζιαι ώσπου να τον πάρω γιατρό να πρηστεί ολόκληρος τζιαι να σταματήσει να αναπνέει.

Μπορεί να γίνει 15 χρονών τζιαι να είναι αθλητής τζιαι να ππέσει το αεροπλάνο που μεταφέρει την ομάδα του σε αγώνες στο εξωτερικό.

Μπορεί να γίνει 93 χρονών τζιαι να πεθάνει ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά στον ύπνο του.

Μπορεί να πεθάνει μόνος τζιαι ξεχασμένος στα 78 του σε ένα γεροκομείο.

Μπορεί στα 7 του να παρουσιάσει καλπάζων καρκίνο.

Μπορεί στα 22 του να κάμει σούζα με την μοτόρα (του φίλου του) τζιαι να γίνει δύο με το δέντρο.

Μπορεί στα 70 του να γίνει υπουργός τζιαι ο άθρωπ αρχηγός αστυνομίας τζιαι να τα κάμουν πίλιες τζιαι να παραιτηθούν τζι οι θκυο (οκ, τούτον εν πολιτικό τέλος και όχι σωματικό - τζιαι σημαίνει ότι θα είμαι εγώ πεθαμένη γιατί μόνο πάνω που το πτώμα μου θα γίνουν πολιτικοί που τα κάμνουν πίλιες).

Μπορεί ένα μήνα πριν πάει για σπουδές να μου τηλεφωνήσουν να μου πουν ότι έγινεν κεϊμάς.

Μπορεί να τους κρεμμάσω ούλλους σειρά πας το ττέλλι στην αυλή μου τζιαι να τους κάμνω λουρίες-λουρίες με αγιωμένο τσιακκούι.

Αμαζόνα στη ψησταριά

2011-07-08T14:55:00.000+03:00

Τρώω το κριθαράκι σχεδόν κόκκο-κόκκο τζιαι προσπαθώ να κάμω deconstruct τη συνταγή. Έshει κάτι στη γεύση που εν το ιγκώνω, που να μεν πω. Εν τέλειο. Εννα λείψει τζι έθθα καταλάβω... ούφφου.

Αλόπως να τους πιάσω τηλέφωνο να μου πουν τη συνταγή. Στο κάτω κάτω τζείνοι είδαν το βυζί μου που το ανοιχτό το maternity bra. Εν το λλιόττερο που μπορούν να κάμουν για να με ευχαριστήσουν.

Πάω να ππέσω

2011-06-30T23:24:00.001+03:00

...τζιαι ελπίζω η εικόνα του αναποδογυρισμένου σωριασμένου Ούτποτ που έφαεν shιστή με την κκελλέ που την αλλαξιέρα κάτω και σφήνωσε μεταξύ αυτής και του τοίχου, να σταματήσει να με στοιχειώνει.

Ζαλίζουμαι.

Tequila sunrise bla' sharrah

2011-06-24T15:37:00.000+03:00

Έshει πάνω που μήνα που we've been sporting infected eyes. Tην αρχή έκανε ο άθρωπ τζιαι δεν ελάλεν να του περάσει γιατί βασικά εν εκάθετουν να του βάλουμε σταγόνες, άκουεν μας το χωρκό. Ο χάσπας έθελεν να πηαίννουμεν κάθε μέρα τζιαι σε άλλον γιατρό γιατί "εν του περνά". "Ρε γιε μου, αφού εν του βάλλουμε καλά τες σταγόνες του, ίνταλος εννα του περάσει; Πόμεινε".

Γενικώς, ο χάσπας έshει κάτι με τους γιατρούς, μιαν αμφισβήτηση, ένα κάτι, ένηξέρω - η στάνταρ και αναλλοίωτη κουβέντα του εις τους αιώνας είναι "μα εν καλός τούτος ο γιατρός οξά εν κανένας ανάφεντος;". Θέλει γιατρειάν με το που φκαίνει έξω που το ιατρείο. Αν δεν θεραπευτεί επιτόπου, εν ανάφεντος ο γιατρός.

Εξ ου και ο άθρωπ επήεν σε 3 διαφορετικούς οφθαλμίατρους που 2-3 φορές στον καθένα, τζιαι ο καθένας εδίαν μας διαφορετικές σταγόνες. Για 2 μέρες έβαλλεν τες σταγόνες του γιατρού Α, μετά έβαλλεν τες σταγόνες του γιατρού Β, του Γ εν τες έβαλεν γιατί εκρίθηκεν ανάφεντος, μετά ξανά Α και γενικώς χέσε within. Το αθρωπούι μου, στο μεταξύ, ήταν για κλάματα...

Ε, πόσην πάλη με τες σταγόνες τζιαι τα μολυσμένα τα μμάθκια; Εκόλλησεν τζι ο χάσπας. Εγώ ήταν να μείνω απαθής; Εκόλλησα τζι εγώ. Εν μας εκάνεν, έπιαν τον άθρωπ μια απέραντη αγάπη προς όλους μας τζιαι έρκετουν τζιαι έτριφεν την φάτσα του μες τη δική μας όπως το καττί. Θκιώχνεις τον άμα σου κάμνει έτσι; Shέζεις. Κάθεσαι τζιαμέ τζιαι κολλάς. Παραμερίζεις τον λλίο με τρόπο άμα πάει να το κάμει του Ούτποτ, αλλά πάλε. Έτσι επήεν τζι ο Ούτποτ τέλεια θύμα. Θύμαν αδερφικής αγάπης.

Εβρυκολακιάσαμεν οικογενειακώς. Είshεν ο καθένας μας την προσωπική του συλλογή από σταγόνες όπως τους γέρους, επειδή "άλλες διούμε στα μωρά τζιαι άλλες στους μεγάλους" τζιαι "άλλες διούμε αναλόγως κατάστασης". Ο άθρωπ ευτυχώς τωρά εν τέλεια καλά, ο Ούτποτ τζι εγώ σάζουμεν, ο Mad-Eye Moody παιδεύκεται ακόμα (αφού κάμνει συνταγές δικές του, παρετά τη μια σταγόνα γιατί "εν του κάμνει τίποτε", αρκέφκει την άλλη "γιατί κρούζει τζιαι καταλάβεις ότι κάμνει δουλειά", ξαπολά την άλλη γιατί εν του ανάφεντου γιατρού κτλ).

Κάπου ήταν να καταλήξω τζι εξήασα.

Τέσπα, κάτι ασχέτικο: ο Ούτποτ, άλλως Ulu (από το "(γ)ουλουνάκι"), εν ανύπαρκτος. Εν έshει έτσι πλάσμα. Εν οφθαλμαπάτη αλόπως...

Α, αθθυμήθηκα. Είμαι κάτσαρο. Εν κανεί που εγαριλλώθηκα τζιαι κυκλοφορώ με τα γυαλιά, το σώμα μου άρκεψε να παίρνει ένα επικίνδυνα cypriotic αναγεννησιακό αχλαδόσχημα, με βυζιά κάτω που τες μασχάλες, σκεμπέ, τζιαι ζάμπες πιθκιαύλια που αλληλοϊγκώνουνται μόνο σε ένα μικρό σημείο κάτω που το land down under, όσσον για να τρίφουνται μεταξύ τους τζιαι να εκκεντρίζουμαι μες τον λάλλαρο.

Ανίκανη να δεσμευτώ σε όποιο πρόγραμμα γυμναστικής/κολυμπιού/περπατήματος/άθλησης γαρ, επήα τζι εγόρασα ένα χούλα χουπ μωρό μου χούλα χουπ που το Jumbo, τάχα να ξεκλέφκω 5-10 λεπτά ποτζεί ποδά τζιαι να λικνίζω τους κοιλιακούς μου. Θκυο ππαλιές, μιαν ομορκιάν. Εφαντάζουμουν με τζιαι ταυτόχρονα εφαντάζουμουν τζιαι τι πλάκα θα επάθαινεν ο χάσπας που θα εθώρεν με τι άνεση, τι χάρη, τι μεγαλοπρέπεια χειρίζομαι το στεφάνι με όλους τους μυες της κορμάρας μου. Εφαντάζουμουν το να αρκέφκει να γυρίζει στο μπράτσο μου, να το παίρνω πάνω να το παίζω στα δάκτυλα, να κατεβαίνει κάτω να γυρίζει στο λαιμό (τζιαι να έχω φάτσα συγχρονισμένης κολύμβησης), από εκεί στο στήθος και από εκεί στη μέση όπου θα γυρίζει μόνο του ενώ εγώ κάμνω διάλειμμα, και μετά προχωράμε με τα πόδια και φτού ξανάπαρκής.

Το λοιπόν, για που είμαι τέλεια κάτσαρο, για που είμαι τέλεια κάτσαρο. Καλάν, στο δημοτικό ίνταλος το εσύρναμεν πάνω τζιαι εγύριζεν μόνον του shίλιες ώρες;;; Τωρά για να δώκει ένα γυρό έπρεπε να στείλω τον κώλο μου ποτζεί τζιαι να μείνω εγώ ποδά να βαστώ τα shέρκα μου να μεν φύουν. Εγύρισεν μου. Εποφκάρτηκα να κάμω 2 γυρούς. Έδωκα το του αθρωπουθκιού να παίζει.

Μετά έπιασα σχοινάκι.

Περιμένω να σταματήσετε να γελάτε.

Ου άτε εν σας λαλώ.

Cancer is serious business.

2011-06-20T22:15:00.000+03:00

Burzynski: Cancer Is Serious Business from BurzynskiMovie on Vimeo.

Έshει μέρες που έθελα να το αναρτήσω τούτο, αλλά όπως το βλακάκι επερίμενα να ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΑ @$#%*?! ΜΜΑΘΚΙΑ ΜΟΥ για να θωρώ τι γράφω - blah.

Δέτε το - αν προλαβαίνετε. Πάει τζιαι 2 ώρες...

Πούδρα σύντομα* (που θα έλεγε και η neerie).

Απόσυρση χωρκαθκιάς

2011-05-23T08:43:00.000+03:00

Έπιασα τον Ούτποτ, έκαμα τα μανίτζια μου πάνω τζιαι επήαμε να γοράσουμε το Ipad 2. Πρώτη φορά θα το εθώρουν live αλλά ήμουν σίουρη ότι θα ήταν το second sexiest thing που θα έκανα στον εαυτό μου.

Μεν σας τα πολυλοοώ, σιγά μεν βαστώ εγώ τζείντο πράμα με το ένα shέρι τζιαι να προσπαθώ να ττακκουρήσω με το άλλο. Μεν μου πείτε έshει stand τζιαι ξέρω γω. Για τον σκοπό που το θέλω (που δεν είναι να παίζω πιάνο ή κιθάρα) εν κάμνει. Εξενέρωσα. (ή εσυνήλθα, όπως το πάρει ο καθείς)

Οπότε πέτε μου - γιατί βαρκ να το ψάχνω τζι έκοψα πίσω που τες εξελίξεις της τεχνολογίας - ποιον εν το bestest, fastest, sleekest mini laptop thingie out there. Χάτε μπράβο.

Fangs εκ των προτέρων.

A quick note

2011-05-20T13:52:00.000+03:00

ΛΑΤΡΕΥΩ ΟΥΤΠΟΤ.

Λατρεύω που τα shερούθκια του στην ανάταση φτάνουν ως την κουρία του :D

Και άλλα.

Στη Λαπάτσα ήχος νεαγάρα

2011-05-08T21:56:00.001+03:00

Η σημερινή μέρα called for serious action, βλ. προσπάθειες αποπροσανατολισμού αθρωπουδίου από τον πονόδοντό του. Έπιασα να τον πάρω ιμίsh "στα άλογα". Όι στους αππάρους, στα άλογα. Στη Λαπάτσα.

Στη Λαπάτσα επήα μια φορά summer school που ήμουν δημοτικό. Θυμούμαι έκαμνα ττένις, ιππασία, κολύμπι τζιαι μετά "ολυμπιακή γυμναστική" με shίλια εισαγωγικά στο Παλέ Ντεσπόρ. Επί γυμνασίου επήα αλλο 2 φορές πισίνα τζιαμέ, μιαν με τους συμμαθητές τζιαι μιαν με τον φίλο (!) - για το τελευταίο έφα άλεσμα* (I was grounded - βαρκούμαι να σκέφτεστε) ένα μήνα (!!!) επειδή η μάνα μου έδωκε μου δεκάλιρο με τον όρο να φάω μόνο τες πέντε λίρες αλλά εγώ έπια να κάμω τη χουβαρτίνα τζιαι να μας τζιεράσω την είσοδο μη ξέροντας ότι ήταν 3,50 το άτομο (μα πότε εκαταργήθηκεν η λίρα που το κκίπορτ;; τωρά το επρόσεξα).

Τούτες εν οι μνήμες μου που τη Λαπάτσα - α, τζιαι σε ένα γαμοχαρτοβαφτίσι στην πισίνα μια φορά. Θυμούμαι ότι ήταν πολλά ωραίος τόπος, αν και ανέκαθεν έφκαλλεν μου κάτι το spooky. Είshεν συγκεκριμένα σημεία που εφοούμουν να πάω... πέρα που κάτι θάμνους ασπούμε. Ένιωθα λλίο στοιχειωμένο τον τόπο. Έχοντας δει το Lost, κάπως έτσι ένιωθα: πανέμορφος τόπος μεν, ενηξέρω τι έshει πιο κάτω δε.

Ένηξέρω σε τι οφείλεται η σημερινή της κατάσταση. Είχαμε ξαναπάει άλλο 2-3 φορές τους τελευταίους μήνες αλλά σήμερα ήταν που ένιωσα έτσι έντονα το spookiness να κολλά πάνω μου όπως την πίσσα.

Μιλούμεν, η "παρακμή" έννεν λέξη. Ο χώρος υπάρχει μόνο για τα άλογα (τζιαι τα σκατά τους) πλέον. Τα γήπεδα του ττένις ξεραμένα, η πισίνα όφκερη διαλυμένη, μια παιδική χαρά αγιωμένη φαημένη που τα κάτσαρα, αγριόχορτα, κοπάθκια μουγιούθκια, ένας γάρος που έκαμνε πασούες μόνος του με μια σίκλα, δύο creatures που μάλλον ήταν πόνυ στη διπλανή παράγκα, τζιαι μια άλλη δήθεν πιο σύγχρονη παιδική χαρά μπροστά που τον γάρο.

Επήαμε πρώτα στα άλογα, το μόνο σασμένο μέρος τζειμέσα. Ήταν λλίο πιο τεράστια απ' ότι τα περιμέναμε τζιαι εψιλοφερμάραμε με τον άθρωπ. Ήταν τζιαι 6.30-7 η ώρα τζιαι εσκοτείνιαζεν μες τα "κλουφκιά" τους, ο καθαριστής/υπεύθυνος was tucking them in ένα ένα, ενώ ένας-θκυο παρέες εξεπροβάλαν τον κκέλλον τους να δουν ποιοι είμαστε. Επίτησεν ο κώλος μας.

Ήταν πολλή ησυχία. Ακούετουν μόνο ο νυχοκόπτης μιας μαυρούς που εκάθετουν σε μιαν αυλή λλίο πιο τζει, τζιαι μια στριγγλιά που έμπηξε ένας κάττος όταν του έλυσε το πόιν του ο άθρωπ. Βασικά ετσιριλλίσαν τζι οι θκυο.

"Αθρωπούι μου, πάμε στες κούνιες τζι εννά κοιμηθούν τα άλογα; (let's get the shit outta here πριν να φκει η ψυshή μου)"

Πάμε στη "σύγχρονη" παιδική χαρά. Ποτζείνες που για να φκεις πας τη τσουλήθρα πρέπει να κάμεις διάφορα κομμαντιλίκκια σε σκάλες δικτυωτές τζιαι shοινιά. Ο άθρωπ ενθουσιάστηκε έφκα-κατέβα τη τσουλήθρα, ενώ εγώ εσπίαζα συνέχεια τον γάρο τον μακκοπόρταρη μπας τζιαι αφηνιάσει τζιαι δώκει πάνω μας.

Ίσως το ότι έκαμνεν τα σουτάκια του χωρίς να γυρίσει να μας δει, έκαμνεν τον πιο απόκοσμο. Διερωτούμαι αν υπήρξε ποττέ ή αν ήταν της φαντασίας μου.

Επεράσαμε τζιαι που τη ρετρό παιδική χαρά στο δάσος: πνιμένη στα αγκάθκια, ξοβαμμένες αγιωμένες κούνιες και τραμπάλες "αδρωπινές" (όι σαν τα σύγχρονα που έχουν μικρές θεσούες για βρέφη).

Ο ήλιος την έκανε σιγά σιγά τζιαι εφυσούσε λλίο πιο κρυός αέρας τωρά. Ο άθρωπ εshαίρετουν, ενώ εμένα έπιαν με η λλιοψυshιά. Ένιωθα ότι αν δεν φύουμε γλήορα, ήταν να μείνουμε κλειωμένοι τζειμέσα, να περάσουμε τη νύχτα με αππάρους τζιαι μονόκερους τζιαι Dementors μες το δάσος, τζιαι μπορεί να μου έφυεν τζιαι καμιά στάξη κατούρημα τωρά που το σκέφτουμαι.

Τέλοσπάντων, ένηξέρω αν αποδίδω έστω στο ελάχιστο το τι αισθήματα που προκαλεί τζείνος ο τόπος. Εν σαν να τζιαι αιωρείται που πάνω του (επειδή δεν θα μπορούσε να αιωρείται που κάτω του) μια πολλά θλιβερή ιστορία. Με δράκουλες τζιαι παρακμασμένους άρχοντες.

Εν έshει έναν πλάσμα να ενδιαφέρεται να τη σάσει; Έshει τεράστιο potential, για γάμους, δεξιώσεις, παιδότοπους, πάρκα, καφετέριες, εστιατόρια, αθλητισμό... Αλλά προς το παρόν εν τζιαμέ τζιαι βαζολοούν οι μούγιες όποθθεν ερέξαν τα άλογα.

*big sigh*

Κατά τες 6 το δείλι...

2011-05-07T00:06:00.000+03:00

Καταρχάς, εν λαλώ ΠΟΤΤΕ μου "δείλις", αλλά΄"απόγευμα".

Αλλά τωρά πάει πολλά γιατί εν πιο έτσι, εμμ, νοσταλγικορομαντικό τζιαι ποιητικό.

Κατά τες 6 το δείλι(ς), που λέτε, που ο ήλιος εν σε τέθκοιαν κλίση λλίο πριν ανατείλει κάπου αλλού, τζιαι ειδικά άμα φυσά τζιαι λλίο τζιαι ακούουνται που μακριά φωνές μωρών που παίζουν με τα ποδήλατα, εν η ώρα που νιώθω πολλά farsick (όρος που έμαθα που τη Ποστ τζιαι εκπλάγηκα που το ενιώσαν τζι άλλοι enough ώστε να του κάμουν τζιαι λέξη). Τζιαι πως ό,τι ονειρευτώ τζείνη την ώρα εννά γίνει.

Θέλω να πιάννω το χάσπα τζιαι τα αθρωπούθκια τζιαι να κάμνουμε road trip στην Αμερική για ένα μήνα και. Μια φορά τον χρόνο. Όταν ούλλοι οι άλλοι δουλεύκουν τζιαι παν σχολεία.

Καληνύχτα.

People hearing without listening

2011-05-05T10:09:00.001+03:00

Μεταξύ πολλών άλλων, η πεθερά: μονίμως με ύφος "συμπονετικό/κουκκουμωτό/μάνα μου ζάβαλλι μου", σαμπώς τζιαι θκιαβάζει τη σελίδα με τες κηδείες ούλλη μέρα. Ξεθωριασμένη ατάκα της που εκφέρεται ππουφφουριστά και σχεδόν κλαμένα, "ε (χ)άτε, ίνναμπον να κάμεις; :|" (στυλ, "τι να κάμουμεν, έτσι εν η ζωή").

Μόλις εκλείσαμε το τηλέφωνο.

Πεθερά: Έλα μάνα μου, τι κάμνεις;
Sike: Καλά μητέρα, εσείς;
Π: Καλά μάνα μου :( Το μωρό;
S: Μια χάρα, μια χαρά, μόλις ετζοιμηθήκε.
Π: Ε (χ)άτε, ίνναμπον να κάμεις; :|
S: Μητέρα, εν καλά! Τζοιμάται του καλού τζιαιρού!
Π: Ε (χ)άτε... Είπεν μου ο χάσπας κλαίει τελευταίως; :(
S: Eν εντάξει, λλία πράματα :)
Π: Μάνα μου το καημένο... (χ)άτε, ίνναμπον να κάμεις...
S: Εν εντάξει μητέρα, εν τζιαι κλαίει shίλιες ώρες. Μια χαρά ένη.
Π: Ε (χ)άτε, ίνναμπον να κάμεις... (φκαίννει ένας σύντομος ήχος που το μωρό) Ου, άκου το, ζάβαλλι μου, κλαίει! Εν ώρα του να φάει;
S: Όι, εν έshει τίποτε. Μόλις έφαεν τζιαι ετζοιμήθηκεν.
Π: Καλάν μάνα μου, άτε, να σε αφήκω να ταΐσεις το μωρό... :(
S: (εν τζι εννα σπάσω) Καλάν μητέρα, πάει πάει.

Με κάποιες άλλες θείτσες:

Θ: Εν καλόν το μωρό, εν φρόνιμος;
S: Δόξα τω Θεώ θείτσα, εν ήσυχος :)
Θ: Ε (χ)άτε, έτσι εν τα μωρά, εννά κλάψουν τζιόλας :( Υπομονή!
(you wouldn't believe πόσο συχνά συμβαίνει τούτο)

Τζιαι που όταν ήμουν έγκυος:

Γεναίκα: Τι εννάν τούτο;
S: Αγόρι! :))
Γ: Το πρώτο σου τι ένη;
S: Τζιαι τζείνο αγόρι! :))
Γ: Μάνα μου... :(( Έθελες κόρην τωρά τζιαι ήρτεν σου γιος πάλε :((
S: (ναι, έκλαια θέμα!!) Όι;! Πάλε γιον έθελα! :)
Γ: Ε έμπειραζει μάνα μου, το τρίτο...

(Χ)άτε, ίνναμπον να κάμεις.

Βαρκούμαι πολλά τούντα ύφη τα ζάβαλλι μάικω. Ακόμα τζιαι χάλια να ήμουν, ΜΕΝ μου κλαίεις (γού)μαν! Εν μπορώ την αρνητικότητα, τριολίζουμαι! Τζι εν αρνητικότητα τούντο πράμα! Αλλά επεράσαμε σε άλλο μεγάλο θέμα - ίσως τα πούμε σε άλλο τεύχος για τους αρνητικούς στη ζωή μας.

υ.γ. είπα για την πεθερά, όι πως η μάνα μου πάει πίσω. Πιάννει τηλέφωνο να μας αναλύσει τες σκέψεις της για το αυριανό μενού τζιαι δεν παίρνει ανάσα να μιλήσει τζιαι κανένα άλλο πλάσμα ώσπου να τα πει ούλλα (κανένα 5λεπτο). Εσύ να φωνάζεις προσπαθώντας να τη διακόψεις για να τη σώσεις που άσκοπη συζήτηση: "Άμμα μεν κάμεις τίποτε, εννά φάμε έξω.. Άμμα, ΆΜΜΑ!! ΑΜΜΑ ΕΝΝΑ ΦΑΜΕΝ ΕΞΩΩ!! ΑΑΑΜΜΜΜΑΑΑΑΑΑΑ ΜΕΕΕΕΕΝ ΚΑΑΜΕΙΙΙΙΣ ΤΙΠΟΤΕΕΕΕΕ!!! ΑΜΜΜΑΑΑΑΑ ΜΙΛΩ ΣΟΥΥΥ!! ΜΕΝ ΚΑΜΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕ!! ΜΕΝ ΚΑΜΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕΕΕΕΕ!! ΧΑΛΛΟΟΥΥΥ"

Just the two of us (update - inda chance eishe)

2011-05-04T09:07:00.006+03:00

Previously on Saikkopad.blogspot.com: "Asximo prama to fovos".

Εψές τηλεφωνά μου η βουλγάρα να με ρωτήσει αν εν εντάξει σήμερα να στείλει μόνο τή 17χρονη νύφη της - εν εκατάλαβα γιατί εν θα εμπορούσε η ίδια, η ιστορία της επερνούσε μέσα που την Μπαγκλαντές, πάνω που το Έβερεστ, μέσα που τους καταρράκτες του νεαγάρα τζι εγώ εμίλουν με τα αθρωπούθκια ώσπου να καταλάβω ότι προσγειωνόμαστε στο ππόιντ, το οποίο ήταν ότι θα έρτει μόνο η νύφη.

Έπιαν με ταχυπαλμία. Εκοτσιηνίσαν τα φκια μου. Επαραμίλουν ούλλη νύχτα. Εφαντάζουμουν συνέχεια τη φάση που αννοίει η πόρτα τζιαι διά μέσα χωρίς να πει καλημέρα. Τι να την κάμω μες τα πόθκια μου 5 ώρες με μιλιάν με συντυshιάν, δουλειές ένηξέρει να κάμνει, όσσον για να πιερωθεί να θωρώ τες μουτράκλες της; Άγχος shίλια.

Ξυπνώ που το χάραμα. Βαστώ το κινητό τζιαι παίρνω το που το ένα shέρι στο άλλο. Εννα της πω να μεν έρτει, ένημπόρω. Ξέρω τι εννα γίνει, θα μου τα κάμει πίλιες αλλά το κοσπεντάευρο κοσπεντάευρο. Έν τες ηξέρω ενόμισες. Θα μου αφήκει πράματα ακάμωτα τζιαι θα μου πει να έρτει άλλη μέρα να τα κάμει τζιαι να ξαναπιερωθεί στάνταρ. Ή, το αγαπημένο μου, θα μου πει να της στείλω τα ρούχα για σιδέρωμα στη μάμα μου να τα κάμει τζιαμέ ποννάν η μέρα της μάμας μου. Άγχος shίλια.

Ώσπου να αποφασίσω, κτυπά το θυροτηλέφωνο, μισή ώρα πριν το ραντεβού του θανάτου. Χωρίς να πατήσω το κουμπί για να ανοίξει η πόρτα λέω "Ναι;

...Ναι;

...Ερμ, ναι;;"

Κλείω το ακουστικό, δεν αννοίω. Ετριολίστηκα. ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΗΧΟ ΠΙΛΕΜΟΥ ΝΑ ΜΕΝ ΜΟΥ ΚΑΜΕΙ;;;

Ξανακτυπά.

"Ναι;"

"Τέλειωνε άνοιξε της τζι εννα μας σηκώσει ούλλους ίσια πάνω", πολοέται ο χάσπας.

Ξανατριολίζουμαι. ΘΑ ΤΗΝ SHΕΕΕΣΩΩΩΩΩΩ!!!!!!

Φκαίννει πάνω, κτυπά το κουδούνι. Αννοίω, έτοιμη να της μπήξω τα νύshια μου.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!! λαλεί μου με ΕΤΣΙ χαμόγελο.

Νυφούα - Sike 1-0 ως τωρά.

Update: Σουβλίστε με. Έφαν με λάχανο.
Βασικά, ανάδοξεν μου άλλωσπως: παρά την αγένεια του μη καλημερίσματος άλλων φορών, εν μια κορούα 17 χρονών που ήρτεν να μου σιδερώσει, να μου αντζειοπλύννει, να καθαρίσει την τουαλέτα μου. That should be kinda humiliating enough in itself, ας μην κάμω την παραμονή της δαμέ τέλλεια για παίξιμο. Τζιαι είπεν μου τζιαι "bye!"

Aλόπως εννά πω της βουλγάρας να μου στέλλει μόνο την νυφφού.

Θα κάμω μεγάλη χωρκαθκιά

2011-05-01T16:27:00.001+03:00

Εν εννοώ να βάλω το τρικό μέσα που τη ζώνη, όι. Ούτε φλοκκατούα με κουρτινούες τζιαι shυλλούθκια μες το αυτοκίνητο. Ούτε θα χορέψω καρτζιλαμά ούτε θα σπάσω κούζες (άτε τζι έσπασες μας).

Χωρκαθκιά έννεν τούτα. Χωρκαθκιά εν που επήεν ο γείτος μου ασπούμε τζι εγόρασεν την (what he thinks is the) latest and sleekest μερσεντάρα για την air-headed γεναίκα του (ταξί Φιλλάντια στυλ), τη στιγμή που τα σκουπίθκια τους (κλουφκιά των πουλιών, ττενεκκούθκια, κκέλισσες ξοβαμμένες κούκλες κτλ) σύρνουν τα στο διπλανό οικόπεδο τζιαι νομίζουν ότι "εκαθαρίσαν". Τη στιγμή που τα άλλα τους αυτοκίνητα εν μια συλλογή από καρκαντάες με shισμένα καθίσματα τζιαι φατσιήματα. Αλλά θέλουμεν μερσεντές.

Χωρκαθκιά εν επίσης ο κάθε κουστουμαρισμένος somebody ή offspring of somebody (which reminds me)* που βαστά να κρατά μεν την latest and sleekest μερσεντάρα αλλά πυρκολά τον πούρο του σε κλειστούς χώρους τζιαι παρκάρει στους ανάπηρους.

Εμένα η χωρκαθκιά που με κάμνει να νιώθω so 13 χρονών, εν σαν του γείτου. Όι ότι πετάσσω τα σκουπίθκια μου δίπλα, αλλά επειδή "θέλουμεν τζι εμείς μερσεντές" άσχετο αν δεν ξέρουμε σε τι ακριβώς χρησιμεύει ή σκαμπάζουμε να το οδηγήσουμε. Αλλά, σαν κάθε καλός έφηβος, είμαι πανέτοιμη να επιχειρηματολογήσω υπέρ της καύλας μου (η οποία μπορεί να γράφεται τζιαι με "β" αλλά εννα πρέπει να ταράξω τον τόνο μετά τζιαι βαρκούμαι). So, που λέτε...

I'm getting me an iPad 2 με όλα τα κομφόρ.

ΚΑΓΧΑΧΑΧΑΧΑΧ!!!

*για τη γιαγιά.

Θέλω σπίτι

2011-04-29T11:24:00.000+03:00

Πιάνω μήνυμα που τον παπά μου ότι η πτήση μας για Ελλάδα εν αύριο και λοιπές λεπτομέρειες. Το ίδιο μήνυμα πιάνει και ο χάσπας και ρωτά με αν το έπιασα κι εγώ. Αργότερα μαθαίνω ότι εγώ εν καταλάθος που το έπιασα και ότι ο επίσημος παραλήπτης ήταν ο χάσπας.

Τέλοσπάντων αρχίζουμε να ετοιμαζούμαστε. Έχουμε πρόβλημα με την αμαξού, εν όπως το τράχτορ τζιαι εν την χωρούν οι τόποι. Στα πολλά λαλώ του χάσπα να πάμε στο Jumbo να πιάσουμε μια πελλαροαμαξού μιτσιά 20 ευρώ να φκάλουμεν το φόον μας.

Σε κάποια φάση μαθαίνω ότι ούλλες τζι ούλλες 2 μέρες εννά κάμουμε στην Ελλάδα. Τζιαι λαλώ του "Μα εν για 2 μέρες τούτο ούλλο το κακό; Εν θέλουμεν αμαξού σιόρ, θα τους σύρνω μες το σαtchί τζιαι θα περάσουμε".

Exit χάσπας. Εγώ βουρώ να έβρω τα πράματά μας, να πακετάρω κτλ. Μετά που λίγη ώρα κτυπά η πόρτα της εισόδου και ανοίγω. Χάσπας, άθρωπ, ούτποτ τζιαι αλλο μια φιγούρα που εν θυμούμαι ντυμένοι στα μαύρα να στέκουνται τζιαι να με θωρούν σοβαροί κι αμίλητοι.

"Shit", λαλώ τους, "ποιος επέθανεν πάλε; (έθθα πάμε ταξίδι τωρά;;)"

Τζιαι εξακολουθούν να με θωρούν αμήχανα. Νέφκουν προς το μέρος μου.

"Εγώ; Σοβαρομιλάτε; Shit. Μα πότε;"

Μετά ήμαστε μες το αυτοκίνητο σπιλακωμένοι να πηαίννουμε αεροδρόμιο. Οι ταπέλλες εγράφαν Ακάκι, Κοκκινοτριμιθιά τζιαι εσκέφτουμουν "μα που πότε χρησιμοποιείται το αεροδρόμιο Λευκωσίας; Εννάν καλά οξά εννα μας πιαν οι Τούρτζιοι;"

Σε κάποια άλλη φάση εβρέθηκα με μια long lost φίλη μου τζιαι εκουβεγκιάζαμε, τζιαι νομίζω έξερεν οτι ήμουν πεθαμένη αλλά εν το εσχολιάζαμε.

~~~~~~~~~~~

Σχετικά με το προηγούμενο ποστ, να διευκρινίσω ότι έννεν τα άτομα που με διαβάζουν που θέλω να "κατηγορήσω" αλλά άτομα που γνωρίζουν αυτοί που με διαβάζουν. Τζι εν θέλω να σχολιάζω κάποιον σε κάποιον που τον ξέρει - ένας λόγος εν ότι τούτα που θα δει δαμέ δεν θα είναι η όλη εικόνα μιας κατάστασης τζι εν άδικο για τον "κατηγορημένο".

Τέσπα, αποφάσισα να γράψω για τα τεύχη* μου. Όι βέβαια όπως τα λαλώ στα ρεσιτάλ που δίνω άμαν είμαι μόνη μου, αλλά σε πιο compact μορφή και, φυσικά, με τρόπο ώστε να μεν με πιάσουν τηλέφωνο μετά οι αναγνώστες-φίλοι τζιαι να ανησυχούν. Αλλά εσείς να ξέρετε ότι εν πιο σοβαρά τα πράματα απ' ότι τα περιγράφω.

Άλλην φοράν όμως. Τωρά είμαι καλά.

Έννεν πράμα να σου περνούν τα νεύρα/λύπη/κτλ ως το πρωί. Μετά εννά πρέπει να καταβάλεις έξτρα προσπάθεια να φαίνεσαι πειραγμένος αν θέλεις να σε πάρει σοβαρά ο άλλος.

Τέσπα.

υ.γ. εν είχα τίτλο τζιαι έβαλα σας κάτι άλλο

Έχω τεύχη*

2011-04-28T15:09:00.000+03:00

*που θα έλεγε και η Neerie...

...και θα το έβρισκε η Εόλικα και θα έθελε μηλούι.

Τέσπα. Τελευταίως βασανίζουν με διάφορα.

Τζιαι όσο τα στοιβάζω τζιαι δεν τα εκτονώνω, πιντώνουνται τους τζι άλλα.

Αλλά πάντα έτσι ήμουν.

Στοίβασε τζιαι να στοιβάσεις. Έκρηξη εν έρκετουν, το πολύ-πολύ να δρατζιάσει κανένα σπυρούι. Τούτη η αυτοσυγκρότησή μου (έshει έτσι λέξη, έννε;) έφκαλεν τα νάμια. Αυτοεκτονώνω τα ούλλα πουμέσα μου ή/και σε fantastic fights.

Ένα που τα τεύχη* που με λυπούν εν τζιαι το ότι το μπλογκ έπαψε πλέον να προσφέρεται για εκτόνωση σοβαρών καταστάσεων, τόσο επειδή διαβάζουν με άτομα που με ξέρουν όσο και επειδή γενικώς άρκεψα να μεν πολλοείμαι ο εαυτός μου. Αν γράψω ακριβώς όπως τα σκέφτουμαι, έθθα καταλάβει κανένας τίποτε. Το ερώτημα είναι "γιατί με νοιάζει είπαμε;".

Come to think of it, τούτο είναι ακριβώς ο εαυτός μου. Να μεν είμαι ο εαυτός μου.

Τα τεύχη* μου εγνωρίσαν το μεγάλο μομέντουμ τους που τότε με το babynaming. Ο κύβος/μπαλάκι/whatever-it-is-that-is-in-one's-field ήταν σε εμένα να αποφασίσω για το όνομα του -παρεμπιπτόντως, άπαιχτου πανέμορφου απίστευτου τέρουλλου- Ούτποτ. Επήα τζιαι στα μέμορι λέηνς μου, εσκάλισα, ετσάππισα, έβαλα κόπρι.

Μέσα στον όλο κυκεώνα, έμαθα ότι που εγεννήθηκα τζιαι για 9 μήνες ελαλούσαν με Σούλλα.

Μετά ευτυχώς κάτι έπαθα τζιαι ετάξαν με κάπου αλλού τζι έγιανα.

Τέλοσπάντων.

Εν έχω όρεξη.

Υψόμετρο

2011-04-18T18:50:00.000+03:00

Καλά ρε Ούτποτ, καλά ρε μάνα μου, πού εκατάλαβες ότι σαν σε εκράτουν στέκοντας έκατσα; Αφού εν άλλαξα στάση τα γέρημα. Επόλλυνεν τίποτε το οξυγόνο; Ρούφα τζι εν καλό :ζ

Όι α;

Ας κουρεύονται

2011-04-15T13:14:00.002+03:00

Ένας τίτλος με πολλούς αποδέκτες, οι πλείστοι σε έδρανα.

Σιγά όμως μεν ασχοληθώ με πελλάρες - είπαμεν τα νέα τζιαι την τηλεόραση γενικώς έκοψα τα εδώ και πάρα πολύ καιρό, οπότε δεν έχω ιδέα τι σκαταγίνεστε.

Έβρετε οπωσδήποτε ακουστικά, μπηχτείτε τα στα σωστά αυτιά, δυναμώστε το τσας, πατάτε~~ς αντιναχτές~~ play τζιαι κλείστε τα μάθκια σας.

Εν σας περιπαίζω (όπως τζείνους με τα έδρανα), μόνο έτσι "βλέπεται" το πιο πάνω βίτεο που δεν γίνεται embed σε μπλογκ - εν τέλειο, έshει γέλιο τζιαι είναι τζιαι χαλαρωτικό :D

Sit tight :)

Πάει μου το mohawk?

Τζιαι ακόμα 12 ένη

2011-04-06T12:01:00.000+03:00

Είμαι περίεργη πότε εννά ξορτώσω να πω της βουλγάρας την κουβέντα με το καλημέρα. Που την Πέμπτη ως την Τρίτη σκέφτουμαι τρόπους να της το πω τζιαι διώ τζιαι άπειρα ρεσιτάλ ισιώματος νύφης βουλγάρας.

Έρκεται η Τετάρτη τζιαι κρύφω ως πάρατζει. Βασικά πάντα κάτι συμβαίνει τζιαι αναβάλλω το ίσιωμα. Πιχί σήμερα, μόλις τους άνοιξα την πόρτα τζιαι εshιονοστήκαν μέσα με γεια σου με καλώστον, εshούτταρεν μέσα επίσης ο ποντικόshυλλος του γείτονα τζιαι ξοπίσω του ο γείτονας να του λαλεί ευγενικά "Λίζα, έλα". ΤΡΑΒΑ ΣΥΝΑΞΕ ΤΟΝ ΓΙΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΡΤΕΡΑΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΤΖΙΑΙ "Εντάξει, παπά, έρκουμαι".

Ε μετά εκκεντρίστηκα τζι έπια τον Ούτποτ τζι εφύαμεν. Έσυρα τον μες το σαtchί (σλιγκ) τζι επήαμε Μωλλ. Τι σκατά νομίζουν ότι κάμνουν στο Κκαρφούρ; Τάχα ανακαινίζουν το έτσι κωλοσκέδιο; Έκαμα shίλιες ώρες να γυρέφκω θκυο πράματα που υπέθετα ότι θα ήταν δίπλα-δίπλα: πανιά τζιαι μωρομάντηλα. Με τα shίλια ζόρκα τζιαι τες shίλιες ερωτήσεις ήβραμεν τα πανιά - που ήταν λογικό να ΜΕΝΝΕΝ κοντά στες σερβιέττες, τα shampoo, τα ρολά τζιαι τούτα ούλλα. Μετά που τρεις shιλλιάες ζόρκα ήβραμεν τζιαι τα μωρομάντηλα - που ήταν ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ 7 ΔΙΑΔΡΟΜΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ, ΔΙΠΛΑ ΠΟΥ ΤΕΣ ΣΑΛΤΣΕΣ ΤΖΙΑΙ ΤΑ ΜΠΑΡΠΑΠΕΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΑ.

Πάλε εκκεντρίστηκα τζι έπια τον ούτποτ τζι εφύαμε.

Ο χεσμένος πλέον ούτποτ ετσιρίλλαν σε ούλλη τη διαδρομή ώσπου να έρτουμε σπίτι τζι εγώ να του λαλώ "όοιι άγγελέ μουυυ, όιι μωρό μουυυ, φτάνουμε μωράκι μου καλόοοο ΑΗΣΜΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΤΙΜΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (απαντώντας σε ένα billboard), εντάξει αγαπούλα μου εφτάσαμεε ΠΕΡΚΙ ΝΑ ΕΠΙΕΡΩΣΕΣ ΘΕΜΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΒΡΟΥΝ ΕΤΣΙ ΣΛΟΓΚΑΝ, όι μωρούι μου καλό μουυυ, φτάνουμεν αγάπη μουυ καλήηη ΡΕΞΕ ΜΑΡΗ ΕΔΕΚ ΠΟΝΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΝΑ ΣΠΑΣΩ ΤΑ ΚΑΛΟΥΠΙΑ, ΣΠΑΣΤΑ ΕΣΟΥ, όιι αγγελούι μου μικρό μουυυ, άτε αγαπουά μου εφτάσαμε ματάκια μουυ, μεν κλαίεις λεεε, ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑΙ, όοι το μωρό μουυυ, ξέρω το αγάπη μου τρων σε τα κακκάκια, ΙΝΤΑΛΟΣ ΣΕ ΕΠΟΖΑΡΑΝ ΕΤΣΙ, ΕΙΠΑΝ ΣΟΥ ΚΑΦΚΕΙΣ ΚΑΡΚΙΕΣ ΑΛΟΠΩΣ, άντεξε μιτσικουράκι μου και ήρταμε "ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΖΙΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ - Α-Γ-Γ-Ι-Α-Ο-Λ-Α-Ν, Ρ-Ε-Ξ-Ε-Τ-Ζ-Ε-Ι" ντάξει αγοράκι μου συγνώμη που συμώνω βλεε, μα εν πράματα τούτα μες τες στράτες ρε μωρό μουυ ρεε, όοιι άγγελε μου όιιι, ΕΙΤΕ ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΙΤΕ ΠΕΛΑΤΗΣ, ΕΣΟΥ ΝΝΑΜΠΟΝΝΑ ΚΑΜΕΙΣ, ΠΕΡΚΙ ΝΑ ΠΙΕΡΩΣΕΣ ΤΖΙ ΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΛΟΓΚΑΝ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΖΙΑΙ ΤΟ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ, ντάξει μωρούι μου καλόο έτοοο φτάνουμεεε ΑΤΕ ΑΨΕ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΖΙ ΕΝΝΑ ΑΡΚΕΨΩ ΤΖΙ ΕΓΩ ΝΑ ΤΣΙΡΙΛΛΩ ΤΩΡΑ ντάξει αγάπη μου ντάξει..."

Τωρά ο Ούτποτ τζοιμάται τζιαι η βουλγάρα κάμνει χούβερ γυρόν του ενώ μιλά μου ψυθιριστά για να μεν τον ξυπνήσουμε.

Παγκόσμια Μέρα Αυτισμού

2011-04-02T20:16:00.001+03:00

Τη Δευτέρα, 5 Απριλίου, ποννα πάτε δουλειά να πείτε του μάστρου σας να μεν νομίζει ότι επειδή η γιορτή του έππεσε Κυριακή εννά γλυτώσει το τζιέρασμα, τζιαι ευχηθείτε του να ζήσει "για εχτές".

[ok, actually άκυρο, πολλά όμως! Έχασα το λοαρκασμό με τες ημερομηνίες (είδες άμαν κάθεται τζιαι ξιέται το πλάζμα;) - εν σήμερα η μέρα αυτισμού γι' αυτό να μας ζήσουν οι μαστόροι μας τζιαι ο Μποπ ο Μάστορας.]

Κατά τ' άλλα, αντιγράφω που τη Στέλλα που αντιγράφει που τη Μαρία:

Αυριο , 2/4 ειναι η παγκοσμια μερα του αυτισμου, το κακο με τον αυτισμο ειναι οτι βρισκεται στην αφανεια , ειναι μια διαταραχη που κανει τους ασχετους με αυτην να αντιδρουν περιεργα οταν αντιμετωπιζουν ενα αυτιστικο , πολυ συχνα μας κραζουν γιατι ειμαστε τοσο χαλαροι με τα ," κακομαθημενα παιδια μας " , και ξερεις, το μονο που δεν χρειαζονται ειναι να τα κλεισουμε μεσα στο σπιτι , βοηθωντας ετσι να μεινει αυτισμος και στο μελλον στην αφανεια .

Γιατι θα με δεις στο σουπερμαρκετ μαζι με τον Παυλο ανυπομονο ,θα με δεις στο δρομο με το παιδι να πεταριζει , θα τον ακουσεις σε δημοσιο χωρο να φωναζει αναρμοστα οταν δεν μπορει να γινει κατι, ....και εγω, και καθε εγω-γονιος θα πρεπει να χειριστω την κατασταση που εσυ ισως δεν αντεχεις να βλεπεις.

Αν εχεις blog και θελεις να βοηθησεις, βαλε αυτο το βιντεακι και πες και δυο λογια , βοηθησε σε αυτο που εχουμε πραγματικα αναγκη,

......να μας κατανοησεις.

YELL

2011-03-19T14:43:00.000+02:00

Σύγχυσις

2011-03-16T09:35:00.000+02:00

Το αθρωπούι μου ζει ένα δράμα, έχει 2-3 μέρες.

Τζιαι να πεις εισέβαλεν απότομα στη ζωή του ο Ούτποτ; Καμία σχέση. Ο φτωχός (ο Ούτποτ) τζοιμάται ούλλη μέρα τζιαι εν ενοχλά κανέναν. Τες πρώτες 2-3 μέρες μάλιστα, το αθρωπούι εβοήθαν τζιαι στο αλλαξοπάνισμα με το να μου ποταβρίζει ό,τι ποτσούι τζιαι μαστραππούι έβρισκεν μπροστά του.

Όταν πρωτοείδα τούτη τη διαφήμιση πριν μερικά χρόνια, εσκέφτηκα δύο πράματα: α) εν η πιο κορυφαία διαφήμιση έβερ, β) τούτο το πράμα εν έshει chance να συμβεί σε μένα.

Αν ήσαστε εχτές στο Μετρό (το σούπερμάρκετ φίλοι καλαμαράδες, καθότι μετρό που το δικό σας δεν διαθέτομε), τότε χαίρω πολύ, ακούσετε μας. Our first tantrum.

Η μόνη διαφορά που την ανωτέρω διαφήμιση εν ότι το αθρωπούι δεν μιλά ακόμα οπότε δεν ήξερα τι στο καλό ήθελε όταν επορτοκλώτσαν τζι επαούριζεν μες το καρότσι σαν το αγρίμι στο κλουβί. Εκατάλαβα όμως τη δύναμήν του: όταν επήα να τον βάλω μέσα στο καρότσι, τόσο πολλά εν ήθελε να μπει μέσα που έκαμνεν έλξεις με τον κώλον του για να μεν κάτσει κάτω τζιαι επερπάταν πάνω μου όπως τη διαφήμιση των μωρτήζων που χορέφκουν πας τον τοίχο (οι νεότεροι σκεφτείτε Matrix και λοιπά τέθκοια έργα που κάμνουν σούζες πας τους τοίχους πριν δώκουν κλωτσιά).

Λύει τον η μίλλα μας τον γέρημο :( Εν εκτός εαυτού. Το μωρούι μου, το αρκουδούι μου, η αγάπη μου η τεράστια που ξαφνικά έγινε γίγαντας! Τέρουλλος!

Ελπίζω να περάσει γλήορα.

Έχω μια κρυφήν ελπίδα ότι εν που επονούσε τα αυτιά του τζιαι ήταν λυμένος της νύστας που έκαμνε έτσι... όι ότι εύχομαι ναν άρρωστος, you know what I mean.

Προς Ούτποτ: Εν επίστεψα ούτε στιγμή ότι θα μπορούσα ποττέ να αγαπήσω άλλη φάτσα εκτός του αθρωπουθκιού, αλλά με το που σε είδα επείστηκα ότι η κουβέντα με τα τζιερκά (που αφταίνεις το ένα με το άλλο χωρίς να λείφκει η φλόγα; που παρομοιάζει την αγάπη των γονιών; τζείνη) εν αλήθκεια...

Προς βουλγάρα: μάθε τη νύφη σου να λαλεί καλημέρα τζι άησμε με τα "κόρη έννεν καλά έτσι που το βάζεις" (για τον Ούτποτ στο σακκί/μάρσιπο). Γιατί στο χωρκό μας έχουμε μια κουβέντα που πάει κάπως έτσι "Τζείνος που μπαίνει τζι εν λαλεί με γεια σου με καλώστον, στο παναΰρι έπαρτον τζι όσα σου δώκουν δώστον". Mεχεχ χεχ :]

Babynaming: The Serial

2011-03-14T15:04:00.002+02:00

Killer :ζ

Ο κύβος για το όνομα του Ούτποτ ερρίφθη. Εν κάτι πολλά έτσι (ίσως το Maynard ναν τζιαι καλλύττερο):

Με τον χάσπα ακόμα λαλούμεν τον "ο Άλλος", "ο Μιτσής", "ο Μικρός". ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΠΑΕΙ ΠΟΥΝΑΜΕΝΠΩ. ΕΝ ΚΡΙΜΑΝ ΤΟ ΚΟΠΕΛΛΟΥΙ. Τζιαι μεν ρωτάτε "καλό γιατί;" Αλλάξετε θέμα.

Παχομέρειες σχετικά με τη νέα τάξη πραγμάτων σύντομα. But don't hold your breath. Στα διαλείμματα μεταξύ των αλλαξοπανιών και γαλεμάτων, εν θέλω να κάμνω τίποτε παρά μόνο να ππέφτω. Πάντως η γέννα η καλή εν σαν την δουλειά την καλή: σχήμαν οξύμωρο!

Τζιαι what's with the visits man? Τι ηλίθια κουλτούρα εν τούτη που θέλει τον καθένα να σπεύδει ΤΖΙΑΙ στην κλινική ΤΖΙΑΙ μόλις πάω έσσω μου; Τι έρκεστε να κάμετε σιόρ; "Να σας δούμε". Να σας στείλω φωτογραφία τζιαι να μ' αφήκετε ήσυχη. Πονώ τα πλευρά μου, τα βυζιά μου, τα κόκκαλά μου, θέλω να λύσω τζιαι όι να κάμνω καφέδες τζιαι να είμαι ευχάριστη - για χάρην του φαξ δηλαδή!

Το ίδιο τζιαι στην κλινική: έshει λόγο που υπάρχουν ώρες επισκέψεων, πιστεύκεις το;;! Το τελευταίο πράμα που θέλω μόλις γεννήσω είναι να αννοίει την πόρτα ο καθένας ανά πάσα στιγμή τζιαι να στρογγυλοκάθεται τζιαμέ είτε τζοιλιοπονώ είτε θέλω να θηλάσω είτε να κατουρήσω είτε να αλλάξω πανί μητρότητας είτε απλά να τζοιμηθώ κοντέμιτ. Τζιαι να νομίζουν ότι εν ενοχλούν αν κάθουνται ήσυχα ήσυχα τζιαι παρακολουθούν το θηλασμό ή ακούουν το ππshhhhhhhhhhh.

%&#$*$^!

Ε-ε-έρχεται

2011-03-04T13:39:00.000+02:00

Όχι, δεν εκπέμπουμε ζωντανά από τη Βαγδάτη, μεν ενθουσιάζεσαι Αχάπαρη...

Απλά έρχεται, ειδοποιήσαν μας να επιστρέψουμε στις θέσεις μας τζιαι να φορήσουμε τες ζώνες μας.

Άσχετο (απλά γράφω το γιατί έταξα να γράφω κατιτίς), τον τελευταίο μήνα ετύχαν δυο θανάτοι στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον που τους οποίους πήρα σημαντικά μαθήματα. Ήταν και οι δύο άτομα αχώνευτα έως και μισησμένα από τους δικούς τους. Το πρώτο μάθημα-υπενθύμιση που πήρα ήταν ότι whatever the case, εγώ εν έπρεπε να επηρεαστώ απέναντί τους που τη στιγμή που εν μου εκάμαν τίποτε εμένα - τζιαι που, αντιθέτως, προς εμένα εδείχναν εκτίμηση. To δεύτερο μάθημα-υπενθύμιση εν ότι δεν μπορείς ποττέ μα ποττέ να ξέρεις τι έshει μες την ψυshή του ο άλλος: η δεύτερη περίπτωση αχώνευτου ατόμου αυτοκτόνησε. At which ζαώννεις. Τζιαμέ που τον είshες για αναίσθητο/εκμεταλλευτή/κακό κτλ, με την αυτοκτονία του δείχνει ότι μάλλον έπιασεν το ραντάρ του ότι ήταν βάρος στους άλλους, ότι εν τον εθέλαν;

Τέσπα.

Έθελα να βάλω ένα τραγούδι αλλά μίshιμου το συγκεκριμένο εν δικαιούμαι να το κάμω embed, οπότε σύρνω άλλο πάνω.

Ως πάρατζει.

Waiting for Godot

2011-03-03T09:53:00.000+02:00

Udbodh.

Αν ξηβαρεθώ πιο μετά μπορεί τζιαι να σχολιάσω το show για την επιλογή του ελληνικού τραουθκιού για τη γιουροβίζιον - or have I just?

Εσύ ξέρεις γιατί είσαι στο δρόμο;

2011-03-02T14:08:00.000+02:00

υ.γ. θα ποστάρω κάθε μέρα που κάτιτίς, ώστε να ξέρετε πως τη μέρα που δεν θα έshει ποσταρισμένο κάτιτίς, αφίχθην ο Ούτποτ... Ίνταλος σας έχω ρε, ίνταλος σας έχω...

2011-02-27T16:53:00.001+02:00

Not yet

2011-02-23T21:44:00.001+02:00

Εν είχα σκοπό να κάμω τόσο τζιαιρό να γράψω - αντιθέτως, έshει μέρες που θέλω να σας πω ότι αν δείτε τζιαι περνά τζιαιρός χωρίς φωνή ή ακρόαση, να μεν ανησυχήσετε, θα σημαίνει απλά ότι επέθανα.

Εδώ και καμιά βδομάδα πήρα άδεια κυκλοφορίας που το γιατρό τζιαι πάω για κανένα ψούμνισμα στον μπακάλη.

Το αθρωπούι εξαναερωτεύτηκε με σφοδρότατα, ακριβώς όπως τες μέρες πριν νοσηλευτώ και μείνω μακριά του για μέρες (πριν 4 μήνες). Είμαστε φαλλαρισμένοι ο ένας πας τον άλλο τζιαι αχχώνει με τούντο πράμα. Γιατί εντός των ημερών εννά τον ξαναεγκαταλείψω τζιαι θα στραφώ σπίτι μετά που 2-3 μέρες με άλλον...

*σάι σάι σάι*

Τούντην στράτα εκατάλαβα το νόημα της ευχής "Καλή ελευθερία". Όταν εγκυμονούσα το αθρωπούι τζιαι ελαλούσαν μου "καλή ελευθερία" απαντούσα "εν τωρά η ελευθερία". Τωρά με τον Ούτποτ, όμως, ανυπομονώ να "ελευθερωθώ" (σωματικά πάντοτε), να αλαβρύνω, να χωρώ μες τα ρούχα μου, να τζοιμούμαι σε όποια στάση θέλω, να μεν πονώ κόκκαλα που εν έξερα ότι είχα, να ξηπρηστώ, να φτάσω να κόψω τα νύshια των ποθκιών μου τζιαι να φορώ τες κλάτσες μου, να ξανατενίσω το land down under άνευ καθρέφτη... Πάντως έννεν πράμαν να μεν μπορείς να δεις το ίδιο σου το πράμαν μαν!! Οι μονίμως σκεμπετζίηες ίνταλος αντέχουν;; Σκέφτουμαι τους πολλά συχνά...

Σήμερα εσταμάτησα σε μια ΑΤΜομηχανή να πιάσω ρευστό. Εζήτησα 80 ευρώ. Έδωκεν μου 200. Θωρώ την απόδειξη, έγραφεν ότι μου εδώκαν 80. Ννα μες τα μμάθκια: το επόμενο δευτερόλεπτο, αντί να με έβρει να ξερογυρίζω away και να γίνομαι καπνός, ήβρεν με μπροστά που το ταμείο να τους λαλώ ότι έτσι τζι έτσι το μηχάνημά σας. "Ουπς" τζιαι "ευχαριστούμε" τζιαι "εγλύτωσες μας που πολλά μεγάλο χαττά". Ναι, να κρατήσω λίγο τα ρέστα για το καλό που σας έκαμα; Επαίζαν πελλό. Άχχος shίλλια όμως. Να ξηλώνουν τη μηχανή για να έβρουν σε πόσους άλλους εδώκαν άλλα των άλλων ριάλλια. Σάστε την τζι έγυρεν - αφού οι αποδείξεις εγράφαν όσα εζητήσαν τα πλάσματα, εν μπορέιτε να αποδείξετε πόσα επιάσαν που τη μηχανή. Εκάτσετε πάνω.

Μετά που καμιάν ώρα πιάννει με τηλέφωνο ο διευθυντής του υποκαταστήματος να μου πει ότι δεν έχει λόγια να εκφράσει τη συγκίνησή του για το ότι υπάρχουν ακομα Άνθρωποι και να με συγχαρεί για την ακεραιότητά μου και ότι εγλύτωσα τους που τεράστιο πρόβλημα και λοιπά. Εγώ ελάλουν του "νάσαι καλά, εν οκ" αλλά που μέσα μου εφώναζα "ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΜΟΥ ΤΟ REWARD" ενώ περνούσαν που μπροστά μου εικόνες σπιθκιών με πισίνες overflow τζιαι απίστευτα έπιπλα κήπου...

"Αυτό που μπορώ να κάμω είναι αν έχετε παιδάκια να περάσετε να σας δώσουμε κάποια δωράκια που δίνουμε στα παιδάκια..." Τα σπίθκια με τες πισίνες επήραν πουρλόττο τζιαι στη θέση τους εθώρουν το μανιτάρι που δημιουργεί η ατομική πόμπα. Να κόψω να ξαναπάω για να μου δώκουν κανένα κουμπαρά τζιαι κανένα τετράδιο της Unicef. Δηλαδή, αν δεν είχα μωρά τι ήταν να μου δώκουν; Αγγούρι ξυδάτο;

Oh well. Αυτά παθαίνεις άμαν είσαι τίμιος.

Α, εννοείται ότι ώσπου να ξηλώσουν τη μηχανή τζιαι να σάσουν τη συναλλαγή είχαν με τζιαμέ τζι εκαρτέρουν στέκοντας κανένα 20λεπτο. Απείλησα τους 1-2 φορές ότι "αν αρκείτε εννά πεταχτώ έξω να τραβήσω τζι άλλα" τζιαι απλά εχαμογελούσαν μου ενώ εγώ ετριβιτζιάζουμουν που δεν το έκοψεν ο νους μου πιο γλήορα.

Η βουλγάρα παίζει μου λλίο την τάκκα τελευταίως (ήβρεν με ίλαρη τζιαι παίζει το αππαρίν της) τζιαι την επόμενη φορά έθθα καταλάβει πόθθεν της ήρτεν... Τζιαι θα είναι τζιαι η τελευταία φορά που τους αννοίω τζιαι λαλώ τους καλημέρα (τζείνης τζιαι της νύφης της) τζιαι η μιτσιά δεν μου απαντά. Εκνευρίζει με. Σύντηshε ηλίθιο, εν έμαθες να shαιρετάς ακόμα; Κάπου εξαναείπα ότι ΦΑΚΚΟΥΝ μου οι ντροπαλοί που εν ξορτώνουν να αρθρώσουν τα βασικά.

Σήμερα επήα στο νοσοκομείο για μια εξέταση. Μπορεί να μεν εξαναείδα τόσες κοτζιάκαρες τζιαι ζαοχρυσοξηδόντισσες γύφτισσες με τρία δάκτυλα ρίζα μαζεμένες να δυσπυρκούν για τον τρόπο που οι υπεύθυνοι κανονίζουν τα ραντεβού τζιαι που ποιαν ώραν εν η καθεμιά τζιαμέ.

Έκαμα 5 ώρες. Σε αρκετές φάσεις εσκέφτηκα να κάμω λλίο χιούμορ να σπάσει η μονοτονία αλλά η βαρεμάρα μου got the better of me. Έθελα να πω της γιάτρενας που εζήτησε τα στοιχεία του άντρα μου, "του άντρα μου οξά του πατέρα του μωρού;". Τζιαι της άλλης που μου είπε να κάμω λλίο σεξάκι για να κατεβεί το μωρό στη θέση του, "με ποιον; εν έχω άντρα" κτλ. Oh-well.

Ετέλειωσεν τζιαι το πλυντήριο.

Bulgarian Day

2011-02-09T08:55:00.001+02:00

Μέρα βουλγάρας σήμερα.

Πρέπει να τζοιμούμαι ή να προσποιούμαι ότι είμαι σούπερ busy για να μεν μου πολλομιλά.

Ευτυχώς σήμερα ήρτεν με τη νύφη της (ένηξερω αν εν εφκαρμένος ο φόος της ή αν εκκρεμούν sessions στο Τρόοδος - τες στοίβες με τα ασιδέρωτα πάντως εν έδειξε να τες εφοήθηκε) που σημαίνει ότι εννά φτυshήσουν μιαν ώραν αρχίτερα. Παίζεται λλίο, βέβαια, γιατί έshει που την ώρα που ήρταν που εν εβάλαν γλώσσα μέσα.

Άτε τες κόρες μου.

Άτε τζι εν GLORIOUS WEDNESDAY έξω (έπρησα σας, yet?) τζιαι εν θέλω να την ηφκάλω μες τα κρεβάθκια. Πρέπει να κόψω τζιαι τα μαλλιά μου, μεν έρτει ο Ούτποτ τζιαι δει με έτσι, εννα ξαναμπεί μέσα (αποφεύγω να πολλοκινούμαι μπροστά τους, πόσο μάλλον να πιάσω το αυτοκίνητο τζιαι να ισιώσω, γιατί αν δει η πεθερά βουλγάρα ότι είμαι καλά εννά με βάλλει να τους τανίσω! Oh yes).

Άτε, κανεί τζιαι με τούντον κλησμό πας τα πόθκια μου. Καληνύχτα.

Try our Baby Name Finder

2011-02-08T13:32:00.000+02:00

Still undecided about a name? Try our baby namer for new ideas.

Choosing a name for your baby is one of the joys of becoming a parent [spare me please, έμπα στο ψητό]. Will your daughter be an adorable Ava or an elegant Emma? [σίουρα] Do you want your son to be a tough Thomas or an artistic Aaron? [τταφφ ττόμας ορ αφτίστικ άαρον λαλεί!] Our name finder has thousands of ideas. Search by name meaning or origin, or discover the meaning of names you like. We have fascinating facts, too. For example, did you know Ana is the name of a Celtic goddess and Kale is a moon of Jupiter? [όι, τζιαι τωρά που το έμαθα εννά ππέσω ξηκλάτσωτη]

Have fun choosing a name for your baby, and sharing it with your friends and family!

[άτε, πάμε να δούμε τι μας προτείνετε... Χμμ, Baby name shuffle λαλεί δαμέ, ας τσιλλίσουμε]

[boy's παρακαλώ - τσιλλ]

Πριν αποκαλύψω το αποτέλεσμα της κλητωρίδας, να θυμίσω ότι δις γουώζ "trying my luck and letting them pick a name for me":

Ούτποτ. Άτποτ. Ίντιαν, Χίντου. Μήνιγκ "λίττολ νώλητζ".

Ξαναθκιαβάζω το.

Ούτποτ/άτποτ, όριτζιν ίντιαν, μήνιγκ λίττολ νώλητζ.

Μήνιγκ λίττολ νώλητζ.

*breathe in... breathe out*

*eyelids closed but eyes rolled*

Okay.

WHY WOULD SOMEONE EVER NAME THEIR KID "LITTLE KNOWLEDGE"???!!!

Μετά που πολλύ shιονούι, curiosity got the better of me και ξαναπάτησα το shuffle.

Ok *breathe* Δαμέ εν με επείραξε τόσο το Χαρτζί όσο το ότι επιμένει να μου προτείνει πακιστάνικα ονόματα. Is it something in the way I click?

Ξαναπατώ το shuffle να δω.

Κουάνταραμέρα.
Τουλάχιστον αλλάξαμε ήπειρο.
Κάτι σε πιο κοντινό όμως υφάρχει;
Shuffle.

Μέρβιν.
Σιγά μεν τον φκάλω Νέβιλ Λόγκμπόττομ.

Ακολουθεί υστερικό πάτημα του shuffle - είμαι πολλά περίεργη να δω τούντην φοβερή την συλλογή τους.

Α, κοντέφκουμεν στες γειτονιές μας! Μήνιγκ ΤΡΑΟΥΛΛΟΣ.
Άγια ολάν.
Shuffle.
Hebrew, Sanskrit, Indian, Irish, Welsh...

E TZIAI ΚΑΛΩΣΤΟΝ ΤΤΟΦΗΝ.
Τo φακτ που παραθέτει προς εντυπωσιασμόν θυμίζει μου το "λίττολ νώλητζ" - εν υπέρ του Χριστόφορου που επήεν Νέαν Υόρκην τζι ενόμισεν εν η Τζαΐπούρ;!

Shuffle.

Langer, Waqas, Ghiyath, Biner, Shiloh...

Εννοείται ότι έshει που ώρας που τσιλλώ το shuffle αποκλειστικά για τους σκοπούς του παρόντος ποστ. Διότι όνομα που δαμέ ΔΕΝ ψουμνίζουμε.

Αλλά νομίζω θα κρατήσω το Ούτποτ για blog name του δεύτερου αθρωπουθκιού.

Γιατί είχα τζιαι για τούτο έννοια: να το λαλώ Μαρτούι τζιαι Οκτωβρούι το άλλο; Να το αφήσω "αθρωπούι 1 & 2"; Άshημο το δίλημμα...

Τέσπα, κλείω γιατί εν GLORIOUS TUESDAY σήμερα τζιαι νιώθω eerily fit. Πάω να ξεδώσω σε κάτι...

TGIM

2011-02-07T11:51:00.000+02:00

Παίζει να μεν εμίσησα κάτι τόσο στη ζωή μου
όσο μισώ τα σαββατοκυρίακα εδώ και 2-3 μήνες

Glorious Monday.
Glorious, glorious, glorious.
Plain glorious.

I feel like a phoenix.

Νομίζω αγχώθηκα.

2011-02-05T21:15:00.003+02:00

Samba στην κουτσιερή - ενημερωτικό update

2011-01-26T14:02:00.001+02:00

Τούτο το ποστ είναι καθαρά για τον καημένο πλησίον που θα του μιτσιάνουν τα ρούχα τζιαι θα ψαχτεί στο ίντερνετ για τη λύση:

ΚΑΜΕ ΔΙΑΙΤΑ.

Αλλά αν σου τα εμίτσιανε το στεγνωτήριο, κάμε το εξής: Ξαναπλύννε τα (στους 40), πλύση εξπρέςς (εν θέλει πολλά πολλά, απλά για να χαμνίσουν κάπως) τζιαι μεν τα σφίξεις. Εγώ έβαλα τα στες 400 στροφές, δηλαδή πιάννεις τα μετά τζιαι εν βαρετά που το νερό που έχουν μέσα ακόμα. Πριν να τα απλώσεις, αντίνασσε τα τζιαι τράβα τα τζιαι τσας τζει-δα. Όταν με το καλό στεγνώσουν τζιαι αξαμώσεις τα πας σε κάποιο ορίτζιναλ, θα δεις ότι ανέκτησες τουλάχιστον 2 δάκτυλα (ππέσοντα) σε size (είshες χάσει 4-5!).

Να το πούμε και αγγλιστί, σε περίπτωση που ο πλησίον δεν μιλά τούρτζικα: If you put clothes in dryer and come out small, you wash again to xamnisize them and dont stranjisize them hard. Before you lay them to dry, give them a good jerk and pull them gently here and there. When they dry you will notice that you have 2 more fingers out of the 4-5 you had lost.

Και φυσικά σήμερα πρωίν πρωίν ήρτεν η βουλγάρα. Αννοίω της τζιαι shουττάρει μέσα αναστατωμένη (πάντα κάτι έχει συμβεί).

- Καλώστην Ευγενία, καλημέρα!

"kalimera..." τζιαι πάει απευθείας να αρκέψει σίδερο.

- Νάμποshεις;!

"pou einai vizaradiko??..."

- (ΑΑΑΑΪΝΤΕΕΕΕ ΠΟΥ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ ΤΟΥ ΦΟΥ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΝ ΠΩ - τζι εν είμαι με σασμένη για να πάω εκδρομή στο Σινικό Τείχος σήμερα). ΠΟΙΟΝ ΒΥΖΑΡΑΔΙΚΟ;;;

"ekei pou tromos paei etsi [ζωγραφίζει μια διαδρομή πας το shέρι της με το δάκτυλο του άλλου shερκού] kai deksia exei ena vizaradiko..."

Τζιαι προσπαθώ να μαντέψω πού θα καταλήξουμε αυτή τη φορά, πέρκι κόψω λλίη στράτα: Στο βενζινάδικο έshει ένα σαντουϊτσή που επήρεν μια βουλγάρα που εν φίλη της νύφης της τζιαι έshει μιαν ανιψιά ποννά χαρτωθεί τον άλλο μήνα τζιαι θέλει να της πω καμιάν ράφταινα καλή να πάει να ράψει φουστάνι; Μετά το βενζινάδικο έshει ένα φούρνο τζιαι μετά τον φούρνο έshει ένα σχολείο τζιαι άμα πάεις που τζιαμέ αριστερά έshει κάτι σπίθκια μεγάλα τζιαι τζιαμέ μεινίσκει ένας δάσκαλος της κιθάρας που τον εγνωρίσαν στον παιδίατρο γιατί είχαν τα παιθκιά τους ανεμοβλογιά τζιαι η γεναίκα του δασκάλου της κιθάρας εν πολλά καλή γεναίκα; Επήρεν ο γιος της το αυτοκίνητό του στην πεζίνα για πλύμμα τζιαι σαν έκλωννεν πίσω που ένα φορτηγό είδεν έναν λύμπουρο τζιαι έπιασε απότομα στόπερ τζιαι ετσιριλλίσαν τα λάστιχά του τζιαι αν ηξέρω πού εν το συνεργείο της Mazda να το πάρει; Όι, όι, έννεν τούτο - ούτε ως την Μπαγκλαντές εν μας επήρεν. Άλλο. Εν δυνατόν ποννα μιλά για το εχτεσινό ατύχημα τζιαι ότι εσυνέβηκε κοντά σε ένα βενζινάδικο;; Ις δις μάι λάκκι τέι;;

Sorta!

"ekei einai grafeio asfaleias kai ithele 2-3 ores mexri na erthei tseroui. Kai meta alli 2-3 ores na erthei alli asfaleia kai eftixos pou to allo itane kseno giati an itan kypraio katishi mas..."

- Γιατί κατίshι σας; Αφού εν ο άλλος που έφταιεν!

"pou einai ekeino katastima me paidika rouxa??..."

Samba στην κουτσιερή (άλλως εγύρισεν μου)

2011-01-25T22:45:00.002+02:00

Τι ωραία μέρα σήμερα, τα σύννεφα λάμπουν στον ουρανό, είναι ό,τι πρέπει για να ετοιμάσω τη βαλίτσα του μαιευτηρίου επιτέλους.

Συνάω ΟΥΛΛΑ τα ρουχούθκια -καινούργια και μεταχειρισμένα- μεγέθους 0-3 μηνών για να τα πλύνω. Ανοίγω πλυντήριο, in you go. 60 βαθμουλάκια, έτσι για βράσετε καλά και να σκοτωθούν τα μικροβιάκια.

Δυο ώρες αργότερα, μεταφέρονται με πλοία στο στεγνωτήριο.

Κανένα αναμισάωρο αργότερα, ανοίγομεν την πόρτα και αναδύεται η μυρωδάτη βραστίλα. Αρπάζω το πρώτο εσκιμούι για να το αγαπήσω λλίο πάνω μου, τζιαι πριν καν κοντέψει του στήθους μου ξανατραβώ το πίσω. Hooooooold IT!!

Θωρώ το τζιαι θωρεί με.

Κάτι εν μου πολλοκάθεται.

Πιάννω αλλόνα. Πάλε κάτι σάννα μεν μου αρέσκει.

Με σταθερή έως και υστερική επιτάχυνση αρχίζω να τα φκάλλω έξω ένα ένα τζιαι να τα θωρώ.

This cannot be happening.

Με αλλοπρόσαλλες πλέον κινήσεις βουρώ τζιαι βρίσκω ένα άλλο ρουχούι του ιδίου μεγέθους που έκοψε έξω που τούτην την πλύση γιατί εν εταίρκαζε με τα άλλα χρώματα. Βάλλω το ένα πάνω στο άλλο τζιαι αξαμόννω τα.

Έθελα να ππέσω χαμέ.

Το πλυμμένο ήταν το μισό σάιζ του άπλυτου.

ΝΟ.

ΝΟΟΟ!!!

ΝΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!!!!!!

Πόμεινε. Πέρκι ναν ούλλα έτσι.

Αξαμόννω τα ούλλα ένα ένα. Δεν εγλύτωσεν ένα. Εγίναν τέλεια πιππιρούθκια.

Έθελα να τσιριλλώ.

Μιλούμε για ένα βουνάρι ρούχα.

Από 0-3 μηνών εγίναν 0-3 ημερών.

Βουρώ στο ίντερνετ. "H-O-W T-O U-N-S-H-R-I-N-K C-L-O-T-H-E-S".

Εν μέσω "clothes that have shrunk cannot be undone" και "wash them in vinegar" - ΣΙΓΑ ΜΕΝ ΤΟΥΣ ΒΑΛΩ ΤΖΙΑΙ ΚΑΠΠΑΡΙ - κτυπά το τηλέφωνο. Η βουλγάρα καθαρίστρια. Για την οποία έχω ήδη ένα draft ("έχω και για σένα ένα ντραφτ" - η νέα απειλή).

"Sike pou einai pondilata jsdfhFGcb asjhgateads"

- Ποδήλατα;

"nai, pou einai? ksereis?..."

- Τα ποδήλατα. Ποια ποδήλατα (μαν);;;!!! (άμπα τζιαι θωρώ όνειρο, ακούεται σαν συζήτηση ονείρου πάντως)

"edo tseroui pou paeis deksia... exei podilata... kjfvkas asiufasga sufrdsiuz..."

Εκατάλαβα ότι ΠΑΛΕ θα με πάρει στο κυρίως θέμα μέσω Πεκίνου. Τούντην φορά με στάση για ανεφοδιασμό στη λεωφόρο Τσερίου, η οποία πόρρω απέχει που το θέμα μας, ως συνήθως. Πιάννω ώρα - σε κανένα μισάωρο θα ξέρω γιατί μου τηλεφώνησε.

- Στη Τσερίου; Ναι...;

"Nai, tseroui, edo pou exei podilata jha ufhal sdklj ndeksia pou paeis ksdfgvv prin apo to kjdsh adshg..."

- Ναι, στη Τσερίου που έχει ποδήλατα, ναι.....;;;

"Nai, tseroui ekei pou paeis ndeksia sdjahfgw rugiq mia motora fkvbk fagfvahfgv me to gios mou kdsgagahg..."

Στο eyerolling επάνω πέφτει το μάτι μου στο βουνάρι με τα λιλλιπουτόρουχα.

- ΕΥΓΕΝΙΑ ΜΟΥ, ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΜΑΝΑ ΜΟΥ.

"kfjhtd erxetai ksjakjfh den foraei kadsfjhbga kafka tou..." (θείκή διευκρίνηση, εν μπορείς να πεις)

- KAΣΚΑ.

"nai!! kaska kai ksdgfak hfgfga hf hjdgsfvajhKFUGFKA,HDG JGH..."

- ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΣΟΥ ΤΖΙΑΙ ΕΙΧΑΤΕ ΑΤΥΧΗΜΑ;

"Nai nai! pairno mama sou kai den apanta kdsjg afg a afgazdfb..."

- *ομμμ ομμμ* ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΕΙΣ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙΣ;

"Nai nai! kai na erto kdsl afga lagfalfga lfgvahg ahfgv ahglarsdbsjh..."

- ΝΤΑΞΕΙ, ΕΙΠΑ ΤΗΣ ΤΟ ΠΙΛΕ.

Πίσω στα ρουχούθκια.

Γουώτ δε φαγκ νάου.

Εννοείται ότι σε όσες νοικοτζυρές απευθύνθηκα τηλεφωνικώς εν είχαν ποττέ τέτοια εμπειρία. (It's okay, you can tell me...)

Αποφασίζω να τα ξαναπλύνω τζιαι να τα απλώσω.

Στο μεταξύ τηλεφωνά ο χάσπας.

Έτσι τζι έτσι με τα ρούχα...

"Ε ΓΙΑΤΙ ΒΑΛΛΕΙΣ ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΟ;; ΕΘΕΛΑΝ ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΟ ΣΗΜΕΡΑ;;"

- Καλάν, πότε αλλάξαμε ημισφαίριο τζι εν το κατάλαβα;; Φυσικά τζι εθέλαν στεγνωτήριο σήμερα!!

"ΝΑ ΤΑ ΑΠΛΩΝΕΙΣ ΤΖΙ ΕΝΝΑ ΓΙΝΟΥΝΤΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ"

- Μεν σου πω τζιαι τρεις χαρές. Εν-είshεν-τόπο-η-απλώστρα.

"ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ. ΝΑ ΜΕΝ ΤΑ ΠΛΥΝΝΙΣΚΕΙΣ ΟΥΛΛΑ ΜΙΑΝ ΦΟΡΑ-"

- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΠΕΛΛΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΣΥΝΤΗΣΣΙΕΝ.

Ύστερα που αλλο καμιάν ώρα, φκάλλω τα ρουχούθκια που το πλυντήριο τζιαι αντινάσσω τα ένα ένα τζιαι ψιλοτραβώ τα τζιόλας πέρκι μακρύνουν. Φκερώνω την απλώστρα (άτε κοπέλια, απόφαν έφαν - θα πάτε στο θάλαμο στεγνωτηρίου εσείς) τζιαι κάθουμαι τζι απλώνω 76487 ρουχουλλούθκια. Εκόπην η μέση μου.

Μόλις ετέλειωσα, ήρτεν σπίτι τζιαι ο χάσπας με το αθρωπούι.

- Αγκαλίτσα της μάμας;

"Αγκρρρρ..."

- Φιλάκι, πιλέμου;

"Γκρρρρρ..."

- Να σου δώσω εγώ;

"ΓΓΓΚΚΚΚΡΡΡΡΡΡΡ"

- ΚΑΛΑΝ, ΣΟΡΡΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΩ.

Κανένας εν μ' αγαπά σήμερα.

Γι' αυτό να σας πω αλλόνα περιστατικό με την καθαρίστρια για να καταλάβετε τι γύρους της Κίνας κάμνω κάθε φορά που θέλει να μου πει κάτι.

- Ευγενία μου, να μου ξηστολίσεις τζιαι το δέντρο σήμερα α;

"oxi, to allo evdomada, simera viazomai..."

- *allithorisize* Τι εννοείς βιάζεσαι; Τι εννοείς την άλλη εφτομάδα; Την άλλη εφτομάδα εν το Πάσκα!

"asximo prama to fovos..."

- Τι εννοείς (ΜΑΝ);;; Γιατί εν το ξηστολίζεις σήμερα;;

"fovos.. ksereis... den ksero, eseis an kanete afto, emeis sto bulgaria otan kapoio antropo fovithike..."

Τρελλό shιονούι.

"ksereis pou einai troodos..."

- *sigh* Φύγαμε...

"to nyfi mou fovithike kai vlepei oneira kai den mborei koimithei..."

- Επήεν εις το Τρόοδος τζιαι εφοήθηκεν τζιαι τωρά εν τζοιμάται; Τι εφοήθηκεν; Τες αρκούδες;

"otan itan mikri [blah blah] exei ena kopela - pou einai troodos? (ράνταπάουτ δεξιά, ναι) pairnei nero etsi kai kanei etsi kai [blah blah]"

Τέσπα, μεν σας τα πολυλοώ γιατί νευριάζω: το κυρίως θέμα ήταν ότι είχαν ραντεβού σε ένα χωρκό στο Τρόοδος για να φκάλει μια γεναίκα τον φόον της νύφης της. Τζιαι εν εμπορούσε να μου ξηστολίσει το δέντρο. Εννοείται ότι μου το εξηστόλισεν.

Έshει που τότε που άμα την συναφέρουμε με το χάσπα, λαλούμε "asximo prama to fovos"...

Εν το 'χω σήμερα. Καληνύχτα.

Deterioration

2011-01-18T09:09:00.003+02:00

Αρέσκει μου τούτη η λέξη. Όι να συμβαίνει, απλά έτσι. Το άκουσμά της. Dunno.

Έshει πάνω που 3 μήνες να τη δω τζιαι πριν εθώρουν την ούτε μια φορά τον μήνα. Τζιαι όι επειδή απέχουμε 3 ώρες ο ένας που τον άλλο. 3 minutes more like. Ήταν πάντα το αντικείμενο των εκάστοτε resolution μου, το να την επισκέφτομαι πιο συχνά.

Θυμούμαι έντονα ότι που εθκιάβασα το ποστ του Φιρφιρή για τη δική του εσκέφτηκα ότι εν κάτι που πρέπει να κάμω τζι εγώ αλλά before it's too late. Μετά έτυχεν στην Cake. Πάλε εσκέφτηκα ότι εν πρέπει να περιμένω το τέλος για να γράψω κάτι. Τότε ήταν στα φόρτε της. Όποτε επήαιννα έσυρνεν μου κάτι κουβέντες τζι εσκέφτουμουν ότι την επόμενη φορά I SO have to record her. Βασικά, επειδή εν είχαμε τζιαι πολλά πολλά να πούμε (άμα δεν μιλάς συχνά με κάποιον, εν ανούσιο να μιλάς για τα μικρά καθημερινά - εννά πεις μόνο τα μεγάλα: άλλαξα δουλειά, εγόρασα σπίτι, αγκαστρώθηκα, κτλ), έβαλλα την να μου πει για το σαπούνι που μόλις είδε, το σαπούνι που παίζει τώρα, και το σαπούνι που ακολουθεί. Τζι ελάλεν μου την περίληψη, συνήθως προσθέτοντας στο τέλος "...ακούεις, ιμίsh". Πιχί, "τούτος δαμέ θέλει τζιαι την μάνα τζιαι την κόρη ακούεις, ιμίsh". "Τούτη έκαμε μωρό αλλά έπιαν της το τούτη τζιαι τωρά γυρεύκει το αλλά η άλλη εν τζιαι διά το, λαλεί εν δικόν της ακούεις, ιμίsh". Ελάλεν άπιαστες περιλήψεις τζιαι ποττέ εν εξόρτωσα να την ηχογραφήσω - εν είshεν chance να τα θυμούμαι διαφορετικά, ήταν τόσα πολλά!

That would have made a pleasant post.

But then again, με την ασυνέπεια που με δέρνει, I knew this was never gonna happen. Στην καλύτερη περίπτωση να φκει ένα ποστ σαν τούτο, όι αφού πεθάνει αλλά λλίο πριν.

And she's dying. As we speak. Μπορεί ώσπου να τελειώσω να πεθάνει.

Τζι εν μπορώ να την ξαναδώ.

Επειδή εν στο νοσοκομείο αντί κάπου πιο convenient. Ακόμα τζι αν εβρέθετουν a way around the 8-mile walking εντός και επί το αυτό που απαιτείται, έχουν την σε ένα θάλαμο πολλά κκάχχα κκούχχα (Next Microbe Launch: 2 seconds), εν ενδείκνυται να κοντέψω καν.

Όταν επέθανε ο παππούς, πριν 4 χρόνια, ενομίζαμεν ούλλοι ότι ήταν να γύρει τζιαι τούτη που την άλλη τζιαι να τον ακολουθήσει. Τις τελευταίες δεκαετίες, ήταν καθισμένοι και οι δυο δίπλα δίπλα στον καναπέ τζι εθωρούσαν σαπούνια τζιαι νέα. Ούλλη μέρα. Πας τον ίδιο καναπέ. Να κάθουνται. Ούλλη μέρα. Ναι, μεν, το σλόγκαν της ζωής μου είναι "σαν το καθίσιν εν έshει", αλλά όι έτσι. Εξέραν την μέρα τζιαι την ώρα που έδειχνε το κάθε πράμα τζιαι που ποιο κανάλι. Ήταν τα anchors τους που εκάμναν το χρόνο να περνά. Το άλλο anchor ήταν οι ώρες που πρέπει να πιουν τα χάπια τους.

Ένηγούεης, έμπαινα στη θέση της τζιαι εγύριζεν μου. Μα να κάθουμαι πας τον καναπέ με τον άντραν μου year after year τζιαι μετά να τον χάνω; Που τη μια μέρα στην άλλη να βρέθουμαι μόνη μου πας τον καναπέ; *shiver*

Κι όμως είναι ακόμα εδώ. Οk, so not in the best of shapes, but still.

Το σώμαν της ανέκαθεν ήταν γεμάτο προβλήματα που τελευταίως αρκέψαν να εκδηλώνουνται αμείλικτα. Τζιαι πάντα εδόξαζεν τον Θεό που της τα έστειλεν :ζ

Εν η γιαγιά με την οποία έκαμα που μισές σμιλοπατανίες (εγώ τα τετραγωνούθκια, τζείνη τετραγωνούθκια και πίντωμα). Θωρώ τες πατανίες τζιαι χαλιούμαι που λόγω όρασης και γιναθκιού, εν αντίγραφεν τα δικά μου τα patterns τζι έκαμνεν δικά της. Άμαν έλειφκεν ένα χρώμα μισόστρατα, επίντωννεν άλλο που στα μάθκια της ήταν το ίδιο. Έβαλλεν μέσα μαλλιά που της είχαν ξεμείνει της ίδιας τζιαι εν έθελεν να τα τσιουρουτέψει, άσχετα με τα χρώματα που της πήρα εγώ. Ο παπάς μου ελάλεν μου να της θυμώσω γιατί εν γινατσιήνα τζιαι εν καταλάβει, να της πω ότι ΔΕΝ τα θέλω τα τετραγωνούθκια που έκαμεν τζείνη τζιαι να μεν τα βάλει στην πατανία. Εγώ έκρυφα για να μεν την πληγώσω αλλά είχα σκοπό στο τέλος που ήταν ναν ώρα για το πίντωμα, να πιάσω τα τετραγωνούθκια τζιαι να τα πιντώσω έσσω μου, αφήνοντας έξω τα παττάλικα. Άμα έβρισκα θάρρος, το πολύ-πολύ ελάλουν της "τούτα βάρτα νάκραν-νάκραν, όι μες την μέση", για να μεν κλέφκουν την παράσταση. Την επόμενη φορά που πήγαινα, η πατανία ήταν ήδη πιντωμένη. Τζιαι με τα δικά της τετραγωνούθκια πρώτο τραπέζι, ενώ τα δικά μου ήταν στες άκριες.

Θωρώ τες πατανίες τζιαι σκέφτουμαι που τη μια "κρίμας τες πατανίες" τζιαι που την άλλη "μα εν δεν ήταν έτσι, έθθα την εσκέφτουμουν κάθε φορά που τες θωρώ".

Μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν ράφταινα. Όσο είμαστε μιτσιοί επροίτζιησεν μας καλά. Ειδικά θυμούμαι στα 80s που κάθε εφτομάδα έραφκεν πουκαμίσες (dear Lord) για τες ανιψιάες μου που ήταν να παν το Σάββατο δισκοθήκες ή κανένα παναΰρι κανενού χωρκού. Τζιαι τζείνες εφκαίνναν έξω κάθε εφτομάδα, με τζιουνούρκα ρούχα. Όταν, δε, είχαν κανένα γουάου event (χαρτώματα, γάμους) έραφκεν τους τα παsh φουστάνια (πάλε μίας χρήσης - όι επειδή εν ήταν καλά, αλλά επειδή οι ανιψιάες εθέλαν άλλο την άλλη εφτομάδα) - πρέπει να της εφκάλλαν το λάδιν της.

Έκαμεν ούλλων των παιθκιών, αγγονιών και δισεγγόνων της παπλώματα με το σμιλί. Όι το σμιλί που κάμνω εγώ, που σε πάχος εν ίσια μαζί μου, αλλά με τζείνο το λεπτεπίλεπτο ασημί βελονάκι (άσιλα) τζιαι λεπτό νήμα. Το σμίλεμα γίνεται πιο δύσκολο όσο λεπτυνίσκεις σμιλί και κλωστή. Αν ασπούμε χρησιμοποιείς σκουπόξυλο για σμιλί τζιαι καραβόshοινο για να κάμεις shάρπα, κάμνεις 5 πόντους τζι είσαι τελειωμένος. Αν πάεις να κάμεις τό ίδιο πράμα με το γιαγιόσμιλο τζιαι νήμα λεπτό, ή θα στραωθείς, ή θα πελλάνεις, ή τζιαι τα θκυο.

Τέσπα.

Λυπούμαι που εν την εθώρουν.

Τζιαι τελευταίως ετηλεφώναν μου τζείνη τζιαι ελάλεν μου ότι την εξήχασα.

Λυπούμαι που ήμουν άθλια εγγονή.

Λυπούμαι που εν θα μου λείψει.

Αφού εν την εθώρουν! :ζ

Λυπούμαι πάρα πολλά :(

Eθθυμήθηκα το όφκερο backpack μου. Τζι ότι εννα νιώσω έτσι για πολλούς.

Πρέπει να κανονίσω με κάποιον να μου τη δώκει στο τηλέφωνο πιλέμου.

*sigh*

My Empty Backpack

2011-01-10T09:16:00.002+02:00

Τις προάλλες είδα το Up in the air με τον George που για πολλές εν χρειάζεται επίθετο, εκαταλάβαν πιλέ.

Στην ταινία ο George έπαιζεν -μεταξύ άλλων- τον παsh motivational speaker και ήταν γνωστός ως ο "Empty Backpack Guy" επειδή στις ομιλίες του έπαιρνε μαζί του ένα άδειο σακίδιο που συμβόλιζε τα πράγματα που "κουβαλάμε" στη ζωή μας και έλεγε τα εξής:

Imagine for a second that you’re carrying a backpack. I want you to feel the straps on your shoulders. Feel ‘em? Now I want you to pack it with all the stuff that you have in your life. You start with the little things, the things on shelves and in drawers the knick-knacks, the collectibles. Feel the weight as that adds up. Then you start adding larger stuff… clothes, table-top appliances, lamps, linens…your TV…The backpack should be getting pretty heavy now. And you go bigger. Your couch, bed, your kitchen table. Stuff it all in there. Your car, get it in there. Your home, whether it’s a studio apartment or a two bedroom house. I want you to stuff it all into that backpack. Now try to walk. It’s kind of hard, isn’t it? This is what we do to ourselves on a daily basis. We weigh ourselves down until we can’t even move. And make no mistake… moving is living. Now, I’m gonna set that backpack on fire. What do you want to take out of it? Photos? Photos are for people who can’t remember. Drink some ginkgo and let the photos burn. In fact, let everything burn and imagine waking up tomorrow with nothing. It’s kind of exhilarating, isn’t it? This is how I start every day of my life.

Αρχικά εσχολίαζα σε παρενθέσεις εντός του αποσπάσματος, αλλά μετά είπα να σας αφήσω να το απολαύσετε χωρίς τα παράσιτά μου. Τούτο το κομμάτι, λοιπόν, άρεσεν μου. Υπνωτίζουμουν λλίο που τη θεωρία του υπέρβαρου σακιδίου, εφόρτωνα, εφόρτωνα, εφόρτωνα, τζιαι μετά άψα το - εν μου ήταν καθόλου δύσκολο. Μπορεί τζιαι να χαμογέλασα που το "εθώρουν" να γίνεται παρανάλωμα του πυρός (άμορφη μάζα παλιοσιδερικών, σκηνές αρχαίας τραγωδίας, μολώχ της ασφάλτου, πόλη-φάντασμα η Λευκωσία, διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με μία ιθαγένεια και μία κυριαρχία και άλλα). Exhilarating, indeed.

Now, this is gonna be a little difficult, so stay with me. You have a new backpack. Only this time, I want you to fill it with people. Start with casual acquaintances, friends of friends, folks around the office. And then you move into the people that you trust with your most intimate secrets – your cousins, your aunts, your uncles, your brothers, your sisters, your parents, and finally your husband, your wife, your boyfriend or your girlfriend. You get them into that backpack. And don’t worry. I’m not gonna ask you to light it on fire. Feel the weight of that bag. Make no mistake, your relationships are the heaviest components in your life. Do you feel the straps cutting into your shoulders? All those negotiations and arguments, and secrets and compromises. You don’t need to carry all that weight.Why don’t you set that bag down?

Σε τούντο σημείο της ομιλίας, έμεινα χάχας. Ελάλεν μας να βάλουμε μέσα κόσμο τζι εγώ εν έβαλλα κανένα. Έβαλα μόνο το χάσπα τζιαι το αθρωπούι. No, I didn't feel any straps on my shoulder. I don't need to set the bag down.

Όι πως εν υπεραγαπώ κι άλλα άτομα στη ζωή μου. Αλλά εν υπάκουεν το shέρι μου να τους βάλει μες το σατchί.

Εν μου άρεσα. Οξά άρεσα μου; Επροβληματίστηκα.

Some animals were meant to carry each other, to live symbiotically for a lifetime -star-crossed lovers, monogamous swans. We are not those animals. The slower we move, the faster we die. We are not swans. We’re sharks.

Ζητείται Ελπίς (2)

2011-01-07T14:50:00.000+02:00

Πέτε μου τι να κάμω για να μεν ροχαλίζω, εκτός που το να κόψω την τζιεφαλή μου τζιαι να τη σύρω στους shύλλους. Ούτε υπομονή γιατί εν της εγκυμοσύνης, γιατί έννεν μόνο της εγκυμοσύνης. Βασικά, γιατρέ μου, είμαι σε ιδιαίτερη φόρμα όταν είμαι κουρασμένη.

Η κατάστασή μου είναι άνευ προηγουμένου, ούτε τα τσιρροττούθκια που εδουλεύκαν κάποτε πιάνουν, ούτε τίποτε. Μουγκρίζω όπως τζείνο το λιοντάρι της ΜGM (ok, so I googled the company). Σοβαρά τωρά.

Τζιαι σβέλτα. Πριν να επηρεαστεί ανεπανόρθωτα το σχεσοπλοίο μου.

Eίμαι πολλά λυπημένος.

New Life Resolution

2011-01-05T13:05:00.001+02:00

Among others.

1. Να την απολαμβάνω παρέα με τα αθρωπούθκια. Ok, ίσως λλίο πάρατζει που το mosh pit αλλά πάλε κάμνει μου.

And I think that was about the nicest way of putting it.

Καλές χρονιές y'all.

New Year's Adam

2010-12-31T09:07:00.000+02:00

Έshει 3 χρόνια που τη γλυτώνω, είτε λόγω αρρώστειας, είτε λόγω νεοαφιχθέντος ανθρωπουθκιού, και λοιπά. Φέτος, παρόλη την κράτηση που έφα που τον γιατρό, το καλό δεν θα τεταρτώσει.

Αυτό είναι το προφητικό ποστ για την αποψινή βραδιά (εν αυτοπυρπολημένο αλλά τα κλειδιά εν κάτω που το πεφκούι - ξαπόλα το φτυάρι, εννοώ το χαλάκι).

Μετ' ευχών και ασπασμών,
Κασσάνδρα.

Highlights of home με λίγο ξύδι

2010-12-30T11:49:00.002+02:00

Ξεκινούμε με το ξύδι to get it over with:

Εσύ που λαλείς "εμπάσιγουέι" χωρίς να είσαι ο Μιshαρός, εν αντρέπεσαι να κάμνεις πως εν δική σου η ατάκα; Εσύ που λαλείς "ντήαρ ανάγνωστερ" χωρίς να είσαι η Postbabylon, πιστεύκεις πραγματικά ότι εννά εκτιμήσουμε την πρωτοτυπία σου; Εσύ που λαλείς "άσταδγιάλα" τζιαι "σέξεδεσέρε" χωρίς να είσαι ο Πρόβατος, πιστεύκεις ότι εννά γελάσουμε; Ναι, μεν, τούτες οι ατάκες εν ακολουθούνται που το σήμα του copyright, αλλά εν γενικά παραδεκτό ότι είναι άρρηγκτα συνδεδεμένες με συγκεκριμένους μπλόγκερς. Get your bloody own. Το ξεπατικώνειν τες ατάκες κάποιου άλλου αποτελεί θρασύτατο, ελεεινό και άκρως ξενερωτικό κλόπυράιτ. Ίσως εν που τον τζιαιρό που έμεινα ένα μάθημα στο πανεπιστήμιο εξαιτίας του, που έχω υπερευαίσθητο ραντάρ σε θέματα plagiarism. So please sigh, yell or roar without the asterisks, thank you. Stress your point without the multiple brackets. Γιατί πολύ απλά εκκεντρίζουμαι. Αντιλαμβάνομαι ότι η τάση αυτή οφείλεται (εν μέρει) στον τρόπο που μας "εμάθαν" να κάμνουμε research στο σχολείο ("άνοιξε μια εγκυκλοπαίδεια τζιαι αντίγραψε αβέρτα" et voila, αρίστευσες), αλλά ας τεθεί ένα τέρμα σε τούντην τάση πριν μας φάτε τζιαι το χάσπα.

Άρκησα να shιονώσω τη χολή μου, γιατί εν έθελα να φανώ πίκρισσα τζιαι κομπλεξική, αλλά νομίζω έννεν ό,τι πιο παράλογο να νιώθει κάποιος έτσι. Δαμέ η she demon τζιαι εθίκτηκε που η Μάνα εχρησιμοποίησε τη λέξη Γρίσμας τις προάλλες, πιστεύοντας ότι είχε τα πνευματικά δικαιώματα σ' αυτήν - αδίκως, βέβαια, γιατί η ατάκα χρονολογείται (σόρρυ she μου). Οπότε, πόσο μάλλον για πραγματικά ορίτζιναλ ατάκες κάποιων. Κάποιους που τα "θύματα" εν τους καίγεται καρφί γιατί εν ανώτερα όντα, αλλά εγώ ως σκουληκαντέρα που σέρνομαι στη γη έθελα να το πω. Εν έθελα να ξαναγράψω γιατί ένιωθα ότι κάποιες κουβέντες που επήαιννα να πω εν, όι απλά μεταχειρισμένες, αλλά βιασμένες.

No need to argue.

Ας τσιλλίσουμε τώρα αυτό το παραλήρημα κομπλεξισμού/εγκυμονικών ορμονών (όπως σας βολεύκει) με κάτι πιο εορταστικό:

Το δέντρο, η τελειωμένη κουβέρτα και η αυτοσχέδια σκηνή του Μεγάλου Παναϋρκού:

υ.γ. εξέχασα να σας πω να μεν δείξετε το Christmass Carol στα μωρά σας: τα "πνεύματα των Χριστουγέννων" που επισκέπτονται τον Σκρουτζ για να τον ισιώσουν, μόνο για μωρά δεν κάμνουν. Το πρώτο εν μια μικρή ρόπα άσπρη που υπερίπταται τζιαι που πάνω αιωρείται μια κκελλέ αθρώπου - όχι ό,τι πιο αγγελικό φαντάζεστε. Το δεύτερο εν ένας γίγαντας πάτρονος, ντυμένος με βασιλικά ρούχα αλλά ανοιχτά στο στήθος τζιαι φαίνουνται οι τρίshες οι σγουρές του. Τζιαι γελά όπως τον παλιομπεκρή. Το τρίτο εν η οsshιά του χάρου του τίτσιρου - ο κλασσικός σκελετός που φορεί την κλασσική σκούφια του χάρου τζιαι βουρά τον Σκρουτζ καβάλα σε κάτι πελώρια αφηνιασμένα μαύρα λουστρινένια άλογα. Πολλά christmassy.

Interesting

2010-12-22T23:20:00.001+02:00

Τόσο κοντά και τόσο μακριά

2010-12-13T10:35:00.002+02:00

Κρεβατώματος συνέχεια.

Χρειάζουμαι κουμπιά τζιαι παμπακογέμιση σμιλοκατασκευών. Τζιαι απέχω 2-3 λεπτά που το Σιακολοcraftshop-turned-καικαλά-seksy-lingerie shop. 5-10 λεπτά που το Παshπαιγνιδοπωλείο. Τζιαι 5-10 που το άλλο Παshcraftπομπονιερομάχαζο. Τζιαι που τα μωλλ τζιαι τα Ικέα. Παρόλα αυτά, εν πιο εφικτό να ψουμνίσω τα πράματα που θέλω που έναν τόπο που απέχει 5-10 ώρες που μένα. Με ✝Concord. Γιατί θα έρτουν στην πόρτα μου.

Παίζει ναν τζιαι πιο φτηνά τζιόλας. Ή έστω το ίδιο.

Ε Κουτσοδούληηηηηηηηη!!! ΤΖΟΙΜΑΣΑΙΙΙΙΙ!!!

Μόνο εμένα να έshεις πελάτισσα, εν θέλεις τίποτε άλλο. Αλλά τζοιμάσαι στέκοντα.

Αποφάσισα ότι τα λεφτά που θα εξοικονομήσω που τες πεζίνες από και προς τη δουλεια (ο ~~rio mare~~ τόνος δικός σας), που το καθημερινό αλμυρό ή σάντουιτς, που τες λίστες συναδελφικών γάμων, που τα κοψοκκέλλικα εγκυμονικά ρούχα που θα ήθελα για τη δουλεια (κόβεται με την καρδιά ενός μαρουλιού), που κομμωτήρια-αποτριχώσεις (viva los αυτοκόλλητος), που τα τόσα μικροκονδυλάκια που προκύπτουν τζιαι κατασπαράζουν τον μισθό μου, θα τα φάω επιτέλους σε πελλάρες που ίσως και να στερούμουν: μαλλιά (για σμιλί, όι εμφύτευση), κουμπιά, χάντρες, εργαλεία, τες ακριβές κρέμες που με πρήζει η αισθητίκα μου να βάλλω, και ό,τι άλλη πελλάρα έβρω στο ίντερνετ. Ήδη έχω 3 πράματα μες τα πλοία τζι έρκουνται, τζιαι έχω τζιαι 2 winning bids.

Αυκά τα ολίγα.

Α, τζιαι ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΕΣ ΔΕΥΤΕΡΕΣ. Tζιαι τες Τρίτες, τζιαι τες Τέταρτες, τζιαι τες Πέμπτες τζιαι τες Έκτες. Οι άλλες θκυο αγχώννουν με.

Τζιαι το αθρωπούι στο περιθώριο δεξιά εμεγάλωσεν πολλά σάννα.

υ.γ. "You've just been outbid. Do you want to bid again?" - ¡YiKeS!
Ξαφνικά νιώθω πολλά ίβολ... Πρέπει να καταστρώσω σχέδιο...

Another baby: 20 reasons to party for

2010-12-09T10:20:00.002+02:00

Που την ώρα που έμαθα ότι εγκυμονώ κινδύνους, η μεγάλη μου έννοια δεν ήταν το πώς θα τα βγάλουμε πέρα είτε οικονομικά είτε άλλωσπως, αλλά πώς θα το/τα πάρει το αθρωπούι (το εκτός κοιλίας), αν θα ζηλεύκει, αν θα ξυπνά τη νύχτα που θα ξυπνά και το άλλο, αν θα υπνοβατήσει και να τον πνίξει με το μαξιλάρι, ποιος θα σαπίζει ποιον κτλ.

Εχτές είχα την έμπνευση να ανατρέξω στο ίντερνετ για σχετικά ~~πουρπουάρ~~ τιπς και πληροφορίες. Μπήκα στο κατά τ'άλλα εξαίρετο σάιτ για εγκυμονικά και μωρολογικά, http://www.babycentre.co.uk/, και βρήκα αυτό που έψαχνα. Or did I.

Ήβρα ένα άρθρο, 20 reasons to be glad you're having another baby, ιμίsh. Και παραθέτω:

Are you worrying about the financial costs of having another baby or dreading the sleepless nights again? [όι, λίρες πολλές τζιαι κοπάθκια μπόλικα] There are lots of wonderful reasons to have another baby - here are just some of them. [είμαι όλη αυτιά. Κατακρίβειαν, είμαι ένα μεγάλο φτι]

1. Digging out all those tiny little baby clothes again and remembering when your great big toddler was brand new. [*eyeroll* ασπούμε, σίριουσλι: να shαίρουμαι επειδή θα ξεθάψω τα μικροσκοπικά ρουχούθκια του πρώτου αθρωπουθκιού τζιαι θα τα αξαμόννω πάνω μου τζιαι θα λαλώ aaawwhh. Φοβερός λόγος όντως]

2. Knowing that your labour is probably going to be shorter and hopefully easier this time around. [εδώ αρχίζει ο νοήμων άνθρωπος, δηλαδή εγώ, να υποψιάζεται ότι η λίστα αυτή απευθύνεται σε βλακάκια: ΑΣ γεννήσω αλλόνα μωρό, τι χαρά που θα είναι που θα σφαδάζω για 8 ώρες αντί 10!]

3. Seeing the look of amazement on your older child's face when they meet their new brother or sister for the first time. [εδώ ο ανωτέρω νοήμων άνθρωπος επιβεβαιώνει την υποψία του: ΑΣ κάμω αλλόνα μωρό, μόνο τζιαι μόνο για να δω τη φάτσα του υφιστάμενου αθρωπουθκιού ΟΤΑΝ δει το δεύτερο. ΤΖΙ ΕΝ ΤΟΥ ΓΟΡΑΖΩ ΕΝΑ ΤΡΑΧΤΟΥΙ ΝΑ ΦΚΑΛΩ ΤΟΝ ΦΟΟΝ ΜΟΥ]

4. Having a routine already established with your toddler, so that you aren't stuck in the house with a new baby, wondering what to do with yourself. [η αλήθκεια εν το κατάλαβα τούτο. Τάχα ευτυχώς που θα έχω ήδη το μεγάλο αθρωπούι να με ποφκάλλει για να μεν βαρκούμαι;]

5. Getting more child benefit! [γίνεται να σας πιερώνω εγώ child benefit τζιαι να μου έβρετε καλλύττερους λόγους;]

6. Watching your toddler "helping" with her new brother or sister. [ΑΣ κάμω αλλόνα μωρό για να δω πώς θα "βοηθά" ~~να τον σκοτώσουμε~~ ο μεγάλος. ΤΖΙ ΕΝ ΤΟΥ ΦΥΤΕΦΚΩ ΘΚΥΟ ΓΛΑΣΤΡΕΣ ΜΕ ΒΑΣΙΛΙΤΖΙΑ ΝΑ ΤΕΣ ΚΛΑΔΕΥΚΕΙ]

7. Feeling so much more confident with your newborn than first time around (it's amazing!) [ΑΣΠΟΥΜΕ!! Σ-Ι-Ρ-Ι-Ο-Υ-Σ-Λ-Ι. Τζιαι ο τσιλλιτός καθαρισμός προσώπου ξέρω ίνταλος ένη, αλλά έθθα shαίρουμαι αν τον ξανακάμω - duh]

8. Not having to buy all that baby equipment again. [στα 3 μωρά δηλαδή, τι έshει να γίνει; "Σας προσκαλώ στο πάρτυ που θα κάνω με την ευκαιρία που δεν θα χρειαστεί να ξαναγοράσω αμαξούες τζιαι καρεκλούθκια";]

9. Watching your children start to play together as your youngest gets older. [play together οξά beat each other senseless?]

10. Having all the fun of picking out another baby name. [♫ OH WHAT FUN IT IS TO RIDE IN A ONE-HORSE OPEN SLEEEIIIIGH]

11. Knowing that your children will entertain each other (eventually!) [εξανάπες μας το]

12. Hearing your toddler announce to everyone - "that's MY sister" [NAI NAI, ΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΛΛΟ, ΠΕΤΕ ΤΟΥ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΓΛΗΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΕΙ ΔΑΤΣ ΜΑΗ ΜΠΡΑΔΕΡ]

13. Already knowing about BabyCentre from day one! [η υποψία του νοήμωνος ανθρώπου διαψεύδεται: έννεν σε βλακάκια που απευθύνεται το άρθρο, αλλά σε πατάτες πουρέ]

14. Being better informed about labour and birth, having experienced it once already. [ΕΞΑΝΑΠΕΣ ΜΑΣ ΤΟ. *YELL*]

15. Finding your eldest child being completely absorbed in baby toys. [*YELL YELL*]

16. Having a little bit more free time while your children play together (one day!) ["Μωρά παίξετε λλίη μάππα ώστι να κόψω τα νύshια μου" - εμείναν σου αλλό 4 λόγοι. Αν μου ξαναπείς για τα αθρωπούθκια ποννα παίζουν μαζί ένηξέρω τι έshει να γίνει]

17. Seeing how your new baby brings out the caring and protective side of your older child.
[AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRGGHH]

18. Being able to read all your favourite baby books again. [ΑΣΠΟΥΜΕ!!! τα άντερα μου]

19. Seeing your children grow up together, inventing their own secret games and words. [ΑΣ κάμω αλλόνα μωρό για να συνωμοτούν εναντίον μου, γουώτ ε γκρέητ αηδία]

20. Giving your first child a friend who shares the same history and background as him. [όπως λέμε, να κάνουμε ένα πατριώτη ακόμα;]

Νευριάζω Π Α Ρ Α Π Ο Λ Λ Α άμαν υποτιμούν τη νοημοσύνη μου

Σημεία των Σφαιρών: Show does go on

2010-12-03T12:55:00.000+02:00

Εψές επέστρεφα που τη Ρώμη, τζιαι επιβιβάστηκα σε ένα αεροπλάνο...μα ένα αεροπλάνο... τι να σας πω. Όπως το ξενοδοχείο, με πολλούς διαδρόμους, τοίχους με ταπετσαρία τζιαι φανάρκα και ρομαντικό φωτισμό, λευκά κρασιά και μεγάλες κανάτες με φρέσκα μουσκομυριστή λεμονάδα - τζιαι τούτα απλώς για υποδοχή. Μα ήταν το κάτι άλλο... Έπαιζεν τζιαι ένα ωραίο τραγούδι, το Αριβετέρτσι Ρόμα, που στο όνειρο μου επρόκειτο για το μεγάλο σουξέ της εποχής. Τζιαι ήταν ούλλοι μέσα, συμμαθητές του δημοτικού (έshει μιαν btw που την είδα 2-3 φορές τελευταίως, λαλείς να πρέπει να δράσω κάπως; σημαίνει κάτι; μιλούμε για πολλά obscure συμμαθήτρια), ο αρφός μου με τη φίλη του... πολλύς κόσμος. Επήα εμίλησα με διάφορες παλιές συμμαθήτριες τζιαι μετά που λλίο η λεμονάδα έβρασε τζι εν επίνετουν. Τζιαμέ άρκεψεν να καταρρέει η χάι κλάσε εικόνα που είχα για το αεροπλάνο. Το συμπέρασμα που έφκαλα λλίο πριν ξυπνήσω εν ότι "εν έσσιει σαν το αεροπλάνο που εταξίδεψεν με κυπραίους μέσα: εν όπως το πουττίν το μαδημένο". Εν ρατσιστικό βέβαια το συμπέρασμά μου, αφού ούλλα τα αεροπλάνα γίνουνται αλέ ππερέ ώσπου να φτάσουν στον προορισμόν τους (κουβέρτες βουναρκασμένες, ακουστικά πεταμένα, μαξιλαρούθκια πιττωμένα κτλ).

Σε κάποια άλλη φάση είδα ότι έστειλε μου μήνυμα η μάμμα μου ότι ehi fylla gia koupepia (κάθε μέρα στέλλει μου το μενού της ημέρας) και εξύπνησα και έπιασα την τηλέφωνο και ερώτησα την αν λαλεί αλήθκεια τζιαι τι το έθελα μάνα μου... άρκεψεν να ωρύεται ότι πού ήβρεν ώρα για να κάμει κουπέπια, τζιαι σιγά μεν κάμει κουπέπια, τζιαι εν προλαβαίνει τζιαι έshει shίλια πράματα πας τη κκελλέν της, τα κουπέπια την εμαράναν. Έθελα να πιάω τζείντο μαλθακοόνειρο που τα φκια τζιαι να το κάμω μαύρο.

Για την άλλη κατηγορία ονείρων, την x-rated, υπονοήσαμε σε προηγούμενο ποστ. Μιλούμεν αν εδέχετουν εισφορές ο Κούρρης σε λίμπιντο, ήταν να ξεshειλισμένος προ πολλού.

Κατα τ'άλλα κάμνω κάμποσο σμιλί τζιαι λείφκουν μου τα μαλλιά τζιαι απελπίζουμαι.

Entrepreneurship Idea: Κουτσοδούλης. Η ιδέα μου εν τέλεια και παρακαλείται κάποιος να την αναλάβει. Θα πηαίννεις στα σπίθκια των καθηλωμένων και των δυσπραγούντων και θα αναλαμβάνεις να τους κάμνεις τα διάφορα κουτσοδούλια που πρέπει να γίνουν εκτός σπιθκιού. Ασπούμε, να πάεις να μου φέρεις μαλλιά, να θκιαλέξω ποια να κρατήσω τζιαι να πάρεις τα υπόλοιπα πίσω. Ή να σε στείλω να μου παραδώσεις ή να παραλάβεις κάτι. Εμένα, που είχα την ιδέα, θα με χρεώνεις πιο λλίο έως καθόλου. Εν πολλά απλό.

Για να μεν πω για τα σούπερμάρκετ ότι πρέπει σάμτάιμ σουν να εγκαινιάσουν σύστημα ντελίβερυ ψώνιων. Να θκιαλέω που το ίττερνετ τι θέλω τζιαι να μου το φέρνεις στην πόρτα μου. Εν πολλά απλό.

Έφα τους τόπους να έβρω μιαν γεναίκα να έρκεται να μου καθαρίζει που (α) να μεν θέλει μεταφορικό τζιαι (β) να συνεννοέται σε κάποια γλώσσα εκτός νοηματικής τζιαι κινέζικων.

Ήρτεν μια κινέζα προχτές... άσε. Τόση πολλή παντομίμα έππεσε (τζιαι ΜΙΣΩ την παντομίμα)που I might as well να τα έκαμνα μόνη μου. H μαλθακία ήταν που εν εκαταλάβαινεν ότι εγώ εν έπρεπε να κινούμαι τζιαι εκαρτέραν με να της δείχνω τι πρέπει να κάμει με το παράδειγμα μου. Πράγμα μου δεν έκαμνα τζιαι πρέπει να με επήρεν για πολλά κυράτσα, τάχα στέκουμαι μόνο τζιαι διατάσσω. "Άτε κορούα μου", λαλώ της στα πολλά, "χούυυβεεεερρ (με την ανάλογη κίνηση των χεριών) και φλόοοκκοοο (με την ανάλογη κίνηση των χεριών) και κανεί", λάμνε έσσω σου.

Έκαμεν μου το σπίτι ούλλο (την οκέλλα) με μια σικλιά.
Όταν το αντιλήφθηκα, φωνάζω της που το κρεβάτι, "Mahjong μου, άλλαξε το νερό μάνα μου!!"
"Νελό;"
"ΝΕΡΟ. ΠΕΤΑΞΕ ΤΟ. ΛΕΡΩΜΕΝΟ. ΒΑΛΕ ΑΑΑΛΛΟΟΟΟ. ΚΑΘΑΡΟ ΝΕΡΟ."
"Νελό;"
"Εshxx. ΤΙΠΟΤΕ. ΟΚ. ΝΟΟΥ ΠΡΟΠΛΕΜ".

Εχτές ήρτεν μια άλλη, βουλγάρα. Συνεννοήσιμη. Κάμνει ίνναμπου κάμνει τζιαι στο τέλος αφήνει το σφουγγάρισμα. Κάμνει το τζιαι τζείνο, τζιαι μετά πατά μες τα βρεμένα τζιαι έρκεται να μου πει ότι ετέλειωσεν. Πατώ τζι εγώ μες τα βρεμένα για να πάω να την πιερώσω, τζιαι πατούμεν όλοι μαζί και δυνατά μες τα βρεμένα για να την κατευοδώσω.

Ένημπόρω πιον. Τι να τους πω όμως, να κάθουνται να καρτερούν ώστι να στεγνώσουν; Τζιαι να μεν στεγνώνουν με ένα κολάι τζιαι να θέλουν να τες πιερώσω παραπάνω; >:ζ

Αυκά.

~ In the sea of life you're just a minnow ~

Να σας φίρω τέλεια;

Στη Γρούτα με αγάπη

Οέο

Μου τους κύκλους τάραττε

Ms

Ταπελλογράφημα

Η Εύα του Νέου Χρόνου

Late night ponderations

Oh What JOY! A spa and a honeymoon

Να ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά...

Secret Santa...

Υπέρ της "παράλυσης" της κρατικής μηχανής

Κομπολόι

Ανταύγειες* Σαββατοκυρίακου

Comfort what?

Το Φαράντζι της Κλάτσας

Εμαύρισεν το βλαντζιήν μου

Ε-ε-έρχεται!

Which part of ΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΩ don't you understand?

Ονειρεμένη βουλγάρα

Αφιερωμένο

ΝΕΡΑΪΔΑ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΤΩΡΑ. IT AINT FUNNY.

I have a dream

Surprise!!!

The Winning Bid

Στα π'εφτά μου

Καθίσιν τέλος

Life is...

ΕΛΕΟΣ

Hysterical

At last

Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται

ΚΑΤΣΑΡΑ

Φιρτείτε μαζί μας

Βαρκούμαι

Oscar Wild Ψεύδους

Ληγμένοι

Η Πραξούλα στο Ναυτικό και η παsh αποδοχή

Stream of conciousness

Φταίει τζιαι ο πεζινάρης που εγέμωσεν τα τρέιλερ

Το ουράνιο κι εγώ *updated*

Μαζοχιστικά

Αμαζόνα στη ψησταριά

Πάω να ππέσω

Tequila sunrise bla' sharrah

Cancer is serious business.

Απόσυρση χωρκαθκιάς

A quick note

Στη Λαπάτσα *ήχος νεαγάρα*

Κατά τες 6 το δείλι...

People hearing without listening

Just the two of us (update - inda chance eishe)

Θα κάμω μεγάλη χωρκαθκιά

Θέλω σπίτι

Έχω τεύχη*

Υψόμετρο

Ας κουρεύονται

Τζιαι ακόμα 12 ένη

Παγκόσμια Μέρα Αυτισμού

*YELL*

Σύγχυσις

Babynaming: The Serial

Ε-ε-έρχεται

Waiting for Godot

Εσύ ξέρεις γιατί είσαι στο δρόμο;

Not yet

Bulgarian Day

Try our Baby Name Finder

TGIM

Νομίζω αγχώθηκα.

Samba στην κουτσιερή - ενημερωτικό update

Samba στην κουτσιερή (άλλως εγύρισεν μου)

Deterioration

My Empty Backpack

Ζητείται Ελπίς (2)

New Life Resolution

New Year's Adam

Highlights of home με λίγο ξύδι

Interesting

Το ουράνιο κι εγώ updated

Στη Λαπάτσα ήχος νεαγάρα

YELL